من‌که می‌دانم شبی عمرم به پایان می‌رسد
نوبت خاموشی‌من سهل وآسان می‌رسد!

من‌که میدانم که تا سرگرم بزم و مستی‌ام
مرگ ویران‌گر چه بی‌رحم شتابان می‌رشد

من که می‌دانم به دنیا اعتباری نیست، نیست
بین مرگ و آدمی‌زاد قول و قراری نیست، نیست

من‌که می‌دانم اجل ناخوانده و بیداد‌گر
سرزده می‌آید راه فراری نیست، نیست