تا جایی که ممکنه سعی میکرد از همه چیز لذت ببره اما گاهی وقتها ناامید میشد و بین سیاهی‌های اطرافش فرو میرفت. اون از مکالماتِ طولانی خوشش نمیومد و اغلب احساسش رو با چند کلمه‌‌ی کوتاه توصیف میکرد. روحش رو در انیمه ها پیدا کرد و مدتی از زندگیِ واقعی فاصله گرفت. چون از نظر اون، یه دنیای ساختگی قابل تحمل تر از چیزیه که درش زندگی می‌کنه.

: گفتین‌ وایب دیلیمو میده

" چنلت وایب قطب شمال و میده .. وایب برف و سرما .
نمیدونم چرا تنهایی تو چنلت میای حرف میزنی‌ میری خیلی ساکته ؛ یعنی ادم اگر‌بخواد شلوغ هم کنه میترسه ."❄️
: گفتین وایب دیلیمو میده

نمیخوام برم ژاپن ، میخوام اینجا بمونم با تو پروانگی کنم!
دوره‌ی گرم و پیله من تموم شده...
آفتابمون غروب کرده و طلوع کرده!
حالا وقتشه توی آفتاب با تو عشق‌بازی کنم و نفست رو با بوسه هام بگیرم!

: گفتین وایب دیلیمو میده

𝖿𝗈𝗋 : u
تو همیشه منو خوشحال میکنی و ازت ممنونم که هیچوقت ناراحتم نکردی.
لاو یو

: گفتین وایب دیلیمو میده