بچه ها. میگم همه چیز که گذشت، این همه خاطره اینجا باهم داشتیم و خواهیم داشت، اما فقط ازتون ی چیزی میخوام. نمیخوام بگم کانال منو برای کسی فوروارد کنید. نمیخوام بگم کامنت بزارید. نمیخوام بگم لایک کنید. فقط میخوام بگم همه چیز رو یادتون نگه دارید. یادتون بمونه که چه کسایی طرف ما بودن، چه کسایی نبودن. چه کسایی حمایتمون کردن، چه کسایی نکردن. چه کسایی حقیقت رو باور کردن و با حقیقت موندن، و چه کسایی به خاطر منافع خودشون، به ما فحش دادن. حسم اینه همه ی شمایی که اینجایید کاملا دلی با منید چون با خودتون کار کردم با خودتون درد و دل کردم دل گرفتگی هامو، دردامو، نوشته هامو همه رو دیدید و این از هر چیزی قشنگ تره. یادتون نگه دارید که چه کسایی برعکس شما بودن و اگه شما همیشه طرف حق و حقیقت هستید، به خودتون افتخار کنید.

نابیناییم خیلی اضابم میده. اصلا نمیتونم باهاش کنار بیام. هر دفه هم اتفاقاتی می افته که بیشتر اضاب میکشم. وقتی ازدواج کردم و زندگیم به خاطر مشکل بیناییم و خانواده های سنگ انداز خراب شد، اون یکیش بود. امشب رفته بودم سر سفره شام داشتم شام میخوردم، پدرم داشت راجب پسر خالم که نامزد کرده حرف میزد و میگفت خجالت نمیکشه با دختره استوری هم گذاشته من به هر کدوم از کارگرا حرف ازدواجشون رو میزنم میخوان دهن منو جر بدن و میگن الان وقت ازدواج نیست و این حرفا. میخواستم به پدرم بگم چیه مگه اینم منم که بتونی جلوی ازدواجشو بگیری؟ خودا رو شکر سالمه، کار میکنه، کسی هم نیست اذیتش کنه، رفت کسی رو که دوست داشت گرفت. اما منم الان توی غم کسی که دوستش دارم موندم و فقط دارم توی ذهنم نقاشیش میکنم و اضاب میکشم. گریه میکنم. حصرت میکشم. توی این دنیا با این همه آدم، اون تنها کسی بود که دوسش داشتم. دستام از بغض، به نوشتن نمیاد. فقط اینو بدونید که من هر لحظه که ی آدم سالم رو میبینم که فقط چون مشکل منو نداشت به فلان آرزوش رسید، وقتی آدمایی رو میبینم که بعضی از کاراشونو روتین و عادی انجام میدن، چیزایی که من عاشقشون بودم. چرا من نباید میتونستم رانندگی کنم. چرا من نباید میتونستم برم سر کار مکانیکی، یا هر کاری، برای عشقم کادو بخرم، بیاد توی ماشینم سورپرایزش کنم؟ چرا نباید عشقم میتونست به قد بلندی که دارم به هیکل چهارشونه ای که دارم، به قهرمان بازی هام افتخار کنه و خوشش بیاد؟ من هیکل قشنگی دارم. قدرت بدنی مردونه دارم. بدنم قابلیت اینو داره که مثل ی مرد واقعی، پشتیبان عشقم باشم. میتونستم بغلش کنم و اون دیگه از دنیا هیچی نخواد وقتی توی ی روز سرد زمستونی دستام حمایتش میکنن. بدن من، شخصیت من، غرور من، قلب من، مغز من، برای حمایت کردن برای ساختن برای این که انگیزه ی زندگیم بهم افتخار کنه ساخته شده. برای این که کنار من راه میرفت و خوشحال میشدیم از داشتن هم. اما خدا، همه ی اینارو از من گرفت. خدا از من چشم هام رو گرفت که بهم نشون بده بگه ببین، چه هیکلی داری، ببین بقیه چقدر از قشنگی های زندگی برخوردارن، تو بسوز. تو از پشت ویترین نگاه کن. تو بمیر. تو توسری بخور و بمیر. با تمام قدرتت، بی قدرت ترین باغی بمون. انقدر زجر بکش تا بمیری. بحث سر این بود که پدرم داشت میگفت پسر خالم گه خورده و چقدر احمقه که رفته زن گرفته. که من این فکر ها اومد توی سرم. گفتم من سیرم. دیگه غذا نمیخورم. خودارو شکر غذام این روزا خیلی کم شده. دارم به مرحله ی زنده موندن از ترییق فوتوسنتز کردن میرسم. بلند شدم از سر سفره اومدم توی اتاقم. گریه کردم و این متنو دارم مینویسم. دوتا چیز میخوام بگم. اول این که خوش به حال اونایی که تونستن با معلولیتشون کنار بیان. دوم، ازتون میخوام دعا کنید، خواهش میکنم. که هر کسی نمیتونه با معلولیتش کنار بیاد و اینجوری داره اضاب میکشه، هر کسی که میدونه دور و اطرافش پر از ترهمه، فقط زود بمیره. شما نمیدونید این آدما چه زجری میکشن. به خدا اگه ی لحظه به جاشون بودید، لحظه ای هزار بار خودتون رو آتیش میزدید. به هر چیزی که براتون عزیزه و مقدسه قسمتون میدم. خواهش میکنم عاجزانه. التماس میکنم. شما رو هزار بار قسم میدم. برای مردن من، و این آدما دعا کنید. دیگه نمیتونم زندگی کنم. دیگه نمیتونم. 😭

