برگرفته از کتاب: « چگونه جهان را اداره کنیم »
نویسنده : « وينستون چرچیل »

زنان یک جامعه را محدود کنید!!
آن ها را تو سری خور و حقیر کنید!!
تمسخرشان کنید !!

کاری کنید تا بزرگترین آرزویشان ازدواج و بزرگترین هنرشان آشپزی و خیاطی باشد!!

بلایی بر سر آن ها بیاورید تا از اجتماع بترسند!!
تخم تفکری در ذهن پدرانشان بکارید تا ایمان بیاورند دخترانشان را باید در قفس پرورش دهند!!
کتاب علم و قلم و چکش را از دخترانشان بگیرید و به جای آن ملاقه و سوزن و انجیل به دستانشان بدهید!!
با جوانانشان کاری کنید که از جنس مخالفشان دور باشند ...
ولی تمام تفکرشان پیش آن ها...
و هر کسی که برای آزادی زنان تلاش کرد را بنده شیطان و دشمن خدا بنامید که او دشمن ما، و ما خدای زمین هستیم.
من تضمین میدهم چنين جامعه ای هزار سال هم بگذرد، پیشرفت نخواهد کرد‌...»

گابریل گارسیا مارکز نویسنده ی معروف آمریکایی خیلی زیبا در یکی از کتاب هاش مینویسه:
"باور نميكنم خدا به كسی بگويد: نه!
خدا فقط سه پاسخ دارد:
۱-چشم.
٢- یه کم صبر کن!
٣- پيشنهاد بهتری برايت دارم.

‏همیشه در فشار زندگی اندوهگین مشو،شاید خداست که در آغوشش می فشاردت! برای تمام رنجهایی که میبری صبر کن.. صبر اوج احترام به حکمت خداست!"

بدخواه کسان هیچ به مقصد نرسد
یک بد نکند که با خودش صد نرسد

من نیک تو خواهم و تو خواهی بد من
تو نیک نبینی و به من بد نرسد

خیام نیشابوری

#شعر🌹
#احمدرضا_احمدی

دوستت دارم...
باید در چشمان نگریست،
یا در گوش‌ها گفت؟
جنبش انگشتانت که بر روی هم انباشته شده بود
و مروارید چشمانت
دلیل بود؟........

#شعر🌹
#احمدرضا_احمدی

من خودم را پوشیدم
فصل نبود
در لباس بی‌فصل
من ترا سرتاسر نبودم
من تو بودم.....


@Bestplus✨

داستانی نه تازه؛ شعری از نیما یوشیج
با صدای احمدرضا احمدی
@Bestplus

جسم تهی

مارک استرند
صدا: احمدرضا احمدی
ترجمه: محمدرضا فرزاد
موسیقی: میلاد موحدی

@Bestplus

ژوزه
کارلوس دروموند د آندراده
ترجمه‌: محمدرضا فرزاد
صدا: احمدرضا احمدی
موسیقی: میلاد موحدی

@Bestplus

#خانه_ام_ابریست🌹
شعر ✍🏻#نیما_یوشیج
دکلمه 🎤#احمد_رضا_احمدی

در باب تفکر...
جردن پیترسون 

از راننده خواهش می‌کنم صدای آهنگ را کم کند. قمیشی می‌خواند «من همون جزیره بودم....» خودم را مشغول می‌کنم به کتابی که از نمایشگاه خریده‌ام. صدا را کم نمی‌کند. یا انقدری که من بفهمم، کم نمی‌کند. نباید یاد تو بیفتم. امروز که آمدم نمایشگاه، نباید. راننده با اهنگ زمزمه می‌کند «تا که یک روز تو رسیدی، توی قلبم پا گذاشتی.»
‌
به خودم می‌گویم بگو نگه دارد. پیاده شو. نمی‌گویم. خط‌های کتاب را گم می‌کنم. لابد از چشمم است. گفته بودی «می‌برمت یه دکتر خوب. شاید قندت بالاست.» گفته بودم «قندم تویی.» گفته بودی «هشتگ بی‌مزه‌ترین.» نشسته بودیم روی چمن‌های مصلی. همبرگر دودخورده گاز می‌زدیم. نوشابه‌ات را سرکشیدم. گفتی «وای به حالته چیزیت باشه. خودم می‌کشمت.» قمیشی می‌خواند «ابرو باد و دریا گفتن، حسی عاشقی همینه...»
‌
شیشه را می‌دهم پایین. باد نرم اردیبهشت می‌ریزد توی ماشین. راننده سربرمی‌گرداند عقب. اشک‌هام را پاک می‌کنم. می‌گوید «همه با این آهنگ خاطره دارن مهندس. راحت باش.» دست‌های پشمالوش را می‌کوبد روی فرمان. با آهنگ می‌خواند «رفتی با قایق عشقت....»

