باغ شمیران، نه باغ بود و نه در شمیران قرار داشت، بلکه کافه رستورانی بود که نام خاطره‌انگیز خود را مدیون خوش ذوقی مالکش بود و توسط خانمی از مهاجرین روس اداره می شد.
این کافه به دورانی (انتقال سلطنت از رضا شاه به محمدرضاشاه) تعلق دارد که دوره تحول و دگرگونی ناگهانی تهران به حساب می‌آید. دوره‌ای که جامعه ایرانی و بخصوص تهرانی‌ها در تمامی ابعاد دچار تغییراتی شگرف شد.
در آن بحبوحه تحولات، تنها خیابان استامبول (جمهوری کنونی) به فاصله کوتاهی شاهد تاسیس چندین کافه و پیاله‌فروشی شد از قبیل؛ کافه نادری، کافه باغ شمیران، کافه شهلا، کافه باغ گلشن مقابل باغ سپهسالار و پیاله‌فروشی موسیو نرسیده به میدان بهارستان که پاتوق طیب و دار و دسته‌اش بود و کافه کانتینانتال که مهوش در آنجا می‌خواند و..
این کافه‌ها دارای صندلی و بشقاب و کارد و چنگال و پذیرایی به شیوه اروپایی و برخی از آن‌ها دارای صحنه نمایش (سن) و دسته نوازندگان و خواننده (ارکستر) بودند، خوانندگانی نظیر قمرالملوک، مهوش، ویگن و.. در آنجا می‌خواندند. کافه باغ شمیران، که در چهارراه استامبول قرار داشت، جزو همین کافه‌ها به شمار می‌رفت.

#مونولوگ🎶

يادم آمد تو به من گفتی:
«از اين عشق حذر كن!
با تو گفتم:
«حذر از عشق؟ ندانم
سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم»..
يادم آيد كه دگر از تو جوابی نشنيدم
پای در دامن اندوه كشیدم
نه گسستم، نه رميدم..

✍️فریدون مشیری

#خارجی

پلی کن و بیا یکم قدم بزنیم☘️

یکی از آثار بسیار زیبا و تاثیرگذار که توسط شاعر و آهنگساز برجسته‌ی اروگوئه‌ای، آلفردو زیتاروسا، نوشته شده و بعدها توسط سولداد براوو، خواننده‌ی پرآوازه ونزوئلایی، با صدایی پر احساس اجرا شد..

📝ترجمه‌ با حفظ محتوای آهنگ؛

بچو، آن مرد نوازنده‌ی ویولن،
که هر روز در کلبه‌اش ویولنش را کوک می‌کند،
با دستانی که از زحمت و کار سخت به زخم نشسته‌اند،
با نوای سازش، آواز زندگی را می‌خواند.

او برای نواختن ویولن ساخته نشده بود،
اما سازش، رویاها و دردهایش را زمزمه می‌کند.
نت‌های موسیقی او، غم‌های زمین را در خود دارد،
و صدای سازش، داستان کسانی است که بی‌صدا رنج می‌برند.

"ویولن بچو"،
نه تنها یک ساز، بلکه صدای جان اوست.
ویولنی که از امید، اشک، و عشق ساخته شده است.
هر سیم آن، پلی است میان گذشته و آرزوها..

آلن دلون و بریژیت باردو
در مکزیک در سال 1965. تصویر دوم
آنها را بعد از 50 سال نشان می دهد
که زیبا و خوش تیپ بودندوماندند

اگر خواستید عقیده‌ای را بسنجید، ابتدا ببینید افرادی که پیرو آن عقیده هستند به جامعه‌ی بشری چه خدمتی کرده‌اند؟


✍ #جورج_اورول

گذر زمان فقط همين عكس!!

یاد اون دیالوگ از فیلم لئون افتادم که لئون به ماتیدا گفت: تو به زمان نیاز داری تا یک کمی بزرگ بشی!.
ماتیلدا گفت: من دیگه بزرگ شدنم تموم شده ؛ بعد از این فقط سنم زیاد میشه...

هنر یعنی این

‏عکس بی‌نظیری از جغد گوش‌کوتاه درحال نمایش پهنای بالهایش چشم در چشمِ عکاس

یه چیزی که فهمیدم و حتی خودم دچارش بودم اینه که؛ رنج برای ما ایرانیا افتخاره چون ما حس می‌کنیم وقتی رنج می‌کشیم استحقاق خودمون رو برا دستاوردامون نشون می‌دیم، در واقع ما در رنج، فضیلت می‌بینیم.

قسمت بدتر قضیه اینه که برا اکثر جاهای دیگه دنیا این مسخره‌ترین چیزیه که ممکنه یه آدم انجام بده، تازه نگم که یه ذائقه مزخرف دیگه هم که داریم اینه که با رنج لذت می‌بریم اصن، عاشق تروماییم، تو رابطه منتظر اینیم روز جدایی برسه فاز غم برداریم افسرده بشیم پستای افسرده اینستا لایک می‌کنیم واسه اونروز، ناخوداگاه رابطه رو می‌کشیم به اون سمت، آخرشم می‌شینیم غصه می‌خوریم که واااای ملت نشد، روزگار کثیفه ..

فردی که قانونی ناعادلانه را می شِکند
بیشترین احترام را به قانون گذاشته است!

👤مارتین لوترکینگ