اسم شب:
محبت‌های خود را کنسرو کنید. داخل قبر به کارتان می‌آید.

اسم شب:
که باشد آن که داد از غم ندارد؟

نکته دیگری که در ارتباط با دیگران متوجهم شدم این بود که،
“زبان‌مند ژاژ نمی‌خایند.”
*گه نمی‌خورند.

می‌پرسدم که “چته؟” جوابش را “ندانم” تحویل می‌دهم. می‌گوید اینکه ما هیچگاه از تو و احوالت، اینکه چه زمانی خوبی یا بد و اصلا چرا سر در نیاوردیم و نمیاوریم؛ اینکه خود غزاله‌ت ندانه چشه، اوضاع را کمی مریض می‌کند.
راست می‌گوید، اول‌بار‌ست که خودم، خودم را نافهم و ندانم؛ و خب کأنهو همیشه سکوت و سکون بهترینِ طرق‌هاست.

اسم شب:
الآن هستیم بعداً نخواهیم بود. هیچ چیز در این بین مهم نیست، نه این بودن و نه آن نبودن.

لق نباشید.

سلام. دیشب از اینجا یادْدارتان بودم ولی وسیله ارتباط جمعی‌م، آنتن نداشت.

اسم شب:
هیس! صدا مده؛ مگر نمی‌بینی مارهای روی دوش‌م را تازه خواب برده.

‏شما متوجه نیستید دوست عزیـ... تق. مفت مُرد. تازه بخت یارش بود که گلولۀ داغ خورد بدبخت سرمایی.

امروزِ روز آنقدر از دران و بیران زیبا هستم که اصلا هَزار هَزار بوسه بر سک و صورت دران و بیران خودم.

تا حالا این موقع سحر پانتومیم بازی کردی مرد؟

اسم شب:
سه ماه مِی خور و نُه ماه پارسالی باش.

اسم شب:
«شايد که در سکوت سرآيد تب!»

شبگی.
@BeeBooBeeBooBe

‏عقلم وظیفه‌ی خود را انجام داده است. بدنم در تلاش برای بهتر چریدن از هیچ کوششی فروگذاری نکرده. احساسم نیز به آتش اندر افتاد و سوخت و رفت. من به عنوان من مانده‌ام، روی تلی از هزار من. بدون پرچم.

دیدتم و می‌گوید، تبارک‌الله هرچه می‌گذره چشمونت زیباتر می‌شند و خودت ترسناک‌تر غزاله.

‏انسان و شهر کافیست؛ آب می‌خواهم، آب زیاد، رودخانه‌ی پرعمق و تمیز و خنک.

حنا یادآورم شد پارسال، همین موقع در چه حالی بودم.