چند روزی هست که عصبانی‌ام. حوصله‌م کم شده.

سگ تو همه‌چیز.

این کلمات نمود جهان‌بینی توحیدیه. همه غیر اللّه هیچ‌اند. اللّه اکبر.

خدایا، شیرینی شنیدن این کلمات رو از دل ما برندار. نذار کفر گم‌راه‌مون کنه. کمک‌مون کن که مؤمنین رو دوست داشته باشیم.

الان یادم افتاد یه پلنگک هم بود به اسم «پیروز». نمود زوال عقل اقشار و گروه‌های مختلف ایران بود. هر جای ماجراش دست بذاری، خریت و دگوریت بیرون می‌ریزه. خوب هم شد مرد؛ توالی نسلش بی‌ناموسی بود.

منظورش از مدیریت توریسم، رواج قحبگی و نجسیه.

این هم از سری گزاره‌های چرت مورد قبول عامهٔ ایرانی‌ها ست. کی گفته با گردش‌گری می‌شه؟ ایرانی همین‌طور غرق شده توی فرهنگ‌های غربی؛ با ورود جهان‌گرد، چیزی از فرهنگ می‌مونه؟

پارسال

” قال { ليلةُ القدرِ خيرٌ من ألف شهرٍ} ولم يقل مثل ألفِ شهر ولم يبيّن لنا مقدار الخيريّة لذلك لا يعلمُ أحدٌ قدرها إلا اللّه تعالى، وكذلك رويَ عن رسولِ الله صلى الله عليه وآله وسلم أنه قالَ {لمبارزةُ عليّ عليه السّلام مع عمرو بن عبد ود العامري أفضل من عملِ أمتي إلى يومِ القيامة}، فلم يقُل مثل عمل أمتيِ إلى يوم القيامة ولم يبيّن لنا مقدار الأفضليّة لذلك لا يعلم فضلَ علي إلا الله تعالى ورسولهُ... “

~ فخرُ الدين الرازيّ، التفسير الكبير

"فزت ورب الکعبة"

افطار روز بیستم و شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان، به‌یاد شهید یحیی سنوار، که تا آخرین قطره خونش جنگید، و دست مبارکش به سان دست جان‌بخش عیسی روح‌الله سیلی زد به گوش عالمیان و آنان‌که خواب بودند را بیدار کرد. برخی هوشیار و یحیی شدند، برخی مُرده بودند و دفن شدند، برخی نیز از ترس، خود را به خواب زده بودند و آن‌که خواب باشد را می‌توان بیدار کرد، اما کسی که خود را به خواب زده باشد، هرگز.

"قال الجاحظ: إنما غلب معاویه علیاً لانه لم یکن غایته إلا درک الحاجه بالحیله، حلّ أو حَرم، ثم لم یکن یُبالی بالدین ولا یتفکر فی سخط ربّ العالمین وعلیّ لم یستعمل من الحیل إلا ما حلّ والحلال من الحیل قلیل"

محاضرات الأدباء، راغب اصفهانی

ایرانی:

نائب خاصه:

در این شب عزیز جا داره یادی کنیم از سید و تمامی رزمندگان جبههٔ حق.