در مورد یکی که تجربه تلخی داشته میگن "اون دیگه مثل قبل نمیشه". نمی‌دونم چرا چنین چیزی رو با حسرت هم میگن.

یکی از قشنگترین چیزهایی که شنیدم، این kintsukuori ـه که ژاپنی‌ها انجام میدن - ظرف شکسته رو با طلا یا نقره ترمیم می‌کنن، تا نشون بدن ارزشش بیشتر شده، نه کمتر!

اینی که می‌بینید کار دست دانشجو های هنره شیرازه
یه درخت مرده رو انقدر قشنگ کردن

باغ شمیران، نه باغ بود و نه در شمیران قرار داشت، بلکه کافه رستورانی بود که نام خاطره‌انگیز خود را مدیون خوش ذوقی مالکش بود و توسط خانمی از مهاجرین روس اداره می شد.
این کافه به دورانی (انتقال سلطنت از رضا شاه به محمدرضاشاه) تعلق دارد که دوره تحول و دگرگونی ناگهانی تهران به حساب می‌آید. دوره‌ای که جامعه ایرانی و بخصوص تهرانی‌ها در تمامی ابعاد دچار تغییراتی شگرف شد.
در آن بحبوحه تحولات، تنها خیابان استامبول (جمهوری کنونی) به فاصله کوتاهی شاهد تاسیس چندین کافه و پیاله‌فروشی شد از قبیل؛ کافه نادری، کافه باغ شمیران، کافه شهلا، کافه باغ گلشن مقابل باغ سپهسالار و پیاله‌فروشی موسیو نرسیده به میدان بهارستان که پاتوق طیب و دار و دسته‌اش بود و کافه کانتینانتال که مهوش در آنجا می‌خواند و..
این کافه‌ها دارای صندلی و بشقاب و کارد و چنگال و پذیرایی به شیوه اروپایی و برخی از آن‌ها دارای صحنه نمایش (سن) و دسته نوازندگان و خواننده (ارکستر) بودند، خوانندگانی نظیر قمرالملوک، مهوش، ویگن و.. در آنجا می‌خواندند. کافه باغ شمیران، که در چهارراه استامبول قرار داشت، جزو همین کافه‌ها به شمار می‌رفت.

#مونولوگ🎶

يادم آمد تو به من گفتی:
«از اين عشق حذر كن!
با تو گفتم:
«حذر از عشق؟ ندانم
سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم»..
يادم آيد كه دگر از تو جوابی نشنيدم
پای در دامن اندوه كشیدم
نه گسستم، نه رميدم..

✍️فریدون مشیری

#خارجی

پلی کن و بیا یکم قدم بزنیم☘️

یکی از آثار بسیار زیبا و تاثیرگذار که توسط شاعر و آهنگساز برجسته‌ی اروگوئه‌ای، آلفردو زیتاروسا، نوشته شده و بعدها توسط سولداد براوو، خواننده‌ی پرآوازه ونزوئلایی، با صدایی پر احساس اجرا شد..

📝ترجمه‌ با حفظ محتوای آهنگ؛

بچو، آن مرد نوازنده‌ی ویولن،
که هر روز در کلبه‌اش ویولنش را کوک می‌کند،
با دستانی که از زحمت و کار سخت به زخم نشسته‌اند،
با نوای سازش، آواز زندگی را می‌خواند.

او برای نواختن ویولن ساخته نشده بود،
اما سازش، رویاها و دردهایش را زمزمه می‌کند.
نت‌های موسیقی او، غم‌های زمین را در خود دارد،
و صدای سازش، داستان کسانی است که بی‌صدا رنج می‌برند.

"ویولن بچو"،
نه تنها یک ساز، بلکه صدای جان اوست.
ویولنی که از امید، اشک، و عشق ساخته شده است.
هر سیم آن، پلی است میان گذشته و آرزوها..

آلن دلون و بریژیت باردو
در مکزیک در سال 1965. تصویر دوم
آنها را بعد از 50 سال نشان می دهد
که زیبا و خوش تیپ بودندوماندند

اگر خواستید عقیده‌ای را بسنجید، ابتدا ببینید افرادی که پیرو آن عقیده هستند به جامعه‌ی بشری چه خدمتی کرده‌اند؟


✍ #جورج_اورول

گذر زمان فقط همين عكس!!

یاد اون دیالوگ از فیلم لئون افتادم که لئون به ماتیدا گفت: تو به زمان نیاز داری تا یک کمی بزرگ بشی!.
ماتیلدا گفت: من دیگه بزرگ شدنم تموم شده ؛ بعد از این فقط سنم زیاد میشه...