یادم باشه یه چرت‌وپرت طولانی بنویسم علیه قحبه‌ها چون یه عنوان خوب به ذهنم رسید: سلطۀ سلیطه‌ها.

یارو توی شریف فحش ناموسی می‌داد به اول تا آخر مملکت، می‌گفتن نباید مداخله کرد. دانشگاه مقدس است. ای من غائط کردم به اون دانشگاه و دانشجوهاش به جز خوشگفتار.

نکتهٔ مهم دربارهٔ نهادها و فناوری‌ها مدرن، لمس شیطانه. شما هیچ‌وقت نمی‌تونی اثر لمس شیطان رو از بین ببری. خروجی اون فرآیند به‌ندرت عبد شیطان نیست.

هیچ کار گذشتگان بی حکمت نبوده. سواد و توانایی خوندن و نوشتن برای همه نیست؛ این‌طوری ارزش علم رو هم حفظ می‌کردن. الان هر کودنی می‌ره درس می‌خونه، منابع و اساتید گاهی برای احمق‌ها استفاده می‌شن، ارزش سواد اومده پایین و در نهایت خروجیش می‌شه هرزه یا بنگاهی. لعنت به رشدیه. لعنت به دانش‌گاه.

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَدْعُوهُ فَيُجِيبُنِي وَ إِنْ كُنْتُ بَطِيئاً حِينَ يَدْعُونِي
سپاس خدای را كه می‌خوانمش و او جوابم را می‌دهد، گرچه گاهی كه او مرا می‌خواند، سستی می‌كنم.

اینستاگرام‌بچه‌های شیک پاسارگادی خیلی می‌فهمند، خیلی:

فراموشمان نشود که:

امروز، روز بزرگ‌داشتِ خواجهٔ بزرگوارِ طوس، حکیمِ قدوسی، نصیرالدین، محمد طوسی بود؛ اگر حال داشتید زندگی‌نامه ایشان را بخوانید.

هر روز اسمی نو؛ خاصیت باطل بوقلمون‌بودن است.

وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۚ وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ ۚ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا ۚ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِين

«يهود گفتند كه "دست خدا بسته است". دست‌هاى خودشان بسته باد! و بدين سخن كه گفتند ملعون گشتند. دست‌هاى خدا گشاده است. به هر سان كه بخواهد روزى مى‌دهد. و آنچه بر تو از جانب پروردگارت نازل شده است، به طغيان و كفر بيشترشان خواهد افزود. ما تا روز قيامت ميانشان دشمنى و كينه افكنده‌ايم. هرگاه كه آتش جنگ را افروختند خدا خاموشش ساخت. و آنان در روى زمين به فساد مى‌كوشند، و خدا مفسدان را دوست ندارد.»

سورۀ مبارکۀ مائده، آیۀ شریفۀ 64

ورد زبونشون اینه که "ما وطن‌پرستیم؛ شما عراقی، افغانی، لبنانی هستین؛ مملکت رو ویرانه کردین." کجای دنیا رسم وطن‌پرست‌هاشون مثل شماست؟ التماس حمله به خاکی که ادعا می‌کنین مادرتونه، آتش‌زدن پرچمی که می‌گفتین کفنتونه، بی‌احترامی به شهدای حملهٔ خارجی. از بت‌هاتون یاد بگیرین. فرانسوی‌ها از آلمان نازی تشکر کردن؟ آمریکایی‌ها به کشته‌هاشون بی‌احترامی می‌کنن؟ انگلیسی‌ها پرچمشون رو آتش زدن؟

تاریخ فراموش نخواهد کرد که شعار "ایرانو پس میگیریم" شعارِ بدیم بره ترین قوم تاریخ بوده است.

مشاور رئیس جمهور. اضافه حرفی نیست.

آقامیرشکاک، یعنی شما می‌گی که سر مزار عزیزهاشون قر ریز نمی‌اومدن؟ اجازه بده نپذیرم.

وطن‌پرست‌های پلاستیکی. کشخان‌های ژئوپلتیک. پس‌درنشین‌های مدعی دامادی. جماعتی که تیر وطن‌پرستی‌اش از چس‌نالۀ بدبختی، چسب زخم روی نقشه و اسم‌های من‌درآوردی مختوم به «آ» فراتر نمی‌رود. ساکنان جزیرۀ بی‌هویتی که سجل جعلیشان را هوش مصنوعی و «منوتو» زحمت کشیده‌اند؛ البته که خاصیت حرام‌زاده بی‌شناسنامه‌بودن است. از ایران دم می‌زنید اما حتی الفبای آیین‌های این فرهنگ را نمی‌شناسید و از سنت، فقط کاستوم‌هایش را وارث شده‌اید. این چه کیمیای واژگونی‌ست که وطن‌دوستی را با وطن‌فروشی هم‌کاسه کرده‌اید؟ کجای تاریخ ایران، کجای شاهنامه، کجای قصۀ غیرت پهلوانانْ دعوت از انیرانی برای پرده‌دری مدال افتخاری بوده که به گردن بیاویزند؟ البته شما وارثان همان بیگانه‌خواهانی هستید که با دعوت از ضحاک، او را تکیۀ هزارساله بر تخت این اقلیم بخشیدند؛ به شما می‌رسد این داغ ننگین.
حقیقت سرراست‌تر از این حرف‌هاست. این ایران‌گرایی پلاستیکی فقط برای رسیدن به آغل است. راست‌قامتی استقلال با خفت ابتذالتان نمی‌خواند؛ باید بستری فراهم شود تا شهوات سرکوب‌شده‌تان ارضا شود، چیزی شبیه جزیرۀ محبوبتان. شما نه در جست‌وجوی «ایران»، که دنبال کاباره‌ای به وسعت این جغرافیا هستید. شما بیگانه‌ترین مردم به این خاکید؛ وطن برای شما «حرم» نیست، جنسی‌ست که می‌توانید با شیطان معامله‌اش کنید. مرگ بر شما که نام بلند ایران را خرج حقارت خویش می‌کنید.