هیاهو هیاهو هیاهو.
عزیزم به اینور و آنور‌ قسم که از هیاهو آمدم و دچار هیاهوتر شدم. امشب از تو بیزارم؛ چرا که سکوت آغوشت، فرسنگ‌ها از من دور است.

اگر ایام نوروز رو در سنندج و همراه اهالی سنندجیم بودم و مراسمات رقص و پایکوبی رو همراهی می‌کردم، به جان زنداییم ساز بودم.

نوشتم: حیرت یا جزئیات یا به نام پدر، پسر…؟

مفرح گرگ و‌ میش :))))

اسم شب:
سگ‌نسخم پدر.

انشالله که امشب خواب عمیق و یک‌تیکی داشته باشم،
انشالله فردا پول‌های زیاد وارد کارت بانکی‌م شوند،
انشالله که دیگر فردا اینجا زمهریر نیست و هوا ملایم‌تر برخورد می‌کند،

انشالله که می‌شود من یکشنبه راهی تهران بشم،
انشالله که تا دوشنبه مقصدی برا سفر جدید سال پیدا می‌کنم،
انشالله که خدا با ماست،
بین خودمان باشد؛ انشالله که خدا هست و سفر‌‌ را ردیف می‌کند و ناز سبیل و مرام و معرفتش.

تورپاخ باشیمیزا اولدی آتا.
پنجِ یکِ چهارصد و یکِ خورشیدی.

‏اگه سه‌تا گوش داشتیم گوش‌پاکن‌ها سه‌سر می‌شدن و اونوقت جای‌گیری‌شون توی قوطی مکعبی یا استوانه‌ای سخت میشد؛ پس خدا وجود داره.
#کشفیات

ماشالله که سوار اتوبوس یزد هستم.
تو گویی که خدا وجود دارد.

بدو ورود و فلافل یزد.

‏احساس میکنم بدنم از خودم هوا میدزده و جایی پنهان میکنه. جزئیات بعداً.

اسم شب:
اسم شب را هم که دست‌مالی کردید.

‏یک چای تلخ، بهتر از یک تلخی بی‌چایانه.
سرده.

[-هی! می‌دونی چنتا فیل کشته میشن تا جاروبرقی‌ها ساخته بشن؟
+نه احمق! جاروبرقی‌‌‌ از مورچه‌خوار ساخته میشه.]
واقعی.

فی‌الحال:
می‌نهم پریشانی، بر سر پریشانی.

اسم شب:
در حیرتم که توبه کنم از کدام جرم
‏بیش از شمار، جرم و گناه کسی مباد.

اسم شب:
دریغ از کمی مُردن.