یادداشت‌های موزماهی

وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا
و اگر تو را استوار نمی‌داشتیم، به‌طورقطع نزدیك بود كمى به سوى آنان متمایل شوى.

قرآن کریم، ۷۴ اسراء

ابزارهای مُدرن مانند دانشگاه، رسانه و دموکراسی یک شبکه‌ی به هم پیوسته برای تقویت سازه‌ی مُدرن هستند. هیچ‌یک از متفکران انقلاب اسلامی آن‌قدر مرتجع نبود که ذات این ابزار را انکار کند یا دست‌کم نهادهای ایزوله‌ای برای‌شان تدارک ببیند.

دیر یا زود برپایی نهادهای دموکراتیک، دانشگاه‌ها و رسانه‌های متنوع در مملکت اسلامی ما را به همان نقطه‌ی آغازین فساد می‌رساند. امّا مسئله‌ی بسیار خطرناکی که در انقلاب اسلامی ریشه دوانده است، عدم تفکیک اصول سنتی و ایزوله‌سازی عناصر مدرن است. بنابراین اصل‌های دینی نه تنها حفظ نمی‌شوند بلکه از درون اجتماع دینی را با سرعتی باورنکردنی به سوی اضمحلال می‌روند.

به عنوان نمونه «دموکراسی اسلامی» مسبب تقویت تفسیرهای مضحک از نصوص اسلامی شد، تا جایی که از حکومت امیرالمؤمنین مردم‌سالاری استخراج شد. در عوضِ تأکید بر فرزندآوری و همسرداری نیز، «الگوی سوم زنانه» با سرعتی باورنکردنی زن مسلمان ایرانی را از خانواده رهاند؛ به نحوی که زنان با شعار «خدمت به جامعه‌ی اسلامی» دموگرافی اجتماع مسلمین را در خطر نابودی قرار دادند. رسانه‌های «اسلامی» نیز با جمع «سرگرمی»، «دین» و «جذب حداکثری» کثافات تصویری‌ای به خورد جماعت مسلمین داد که با شیمی‌درمانی هم دیگر نمی‌توان آن را اذهان زدود.

پیروان انقلاب اسلامی نباید از تصحیح و تغییر در مبانی اشتباه انقلاب بترسند. آن‌چه که واضح است شکست برخی نظریه‌های انقلاب اسلامی در عمل است. به‌جای سینه‌خیز رفتن باید در مبانی آن تجدید نظر کرد و به اسلام حقیقی بازگشت. اگر انقلاب اسلامی داعیه‌ی مبارزه با نظم منحط کنونی را داشت باید به اصل‌ها بازگردد، نه این‌که آنان را با ابزار مدرن پیوند زند و اسلام را دچار فرسایش درونی کند. این اصول چه هستند؟ مردسالاری مذهبی در برابر زن‌سالاری مُدرن؛ حکومت مطلقه‌ی دینی در برابر مردم‌سالاری؛ اقتصاد تجارت محور در برابر سرمایه‌داری و سوسیالیسم؛ سیستم فضیلت‌محور در برابر سیستم شایسته‌سالار و تکنیک‌محور.

بله ما هم می‌دانیم در باغ وحش کنونی این سخنان همانند غرولند پیرزنان در ورطه‌ی مغاک است. امّا مرد ایمان را به این سخنان چه کار؟ آیا پذیرفتن غلبه‌ی شیطان و شیطان‌صفتان نوعی شرک نیست؟ توهم اتحاد اکثریت انسان‌های حیوان‌نما که تنها در میل به لذت با هم اشتراک دارند سست‌تر از آن است که اقلیت دین‌دار را به خوف بیندازد. اولویت حفظ اسلام و مسلمین است نه وحدت «مردم».

📜 @hepolitike

👍5✍1

83 views18:59