گر جمله ببخشایی فضل‌ست بر اصحابت
ور جمله بسوزانی حکم‌ست بر املاکت

گفتم که نیاویزم با مار سر زلفت
بی‌چاره فروماندم پیش لب ضحاکت

خون همه کس ریزی از کس نبود بیمت
جرم همه کس بخشی از کس نبود باکت

ای چشم خرد حیران در منظر مطبوعت
وی دست نظر کوتاه از دامن ادراکت