نمی‌خوام بحث رو جنسیتی کنم ولی واقعاً زیاد دارم می‌بینم / می‌شنوم که بعضی از ما پسرا اوایل رابطه خوبیم و خیالمون که راحت می‌شه کم‌کم سرد می‌شیم. ناراحت کننده‌ست.

شاید تعجب کنی چرا انقدر طول کشید، دنبال دلیل‌های ممکن می‌گشتم، و دیدیدیرین:


حلقه تو دیت چهارم (جلل‌خالق، طلا بود!
؟) این عشق و عاشقی نیست، بهش می‌گن «بمباران عشق». طرف همون اول اونقدر بهت توجه و کادو می‌ده که کلا منطقت از کار بیفته و سریع بهش وابسته بشی، خوش‌حال نشو این یه تله روانیه تا گاردت رو بشکنه.

خب پس آقای جلیلوند چرا دقیقا بعد سه ماه ورق برگشت؟ سؤال خوبیه، چون تو ماه‌های اول مغز پر از هورمون‌های هیجان و دوپامینه و طرف تو فضا سیره. وقتی این هورمون‌ها فروکش می‌کنه، تازه نقاب طرف می‌افته و خود واقعیش رو نشون می‌ده. ظرفیت واقعی این آدم برای رابطه سالم همون سه ماه بود. (من که می‌دونم بازم پیام بده برمی‌گردی ولی خب)

اینکه بهت می‌گفته «داری بازی روانی می‌کنی»، رسما اسمش «فرافکنییه» (farafekani خونده می‌شه) یعنی خودش ثبات روانی نداره و داره بازی درمیاره، ولی برای اینکه عذاب وجدان نگیره و گندکاریش رو توجیه کنه، همه‌چیز رو می‌ندازه گردن تو تا توهم بزنی مقصری.

این مدل آدما عاشق تعقیب کردنن. تا وقتی محلش نمی‌دادی، برات می‌جنگید. همین که دید بهش وابسته شدی و رابطه داره رنگ و بوی صمیمیت و تعهد واقعی می‌گیره، ترسید و پس زد. این پیشنهاد «دوست معمولی باشیم» هم بدترین راه فرتره؛ یعنی می‌خواد هم تو رو تو آب‌نمک نگه داره و از حضورت انرژی بگیره، هم هیچ تعهدی گردنش نباشه، پس باید چکار کنی؟ نمی‌گم چون تهش کار خودتو می‌کنی و اگه بخوای با توضیحاتی که دادم می‌دونی باید چکار کنی.

اگه قراره رابطه‌ای انقدر پیچیده باشه که نیاز به سیاست و نظارت داشته باشه، زودتر ازش خارج شو.

چی می‌شه که بعد از جدایی بازم اکستون تو پیج‌تونه؟

خدا شفاتون بده

نه عزیزم این چه حرفیه

لطفاً تا کسی دو خط بهتون می‌خنده پررو نشین و حد خودتون رو رد نکنین. 🙏

اشتباه‌ترین تصمیم یک فرد می‌تونه اکسپت کردن یک Request باشه.