سوارِ تله‌سیژ پارک ارم بودیم. زیر پاهامان، دریاچه، و قایق‌های پدالی دونفره که شکل قو بودند. پرسیدی «چطوریه که آدم‌ها همدیگرو دوست دارن؟ مثلن چرا تو عاشق یکی از زن‌های توی قایق نیستی؟ یا من، دیوونه یه مرد دیگه؟ هشتگ معشوقه‌ی فیلسوف» گفتم «کفشم داره از پام در میاد. یه وقت نیفته پایین، بخوره تو سر اون مردی که بخواد تو رو از من بگیره.» خندیدی. شیرین. ترش. تلخ. ‌

قمیشی می‌خواند «لحظه‌های بی‌تو بودن، می‌گذره اما به سختی.» گفتم « هیچ نمی‌تونم بی‌تو.» گفتی «هشتگ خدا وقتی مصیبتی می‌ده، صبرش رو هم می‌ده.» گفتم «پس اون ترانه‌ی امید که عاشق کشی رسم و مرام خوبرویان است، واقعیه» ‌

راننده می‌گوید «تو این زندگی، همه لااقل یکی رو از دست دادن مهندس. خود من، خاطر کسیو می‌خواستم.» نمی‌گویم عشق در نرسیدن است. سبیلش را با لب پایینش می‌مکد. می‌گوید «آقامون سیاوش، یه آهنگِ دل داره، بذارم حال کنیم؟»‌

منتظر پاسخم نمی‌ماند. دکمه‌ی ضبط را چندبار فشار می‌دهد. آهنگ را می‌شناسم. یک جاییش می‌خواند «بعد تو هيچ چيزی دوست داشتنی نيست.» نباید بمانم تا برسد آنجا. می‌گویم «من پیاده می‌شم.» می‌زند کنار. می‌گوید «مهندس امتیاز میدی؟»

راه می‌افتم میان خیابان‌هایی که نمی‌شناسم. قمیشی درونم می‌خواند «خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده.» می‌خوانم باهاش. بلند، تیز و غمگنانه. مردم، سر برمی‌گردانند سمتم. اگر بودی می‌گفتی «هشتگ، دلتنگ‌ترین.»



#مرتضی_برزگر

‏چه عاشقانه و در عین حال چه غم‌انگیز #سعدی گفته:
شب چنان گریه کنم بی‌تو که همسایه به روز
دست من گیرد و بیرون کشد از آب مرا.

• جالبه بدونین:

یه اثری تو روانشناسی هست به نام اثر پیگمالیون the pygmalion effect این پدیده میگه که هر انتظاری از کسی داشته باشی روی اعمال اون فرد تاثیر میذاری. یعنی اگه یه معلم باور داشته باشه دانش اموزش خنگه خود اون دانش اموز هم باورش میشه و واقعا کند ذهن میشه و برعکس اگر فکر کنه باهوشه همین احساس در دانش اموز القا میشه.

برای دانلود هر کدوم از این آهنگا باید به دلار پرداخت کنید
اما من اینارو دارم رایگان براتون میزارم اینجا
اجازه کامنت گذاشتن ندارین ، فقط لایک و سیو و ریشیر

https://t.me/Anitaamp3

‏«اولین خانمهای لیسانسه دانش‌سرایعالی» یا نخستین زنانی که به دانشگاه راه یافتند.

ردیف جلو از راست: شاهزاده اسکندری، شمس‌الملوک مصاحب، بدرالملوک بامداد، سراج‌النسا، مهرانگیز منوچهریان، زهرا اسکندری، بتول سمیعی
ردیف دوم: طوسی حائری، شایسته صادق، تاج‌الملوک نخعی، فروغ کیا، زهرا کیا