پنبه گل من! هستی من ان اسمان ابی ابرک ها را دیریست ملاقات نکردهم!! گلهایم دارند هر روز پریشان محزون تر از قلبم میشوند ….میدانی چرا! نام خزان برده شد حال شان هروز رو به ویرانه کی است…… آسمانم هر روز مه الود است خوش ایند نیستند….. پرندگان مهاجرم دارن تک تک میروند…

یک‌جای خواندم که می‌گفت: «جز زهر، چیزی از من آیدت نمی‌شود...‌ دور!» واقعاً عالی بود.🫠🖤