تیمتاک بتای جدید رو آماده کردم شامل همه ی تغییراتی که ازشون گفتم موضوع میکروفون 200 درصدی رو هم دوباره اعمال کردم روش. تست کنید تا نسخه رسمی از فروشگاه پلی بیاد

بچه ها به خاطر درخواست هاتون، تیمتاک بتا رو که جدا از تیمتاک رسمیتون نصب میشد رو آماده کردم. شامل همه ی تغییراتی که ازشون حرف زدم هست. تا زمانی که نسخه رسمی رو تیمتاک از فروشگاه پلی منتشر کنه، میتونید تغییرات منو توی این تیمتاک جدا داشته باشید. دوباره برای بچه هایی که میکروفونشون توی تیمتاک مشکل داره، همون موضوع میکروفون 200 درصدی رو دوباره انجام دادم اما خب متاسفانه این تغییر توی رسمی نمیاد دیگه. چون ی راه حل موقتیه. لذت ببرید. چه شیک و رمانتیک همه ی اونایی که ادعا میکردن رفتن کنار مایی که بی ادعا بودیم موندیم.

بچه ها ی مورد که یادم رفت بهش اشاره کنم اینه که علاوه بر قابلیت و باگ فیکس هایی که انجام دادم و بهتون گفتم، توی این نسخه خیلی زیاد کد برنامه رو پاکسازی کردم، بعضی از مشکلات عجیب غریب که ی بار پیش میومدن ی بار پیش نمیومدن حل شدن، و برنامه خیلی سریع تر از قبل شده. صفحه خوان ها بهتر از قبل یوزر ها و کانال ها رو روی صفحه شناسایی میکنن. سیستم معماری تنظیمات برنامه و همه چیز رو کامل پاکسازی کردم خیلی تمیز کاری کردم توی این نسخه. لذت ببرید. پ ن: بعضی از تغییرات فقط برای برنامه نویس ها قابل فهمه و اصلا کاری انجام نمیده که کاربر استفاده کننده متوجه اش بشه، اما به خودت میای میبینی برنامه دیگه نه هنگ میکنه، نه کند پیمایش میکنه، کاملا سریع شده.

بچه ها ی باگ توی تیمتاک اندروید بود روی مخم بود واقعا کاش بهتون دیشب بتا رو نمیدادم. دیدید توی تیمتاک اندروید وقتی میخواید به کانال قبلی پیمایش کنید، حتما باید اون دکمه navigate up بالا گوشه صفحه رو بزنید که بتونید کانالای قبلی رو دونه دونه ببندید و ببینید. وقتی دکمه بک خود گوشی که پایین صفحه هست رو میزدید تیمتاک زارت از سرور پرتتون میکرد بیرون هر جایی که بودید این واقعا دسترسی رو سخت میکرد و آدمو اذیت میکرد واقعا. همین الان درستش کردم و منتظریم که تایید بشه. دیگه دکمه بک خود گوشیتونم راحت اول همه ی کانالارو دونه دونه پیمایش میکنه به قبلی، فقط زمانی از سرور خارجتون میکنه که روی آخرین کانال یعنی پشت کانال لابی باشید، و هیچ تب دیگه ای بجز تب کانال ها باز نباشه، و درحال آپلود یا دانلود هیچ فایلی نباشید. دیگه آخرین پیشنهاداتتون رو هم بدید که قبل از انتشار تیمتاک رسمی 5.23 توی فروشگاه براتون بنویسم، که دیگه اگه ی روز من تصمیم گرفتم تیمتاکو ول کنم، هیچ کسی نمیاد این کارارو بکنه. دمتون گرم.

