لق نباشید.

سلام. دیشب از اینجا یادْدارتان بودم ولی وسیله ارتباط جمعی‌م، آنتن نداشت.

اسم شب:
هیس! صدا مده؛ مگر نمی‌بینی مارهای روی دوش‌م را تازه خواب برده.

‏شما متوجه نیستید دوست عزیـ... تق. مفت مُرد. تازه بخت یارش بود که گلولۀ داغ خورد بدبخت سرمایی.

امروزِ روز آنقدر از دران و بیران زیبا هستم که اصلا هَزار هَزار بوسه بر سک و صورت دران و بیران خودم.

تا حالا این موقع سحر پانتومیم بازی کردی مرد؟

اسم شب:
سه ماه مِی خور و نُه ماه پارسالی باش.

اسم شب:
«شايد که در سکوت سرآيد تب!»

شبگی.
@BeeBooBeeBooBe

‏عقلم وظیفه‌ی خود را انجام داده است. بدنم در تلاش برای بهتر چریدن از هیچ کوششی فروگذاری نکرده. احساسم نیز به آتش اندر افتاد و سوخت و رفت. من به عنوان من مانده‌ام، روی تلی از هزار من. بدون پرچم.

دیدتم و می‌گوید، تبارک‌الله هرچه می‌گذره چشمونت زیباتر می‌شند و خودت ترسناک‌تر غزاله.

‏انسان و شهر کافیست؛ آب می‌خواهم، آب زیاد، رودخانه‌ی پرعمق و تمیز و خنک.

حنا یادآورم شد پارسال، همین موقع در چه حالی بودم.

‏بهترین و بدترین حالت من یکی‌ست، هیچکس متوجه نمی‌شود خوشحالم یا غمگین، وقتی در این مواقع داخل دلم چیزهایی احساس می‌کنم به خودم می‌گویم: بودن و نبودنشان دیگر تاثیری ندارد. نادیده‌شان بگیر.

اسم شب:
‏کاش به ابر سیاه گره می‌خوردم و هرکجا که باران می‌بارید، من آنجا بودم.

تنها انسانی که هیچ‌موقع از من ناامید نمی‌شود، پدرم است. تنها انسانی را که نمی‌گذارم هیچ‌موقع از من ناامید شود، پدرم است. الباقی؟ همگی به طریقی از من ناامید شده‌اند. همگی را به طریقی از خود ناامید کرده‌ام. از بودنم، از عواطف انسانی‌ام، از هرآنچه مربوط به من است، ناامیدشان کرده‌ام.

با این قطعه من کودک پنج ساله‌ای کز کرده پهلوی شاه‌بی‌بی‌اش، هستم.
@BeeBooBeeBooBe