وقتی یارِ رفته دوباره فیلش یاد هندوستان می‌کند و با آغوش باز می‌پذیری‌اش، بی‌خودی باد به غبغب نینداز که «گشت و بهتر از من نیافت!» اتفاقا رفت و خیلی بهتر از تو را هم به چشم دید؛ منتها در تمام این ولایات، احدی را ساده‌لوح‌تر و احمق‌تر از تو پیدا نکرد.

با جماعتی که اشتراکی بودن خود را پشت اجتماعی بودن پنهان می‌کنند اصلا بحث نکنید. این‌ها عادت دارند مال همگان باشند و نامش را بگذارند روابط عمومی بالا, بهترین کار این است که آن‌ها را با امثال خودشان تنها بگذارید تا در همان سطح نازل، سرگرم معاشرت‌های دست‌جمعی باشند.

لطفاً روز دختر را به پسر‌های خاله‌زنک نیز تبریک بگوئید.

نه درواقع اینطوری نیست
قدیما مردا به خاطر شغل، کاسبی و کارای سیاسی بیشتر تو جامعه و محیط‌های عمومی بودن. اونا اخبار و اطلاعات رو تو بازار، قهوه‌خونه‌ها یا جلسات کاریشون با هم ردوبدل می‌کردن و اسمش رو می‌ذاشتن «بحث روز، سیاست یا تجارت»

در مقابل، زنا به خاطر محدودیت‌های سنتی اون زمان، بیشتر تو فضای خونه و محله حضور داشتن و ارتباطاتشون محدود به همسایه‌ها و فامیل بود؛ در نتیجه، موضوعات صحبتشون هم به مسائل ملموس دوروبرشون (مثل روابط خانوادگی، ازدواج، بچه‌دار شدن، مشکلات محله و رفتارای بقیه) خلاصه می‌شد.

نیازی نیست وسط جمع نقش آینه دق را بازی کنید و به خلق‌الله یادآور شوید که «چقدر جوش زده‌ای، چرا آب رفته‌ای، چقدر چاق شده‌ای یا چرا هنوز مجردی!»
خیالتان تخت، در پستوی خانه همه آینه پیدا می‌شود و خودشان بهتر از هر کسی آمار احوالاتشان را دارند؛ این قبیل فضولی‌ها و نظر دادن‌ها، فقط و فقط سندِ بی‌شعوریِ قطعیِ شخصِ شخیصِ شما را امضا می‌کند.

لطفاً از تنظیمات پروفایل خود گزینه تماس را ببندید، می‌خواهم عضوهای کانال را چک کنم، می‌ترسم دستم بخورد زنگ بزنم.

فتبارک‌الله احسن الخالقین. [فقط آقایان]

اولین سوالی که در این میان ذهن من را درگیر می‌کند، دلیل پیام دادنِ دوستِ آن دختر نیست؛ بلکه معمای اصلی اینجاست که جناب شاه‌داماد وقتی در شرف ازدواج است، اصلا چرا باید تا سه نصفه‌شب بیدار بماند و با یک دختر دیگر گل بگوید و گل بشنود؟🤔

خط زدن نام بعضی از آدم‌ها از دفتر زندگی، دقیقا حکم اکسیر جوانی و عمل زیبایی را دارد؛ چنان رنگ و رویتان باز می‌شود و اعصابتان به آرامش می‌رسد که حد ندارد؛ پس از قیچی کردن بند ناف این روابطِ سوهانِ روح هیچ باکی نداشته باشید و با خیال راحت دورشان را قلم بگیرید.

با جمله «گذشته شخص مهم نیست» خود را گول نزنید؛ چرا که ما محصول گذشته‌ایم، اگر چه محکوم به گذشته نیستیم. توضیحات تکمیلی را حوصله‌ام نمی‌کشد بنویسم بعداً ویس می‌دهم.