مشکل پریدن فکوس وقتی داشتید صفحه چت هاتون رو به عقب اسکرول میکردید و ی پیام جدید دریافت میکردید بهتون اجازه نمیداد پیام های قبلی رو بخونید و فکوستون میپرید روی آخرین پیام دریافتیتون رو حل کردم. حالا مثل چت های تلگرام پیشرفته اش کردم. اگه آخر لیست چت باشید و پیام های جدید دریافت کنید، صفحه اسکرول میشه که راحت چت کنید. اگه صفحه چت رو اسکرول کرده باشید بالا عقب، دیگه فکوس نمیپره و اذیتتون نمیکنه.

چرا هیچکس منو نشناخت. چرا هیچوقت نشد اونجوری که من میخوام باشه. چرا همیشه خورد توی ذوقم. همیشه دلم میخواست از اوج تنهایی و بی کسیام، ی رفیق پیدا بشه برام، که پر رو باشه. که حواسش بهم باشه. که بگه امیر، تو غلط میکنی فلان کارو بکنی مگه من مردم؟ اونم حواسش به من باشه، منم حواسم به اون باشه. ی رفاقتی که سنگ نتونه خرابش کنه. ی چیز محکم. که وقتی از زمین و زمان دلگیرم، وقتی صد برابر بد تر از ی بچه بهونه گیر دو ساله میشم که خودشم نمیدونه از خودش چی میخواد، اون بفهمه. وقتی بهش گفتم برو گمشو، محکم تر بمونه. بفهمه کی دارم ناز میکنم ولی ته قلبم ی چیز دیگست، کی واقعی ام. منو از خودم بهتر بفهمه. منم صد برابر بهتر براش جبران کنم. نزارم آب توی دلش تکون بخوره. به خدا خسته شدم. کاش ی بار میفهمیدم خودمم چی میخوام. اما هیچکس اونجوری نمیشه. دیگه نمیزارم هیچ کسی بیاد سمتم. چون میدونم اخلاق منو فقط خدا میفهمه. البته خدا هم همیشه ساکته. حرف نمیزنه که بدونم اونم داره از دست من گریه میکنه، یا اونم داره به حالم گریه میکنه، یا اون میفهمه منو. شاید حرف نتونه بزنه، فقط بتونه نشون بده. اما اصلا حالم خوب نیست.

این دنیا ارزش نداره. چقدر این فکت تلخه که آدما قابلیت اینو دارن که ی جوری فراموشت کنن که انگار هیچوقت وجود خارجی نداشتی. من قاعدتا نباید الان زنده میبودم و وجود داشتم وقتی فراموشم کرد و رفت. نمیدونم این چه باگیه که هنوز زندم. هر کسی هر کاری از من خواست انجام دادم. اما من ی کار از خدا خواستم فقط ی کار. اونم انجام نداد. اونم مردن من و رفتنم از این دنیا بود.

این دوباره امروز تکرار شد.

چنتا باگ تیمتاک رو فیکس کردم اما اول منتظر میمونم همشون تایید بشن و لیست نهایی رو اعلام کنم همینجا. با این که حالم اصلا خوب نیست اما این ورژن رو کامل پک میکنم و تمومش میکنم. حواسم به همه ی پیشنهاد ها و باگ هاتون هست.

