تاریکی به کام …🔥🍃

"نکند قصه شوی، آخر این شب به سر آیی"

آهنگای قدیمی…😶‍🌫️🔥

یک قدیمی دیگه…😶‍🌫️🔥

نیم کُرده گل بکاریم نیم کُرده زعفران
دامنِ ابره بگیریم که بباره باران
..

گرچه خلوت گرچه خسته گرچه بی سو و سراغ
خوابهایی در قفس دیدیم با تعبیر باغ

از اناری حال دل پرسیدم امشب گفت : خون
لاله را گفتم: خبر تازه چه داری؟ گفت داغ!!

سوگوارانیم و کاری بر نمی‌آید جز آه
لوک مست داغ بر گُرده چه دارد غیر ماغ ؟

ما برادرهایمان را دفن کردیم ای دریغ
زیر حجم سایه‌ی سنگین کاجی از کلاغ

عطسه‌های عافیت را ارج ننهادیم پس
بوسه‌ی افطارمان افتاد به وقت فراغ

می‌رود این روزها گل می‌دهد آغوش‌ها
باز عطر زلف یاری می‌خزد زیر دماغ

باز کوچه غرق لبخند و هیاهو‌ ‌می‌شود
باز هم گل می‌خریم از کودکی پشت چراغ

باز منقار قناری به غزل وا می‌شود
باغ را تحویل قمری میدهد یک روز زاغ

آرزو : گرمی‌فزای جمع یاران بودن است
چه تفاوت که می وصلیم یا نفت چراغ ...

#حامدعسکری

چقدر عجیب چقدر غیر قابل تحمل…💌🔥

چون خدا داری ز غم آزاد شو..🌱

-اخر اینقدر سنگدل نباش…
+نیستم سنگدل نیستم چرا نمیدانید نیستم….
-باور کو هستی بیخیال استی سنگدل استی
+حرف مفت میزنی از دل خبر نداری حرف مفت نزن نیستم سنگدل ….

لستَ هنا!
و مكانك الفارغ،
يشبهُ القبر الّذي، سيتحلّلُ جسدي فيه.

نیستی؛
و جایِ خالی‌ات...
قبری‌ست که در آن، خواهم پوسید.

و تقصیر را توانستم
بالای واژه های بیندازم ….
حالم را توصیف نتوانستند …..
واژه ها عاجز تر از من بودن برای وصف حالم …
#_بِی‌تٰابْ 💌

آن که تورا دوست بدارد
به تماشای رنجت نخواهد نشست...

#_آوید 🕊️

از من به من فرسنگ ها راه است …
#_هوشنگ‌ابتهاج

سکوتی غریب میان من و عزیزانم نشسته است؛
همان‌هایی که روزم با دیدارشان آغاز می‌شد.
دلهره‌های کوچک میان لبخندهایمان،
برای آزمون‌های معلمان...
درس‌خواندن در میان شیطنت‌های بی‌پایان،
لبخندهایی که هزاران ناگفته پشتشان پنهان بود.
همراهی در مسیرهایی سخت‌تر از کوه‌نوردی،
فقط برای یاری‌رساندن،
برای بخشیدن تقلبی از جان خود به دیگری.
و اکنون، در دل این سکوت سنگین،
نه حرفی مانده،
نه احوالی،
نه سخنی از میلِ دل.
گویی در خوابی بی‌پایان غوطه‌ورم؛
و آشنایان دیروزی
جز غریبه‌هایی خاموش، چیزی نیستند.


#مطهره

ببخشید اگر بیش از حد توانم شما را خوشحال نگه داشتم ….
#_بِی‌تٰابْ 💌

کسی در گوشم نجوا کرد که مرده ای …
#_بِی‌تٰابْ 💌

میدانی که در کجای زندگی، قوت و استقامت سختی‌های فراوان سخت طاقت فرسا می‌کشد ادم را!…
آنجا که دل در آتش درد می‌سوزد و نفس در سینه حبس می‌گردد،
و اشک‌ها در چشمان چون دُرّی گرانبها گرد آمده‌اند،
لیکن باید لبخند بر لب آوری…
بنگر به افلاک و ستاره‌ها، تا اشک‌هایت چون مروارید بر زمین فرود نیاید…
و آنگاه بگویی: «چیزی نیست، خوشم خوبم…

#_بِی‌تٰابْ 💌

چقدر خوب است تمام اوقاتت با اطفال باشد