انسان ها همیشه "بت" می سازند...
بعضی ها با "سنگ و چوب"
عده ای با "باورهایشان"
اولی ترسناک نیست،
چون با یک تبر در هم می شکند!
ولی دومی بلایی است که هیچ جامعه ای از آن مصون نمانده است!
پس بشکن...
باورهایی را که از تو یک زندانی ساخته است بی آنکه بدانی...

هر مذهبی که وعده‌ی برآورده ساختن آرزوهای انسان را می‌دهد، تنها پناهگاه ترسوهاست و زیبنده‌ی انسان واقعی نیست.

آیا راه مسیح، راهی بود که به رستگاری انسان می‌‌انجامید، یا فقط قصه‌ی پریانی خوب پرداخته شده که با زیرکی و مهارت بسیار وعده‌ی بهشت و جاودانگی را می‌دهد تا مومنان هیچ درنیابند که این بهشت چیزی به جز بازتاب عطش ما نیست.

زیرا پس از مرگ است که می‌توانیم در این باره مطمئن باشیم و هیچ کس از سرزمین مردگان بازنگشته است تا این را به ما بگوید.


👤نیکوس کازانتزاکیس

دشواری خاورمیانه
متن‌ها و کلام: سهیل سرگلزایی

جامعه زن را چنان تربیت می‌کند که نباید هیچ چیز از مسائل عشقیِ بزرگ بداند، نباید چیزی از مسائل جنسی بداند، و هر جا سخنی از سکس به میان آمد، باید مضطرب بگریزد.
و در کل چنان به زن تلقین می شود که سکس مخالف عفت اوست، سکس بد است و باید چشم و گوش خود را در برابر آن بپوشاند.
تا اینکه گویی زن با ضربهٔ صاعقه‌ای هولناک به درون حقیقت می‌افتد که نام آن صاعقه ((ازدواج)) است. حال زن، با حیا و عشق و لذت و... دست به گریبان می‌شود. حیران از این مسئله که چطور آنچه تا دیروز پست و حیوانی بود امروز امری معنوی و انسانی است.
به راستی روح زن چگونه این ها را تحمل می‌کند؟

👤فریدریش نیچه

اﺯ ﺑﺮﺗﺮﺍﻧﺪ ﺭﺍﺳﻞ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ :
ﭼﺮﺍ ﯾﮏ ﺁﺩﻡ ﻣﺘﻌﺼﺐ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﺶ ﺷﮏ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻫﺶ ﺭﺍ ﺍﺻﻼﺡ ﮐﻨﺪ ..؟

ﺑﺮﺗﺮﺍﻧﺪ ﺭﺍﺳﻞ ﺟﻮﺍﺏ ﻣﯿﺪﻫﺪ : ﭼﻮﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ؛ ﭼﻪ گونه ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﻪ ﺗﺎﻭﻟﻬﺎﯼ ﮐﻒ ﭘﺎﯾﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺴﯿﺮﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺁﻣﺪﻩﺍﻡ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ

ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﺼﯿﺒﺖ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﮐﺜﺮ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﺵ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
ترس از تغییر ...

#برتراند_راسل

در ایران نمیتوانیم آیفن جدید بخریم اما جت شخصی می توانیم
نمیدانم این حجم بی تدبیری حتی از سوی دشمن هم نمیتونه اتفاق بیوفته چه برسه به خودی ها
صحبت اقتصاد دستوری
صحبت دیروز و امروز نیست
پوریا نجفی

اگرچه هنوز چیزهایی در جهان وجود دارند که ما قادر به درک آنها نیستیم و شاید هرگز به طور کامل هم نشویم اما این دلیل نمی شود که برای راحتی خود توضیح بی اساسی را بیان کنیم. شاید بهتر است بگوییم که ایمان به خدا جواب نیست بلکه به شکلی دیگر همان عبارت من نمیدانم هست.

#ریچارد_داوکینز
کتاب: پندار خدا

چيزى كه بيشتر از همه نگرانم مى كند،
طرز برخورد بعضى از آدم هاست!
از آدم‌هاى متعصب و تندرو و از متجاوزان
مى ترسم،
از همه‌ى آن ها كه خود را عقل كل مى دانند،
از همه ى آن‌ها كه هيچ وقت
به خود شک نمى كنند
آن‌ها براى جامعه خطرناک اند...
#شيمبورسكا

واژه‌ها روی هم آمده و آماسیده. بیرون باید ریخت‌شان. نه هر جایی. تهی باید شد از واژه. توان گفتن نیست اما. کسی هم نیست. کسی باید مَحرم. کسی باید اهل واژه. کسی که بیگانه نباشد با دشواریِ «گفتن» که اگر نباشد، واژه را محترم خواهد شمرد.
نیست و تو بیش از پیش مبهوت تنهایی و آشفته‌احوالی خواهی شد.
.
«ای ساربان» را بشنوید با صدای «محسن نامجو»

به نظرم اين دنيا يک امانت بود كه به دست ما انسان ها سپرده شده و ما جوری با اين دنيا برخورد كرديم كه يک جای وحشتناک بنظر ميرسه...
طوری كه خيليا از پدر و مادرشون برای بدنيا اومدنشون شكايت دارن... چقدر امانت دارای بدی بوديم💔

برادر!
کتاب‌هایی را برای من بفرست که پایانی خوش داشته باشند؛
هواپیمایی به سلامت فرود می‌آید
جراح، لبخندزنان اتاق عمل را ترک می‌کند
پسر کور، بینایی‌اش را باز می‌یابد
عشاق، سرانجام یکدیگر را یافتند
عروسی‌ای در پیش است
تشنگان به آب می‌رسند
و به نان و آزادی...


✍ #ناظم_حکمت

روباهی با شتری رفاقت ڪرد. هر دو دو بچه داشتند.

شرط ڪردند، روباه صبح تا ظهر نزد بچه‌ها بماند تا شتر به چرا برود و عصر شتر در نزد بچه‌ها بماند و روباه به شڪار برای بچه‌هایش رود.

شتر چون بیرون رفت، روباه پریده و شڪم یڪی از بچه شترها رو درید و خود و بچه‌هایش خوردند.

شتر از بیابان برگشت و روباه جلوی شتر پرید و گفت: «ای شتر مهربان! من نگهبان خوبی نبودم، مرا ببخش، گرگی آمد و یڪی از بچه‌ها راخورد.»

شتر پرسید: بچه تو یا بچه من؟
روباه گفت: «ای برادر! اول بازی صحبت من و تو ڪردی؟؟؟ چه فرقی دارد بچه من یا تو!!!»

حکایت مرگ خوبه اما برای همسایه