زبان برنامه نویسی c++ اصلا با کسی شوخی نداره. c++ اینجوریه که میگی خب، الان من میخوام فلان قابلیت رو به فلان برنامه که زبانش c++ هست اضافه کنم. الگوریتمش رو توی ذهنت پیاده میکنی، شروع میکنی به نوشتنش. همه جا رو حندل میکنی، میزاری کامپایل بشه. بعد از دو ساعت بهت میگه عه، مموری رو مدیریت نکردی. دوباره اونو حندل میکنی، بعد این دفه 3 ساعت صبر میکنی و برنامه ات به درستی کامپایل هم میشه، اما اجرا نمیشه. چرا، چون تو داخل دیتای ی ستون، ی دیتای جدید تعریف کردی و باعث شدی اون ستون داخل ی حلقه ی بینهایت گیر کنه. این دوتا رو باهم مقایسه کنید.
من به جای این که بنویسم
return QString(tr("%1, Name: %2, Users: %3, Country: %4, MOTD: %5").arg(srvtype).arg(srv.name).arg(data(createIndex(index.row(), COLUMN_INDEX_USERCOUNT, index.internalId()), Qt::DisplayRole).toString()).arg(data(createIndex(index.row(), COLUMN_INDEX_COUNTRY, index.internalId()), Qt::DisplayRole).toString()).arg(data(createIndex(index.row(), COLUMN_INDEX_MOTD, index.internalId()), Qt::DisplayRole).toString()));
نوشته بودم
return QString(tr("%1, Name: %2, Users: %3, Country: %4, MOTD: %5").arg(srvtype).arg(data(createIndex(index.row(), COLUMN_INDEX_SERVERNAME, index.internalId()), Qt::DisplayRole).toString()).arg(data(createIndex(index.row(), COLUMN_INDEX_USERCOUNT, index.internalId()), Qt::DisplayRole).toString()).arg(data(createIndex(index.row(), COLUMN_INDEX_COUNTRY, index.internalId()), Qt::DisplayRole).toString()).arg(data(createIndex(index.row(), COLUMN_INDEX_MOTD, index.internalId()), Qt::DisplayRole).toString()));
یعنی دیتای نام رو دوباره داخل ستونی که به خوده نام تعلق داره بازخوانی کرده بودم
برنامه نویسی یکی از رفتارای دخترونه اش اینه که الان این هر دو کدی که من اینجا بهتون نشون دادم جفتشون کاملا درسته و هیچ کدوم خطای کامپایل نمیدن، اما فرقشون اینه که اولی کاملا اوکی اجرا میشه ولی دومی بدونه نشون دادن هیچ خطایی اجرا نمیشه و تو فقطططططط باید حدس بزنی که چیکاااااررررر کردی که کد اجرا نشه چون خوده کد کوچک ترین خطایی نداره. و c++ موقع کامپایل میگه این کد کاملا درسته و کامپایلش میکنه، اما موقع اجرا اجرا نمیشه. و تنها شانس ی برنامه نویس اینه که از کامپیلیشن ارور ها بفهمه مشکل کد از چیه و اگه کامپایل ارور نگیرن، تنها راهشون حدس زدن میشه یا اگه نتونن باید برای تک تک بخش های برنامه debug break point تعریف کنن که بتونن رفتار ران شدن برنامه رو زیر نظر بگیرن. ی بار که داشتم دکمه های افزایش و کاهش میکروفون و اسپیکر تیمتاک اندروید رو حذف میکردم و با اسلایدر هایی که الان داریدشون جایگزین میکردم، ی دونه از همین خطا ها گرفتم. برنامه بدونه هیچ خطایی کامپایل میشد اما به محز این که وارد سرور میشدم برنامه کرش میکرد. کد من هیچ مشکلی نداشت اما 3 روز تول کشید تا من بتونم پیدا کنم توی فایل xml صفحه اصلی برنامه دوتا ستون تعریف کردم ولی در اصل کد به 3 تا ستون نیاز داشت، پس در نتیجه ستون سوم میرفت هوا و برنامه کرش میکرد! اره خلاصه اینجوریاست.

