«وَ اللهَ اللهَ فى جیرانِکُم»؛ یعنى الله‌ الله‌ در همسایگان. مسئلۀ همسایگى را کوچک نگیرید؛ این بسیار چیز مهمّى است، این یک پیوند عظیم اجتماعى است که در اسلام هست و بر طبق فطرت انسان‌هاست؛ منتها در پیچ‌ و خم این تمدّن‌هاى دور از فطرت انسانى، این چیزها گم شده است. چند سال در خانه‌اى زندگى می‌کند، نمی‌داند که آن خانۀ بغلى کیست، چیست؛ خب، پس چه کسى به نیازها و ضرورت‌ها و اضطرارها و بیچارگى‌هاى افراد در هنگام بلاها و مشکلات رسیدگى بکند؟ اگر همین یک حکم را شما عمل بکنید، یعنى رعایت همسایه‌تان را بکنید -نه‌فقط از لحاظ مسئلۀ اقتصادى و مالى، که البتّه آن هم مهم است- از همۀ جهات؛ از جهات انسانى ببینید چه الفتى در جامعه به ‌وجود مى‌آید، چطور دردهاى مشکلى دوا پیدا می‌کند. «فَاِنَّهُم وَصیَّةُ نَبیِّکُم»؛ این وصیّت پیغمبر است که «مَازَالَ یوصى بِهِم حَتّى ظَنَنّا اَنَّهُ سَیُوَرِّثُهُم»؛ آن‌قدر وصیّت همسایه را پیغمبر می‌کرد که ما خیال می‌کردیم برایشان ارث معیّن خواهد شد.

بیانات در خطبه‌های نمازجمعه، 1372/12/13.

دمت گرم دایی اما فکر نمی‌کنی یه‌کم هم خودتون باید «برای چی» رو می‌فهمیدین؟ همه‌ش رو حاضری‌خوری می‌خواین؟

"رهبر من پور ابی‌طالب است
پیرو هر بی‌پدری نیستم"

تو این سبک بود که "مشرک بیمار نیست، مجرم است..."

افطار سوم ماه مبارک رمضان، به یاد شهید آقا حسین امیرعبداللهیان رحمه الله علیه.

*نمی‌گذارد، نمی‌هلد

برای همۀ مسلمین و مسلمات، علی‌الخصوص یکی از اعضای کانال که التماس دعا داشتن، دعا کنیم.

وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌۚ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَٰكِنْ لَا تَشْعُرُون

«آنان را كه در راه خدا كشته مى‌شوند، مرده مخوانيد. آن‌ها زنده‌اند و شما در نمى‌يابيد.»

سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ شریفۀ 154

این هم امروز خوندم، جالب بود:

لا تَزالُ عِصابَةٌ مِن اُمَّتي يُقاتِلونَ عَلى أبوابِ دِمَشقَ و ما حَولَهُ و عَلى أبوابِ بَيتِ المَقدِسِ و ما حَولَهُ لايَضُرُّهُم خِذلانُ مَن خَذَلَهُم ظاهِرينَ عَلَى الحَقِّ إلى أن تَقُومَ السَّاعَة

گروهى از امّت من پیوسته بر دروازه‌هاى دمشق و پيرامونش و بيت المقدّس و پيرامون آن مبارزه می‌كنند و ياری‌نكردن دیگران، زيانى به آن‌ها نمی‌رساند. آنان تا روز قيامت پشتيبان حقّند.

نوچ! بپذیر که فقط ارباب‌هات اهل این کثافت‌کاری‌ها هستن؛ مثل خودتون که فقط به خورد و خفت و جفت راضی هستین.

چرا واقعاً؟ حتی روی این‌چیزها هم ماله می‌کشن، بعد هم پررو پررو به بقیه ماله‌کش. چه افتضاحی از اون تفکر لجن رو گردن می‌گیرید؟ کشتار رو؟ فساد اخلاقی رو؟ فساد اقتصادی؟ نابودی اخلاق رو؟ کجاش مال شماست که ما به اون گیر بدیم؟

می‌گه ملا فاسده. تعریفت از فساد چیه؟ اشتراک لفظ داریم فقط وگرنه توی هر فساد و ناکارآمدی، نام پهلوی می‌درخشه. خوب مملکت‌داری کردن؟ سوءاستفاده از قدرت نکردن؟ آقابزرگشون نصف زمین‌های مملکت رو به نام نزده؟ در مقابل بیگانه مقاومت کرده؟ به قول خودش، ۳۰ میلیون دلار پول از مملکت نچاپیده؟ اکثر اناث خاندانش کارگر جنسی نبودن؟ خودش مثل خوک بی‌غیرت نبوده؟ چه فسادی رو می‌خوای که تو بساط پهلوی نیست و پاک‌دست می‌بینیش؟

تازه این‌ها بی‌عرضه‌های اون تفکر مادی‌اند، ببین نابغه‌هاشون توی چه گندابی دارن خودشون و پیروانشون رو فرو می‌برن.

قحطی زمان شاه محبوبتون، رضا پالونی، اومد. می‌دونی چرا؟ چون اون هم به امید دستگاه بقیه انا رجل می‌کرد. همون‌ها اومدن مثل فضله‌ای پرتش کردن موریس، بعدش خوراک ملت رو چپاول کردن.

افطار چهارم ماه مبارک رمضان، به‌یاد فرمانده، دلاور، پهلوان، سرافراز، کمانگیر، آرش ایران‌زمین، شهید حسن آقای طهرانی مقدم، رحمه‌الله علیه، که کاش جان ناقابل من فدای یک روز خدمت بیشتر تو می‌شد به این ملک و این دیار.

خب شما تصور کن دانشگاه ده سال به این وضع باشه، دیگه از توش احمدی روشن در میاد؟ از توش کاظمی آشتیانی در میاد؟ از توش فخری زاده در میاد؟ از توش مريم میرزاخانی در میاد؟ از توش مهدی گلشنی در میاد؟ از توش رضایی نژاد در میاد؟ از توش بیژن عبدالکریمی در میاد؟ از توش پرفسور حسابی در میاد؟ از توش طهرانچی در میاد؟ از توش مینوچهر در میاد؟ از توش فقهی در میاد؟ از توش مجید شهریاری در میاد؟

فرمود العلم سلطان، سلطنت رو که به دست چهارتا بچه‌ی عقده‌ای کودن احمق تنبل تن‌پرور نمی‌دن!

جمهوری اسلامی اگر بنایش بر تربیت انسان بود باید تنبیه هم یاد می‌گرفت لکن فعلا صرفا قربان صدقه بلد است آن هم قربان صدقه بچه‌ی وحشی فحاش بی ناموس