شاید باورتون نشه اما مشکل از کد من نبود. مشکل از شاخه ی مستر خودشون بود

امروز، خستگیم موند توی تنم. بعد از این همه کار کردن من روی تیمتاک اندروید، یکی از مشارکت کننده های تیمتاک اومده و ایده ای داده که وقتی اجرایی بشه و وارد پروژه اصلی تیمتاک بشه، هر کاری که من برای تیمتاک اندروید کردم از بین میره و پوچ میشه. چرا، چون اون میخواد تیمتاک مبایل ها رو هم برای IOS و هم برای اندروید رو یکی کنه. یعنی ی کلاینت، ی کد، که روی هم اندروید هم روی ios اجرا میشه و کار میکنه. و اگر اون کلاینت جایگزین تیمتاک اندروید فعلی بشه، این یعنی هر کاری که من کردم هر زحمتی که کشیدم هر کدی که برای تیمتاک اندروید زدم بی استفاده میشه. چرا خدایا. چرا همیشه اینجوری میزنی توی ذوق من خیلی سخته. من تمام وقتم رو گذاشته بودم روی تیمتاک اندروید. اگه به جای این برای خودم ی برنامه مینوشتم الان بهترین برنامه میشد. خسته شدم. به معنای واقعی خسته شدم. فعلا که اون ایده در حد حرف و اجرای اولیه هست و چندین سال تول میکشه به پایداری تیمتاک اندروید که من درست کردم برسه تازه اونم اگه برسه. چون دیگه جاوا نیست زبان برنامه نویسیش. اما به هر حال، از این که تیمتاک های پلتفورم مبایلی رو میخوان جایگزین کنن که با ی بار کد نوشتن دوتا سیستم عامل رو حندل کنن خستگیم موند توی تنم چون من موندم با این همه تایم که گذاشتم برای تیمتاک اندروید.

ایده اش احمقانه است. میگه میخوام تیمتاک های پلتفورم مبایل رو با flutter بنویسم. و flutter naytive نیست. یعنی اون خودشو راحت میکنه که ی کد میزنه که هم روی آیفون هم روی اندروید کار کنه، اما کاربرای بدبخت اینجا اذیت میشن. اگه این اتفاق بی افته، اصلا تعجب نکنید که تیمتاکتون روی گوشی هنگ کنه، گوشی باطریش زود تموم بشه، دسترس پذیری به این قشنگی که من درست کردم نباشه. هیچوقت توقع و اون خواب های قشنگی که توی جاوا که کاملا برای اندروید ساخته شده یعنی کاملا naytiv هست و انقدر سبک استفاده میکنید رو از ی زبان برنامه نویسی به اسم flutter که naytive نیست نداشته باشید! این یک، دوم این که کاش فقط مشکل naytive نبودنش بود. فلاتر مثل پایتونه یعنی برای اجرا شدن به بایت کد ماشین کامپایل نمیشه مثل c++ و پشت صحنه این اتفاق ها می افته. تو میکروفون باز میکنی حرف بزنی صفحه رو بالا پایین میکنی افراد دیگه حرف میزنن و همه ی اینا چون sdk تیمتاک c++ هست اما برنامه اندروید به فلاتر نوشته بشه، این یعنی فلاتر باید با c++ حرف بزنه به کمک ابزاری که اسمش dart هست. یعنی خداحافظ ارتباط مستقیم! برنامه لگ میگیره نمیگم زیاد، اما متوجه تغییرش قطعا میشید و دلتون برای جاوا تنگ میشه. اما من ی ایده بهتر بهش دادم. گفتم تو مگه دردت تنبلی نیست؟ مگه نمیخوای یک بار کد بزنی و همه جا استفاده بشه توی هر پلتفورم و سیستم عاملی؟ خب احمق به جای این که تیمتاک های مبایل رو با فلاتر بنویسی، بیا با qt بنویسیمش چرا میگم فلاتر نه ولی qt? به چند دلیل. 1: هدفی که خودش داره حتی بهتر بهش میرسه. اون میخواد با فلاتر هر دو آیفون و اندروید رو حندل کنه، ولی با qt چون ویندوز و مک و لینوکس هم با qt نوشته شدن پلتفورم تیمتاکشون، qt باعث میشه با یک کد، با یک زبان c++، 5 تا پلتفورم یعنی اندروید، آیفون، ویندوز، مک، و لینوکس رو حندل کنه. چی از این بهتر! 2: اون لگ و سنگینی برنامه که گفتم با فلاتر اتفاق می افته با qt اتفاق نمی افته چون qt نیاز به dart و virtual نداره که با sdk که c++ هست صحبت کنه و کند بشه. qt خودش کامل c++ هست و نیاز به هیچ ابزار مترجمی نداره یعنی تصور کنید qt c++, sdk c++ همشون باهم همگام! یعنی کاری که شما دارید میکنید و کلاینت رو استفاده میکنید کوچک ترین لگ یا کندی ای نخواهد داشت به یاد داشته باشید که c++ سریع ترین زبان برنامه نویسیه! تیمتاک اندروید در اون صورت میشه مثل تیمتاک ویندوز که الان دارید و میبینیدش. من بد میگم بچه ها؟

بچه ها حالا که این بحث ها پیش اومد ی چیزی رو بگم برای اطلاعات عمومیتون که بدونید. پایتون واقعا کند ترین زبان برنامه نویسیه. ی چیزی بهتون بگم نمیدونم چند درصدتون میدونید اینو. ولی قطعا میدونید که nvda با پایتون نوشته شده. اما به نظرتون چرا انقدر سبکه و سریعه؟ واقعا چرا؟ اگه وارد تسک منیجر سیستمتون بشید، از لیست n بخواید nvda رو پیدا کنید، دوتا nvda میبینید. یکی NVDA application (has UIAccess) و یکی دیگه nvdaHelperRemoteLoader.exe (32 bit). به نظرتون چرا؟ یکیش مغز nvda هست یعنی اون بخشش که با پایتون نوشته شده، و اون یکی nvda helper remote loader که میبینید، اون c++ هست! و اونه که شما اگه دکمه ای میزنید به ویندوز انتقال میده، اونه که اگه پنجره جدیدی باز شد به پایتون nvda خبر میده و شما میتونید با ویندوزتون کار کنید! اونه که باعث میشه صدای موتور سخنگوی شما توی ویندوزتون پخش بشه با nv wave. زیاد حرف نمیزنم اما اگه این بخش nvda با پایتون نوشته شده بود، برنامه هاتون رندوم روزی 3 4 بار کرش میکردن، بعد رم لپتاپتون 30 40 درصد بیشتر اشغال میشد، و اگر ی دکمه روی لپتاپتون میزدید که nvda حرف بزنه، تقریبا 300 میلیثانیه تول میکشید. خواستم بدونید توی هر پروژه ای اگه بحث سرعت بیاد وسط c++ انتخاب میشه و با پایتون ترکیب میشه مثلا توی nvda اینجوری شده که nvda ی صفحه خوان سریعه ولی همه میتونن داخلش مشارکت داشته باشن چون کد مغزش پایتونه و میتونن براش افزونه و اینا بنویسن اما اون بخش مهم و اصلیش که با ویندوز حرف میزنه c++ است! کدوماتون اینو میدونستید و کدوماتون نمیدونستید؟

تلگرام اندروید رو هم مثال بزنم، بچه هایی که طرفدار تلگرامید، میدونید چرا انقدر سریعه؟ مثل اینستا و واتساپ حس سنگینی نداره؟ چون تلگرام اندروید، با جاوا فقط ی ویو داخل صفحه میسازه و محتویات داخلش رو c++ پر میکنه! یعنی توی تلگرام اندروید، جاوا مثل لیوان میمونه، .و c++ آب داخل اون لیوان! هر چیزی که بخواد سریع ترین باشه باید c++ باشه

خب بچه ها اومدم سر صبحی یکم اعصابتونو به هم بریزم. این شما و این نسخه ای اولیه از تیمتاک فلاتر، نوشته شده توسط این مشارکت کننده که دیشب گفتم. دوستان توجه داشته باشید که شاید لحجه ی حرف زدن ایسپیکتون عوض بشه داخلش چون خب جاوا نیست و naytive نیست، و شبیح صفحات وب میمونه. و کمی کنده همونطور که دیشب گفتم. اما خب براتون فرستادم که با تیمتاک رسمی جاوا مقایسه کنید و حرفایی که دیشب زدم رو بتونید در اکشن ببینید. ای کاش حداقل qt بود یا کاتلین، فلاتر برای اندروید آخه؟ نمیدونم والا، چی بگم. خودتون نصب کنید و تجربه هاتون رو بگید دیگه.

بچه ها، اومدم ی بروزرسانی از وضعیت بدم بهتون. بعضیا از این کلاینت جدیده استقبال کردن و نویسنده اش هم میگه من ادامه میدم به نوشتنش و سورس کدش رو هم منتشر میکنم، فقط مونده تصمیم نهایی که تیمتاک فعلی اندروید با این جایگزین بشه یا نه، به تصمیم نهایی سازنده ی کمپانی تیمتاک بستگی داره. اونم هر موقع نظرش رو بگه، همینجا بهتون اطلاع میدم