"اشتباه کارتر در آن است که گمان می‌‏کند با دست‌زدن به این مانورهاى احمقانه می‌‏تواند ملت ایران را که براى آزادى و استقلال خویش و براى اسلام عزیز از هیچ فداکارى روی‌گردان نیست، از راه خودش که راه خدا و انسانیت است منصرف کند. کارتر باز احساس نکرده با چه ملتى روبه‌روست و با چه مکتبى بازى می‌‏کند. ملت ما ملت خون و مکتب ما جهاد است. ... این مانور احمقانه به امر خدای قادر شکست خورد."

ببنید دوستان، معادله واضح است.
مسأله‌تان اعتراض اقتصادی نیست و سطح خواسته‌تان «فقط بازگشت پهلوی» است؟
اوکی. به جای سماق مکیدن در انتظار حمله‌ی آمریکا، دوزار شهامت داشته باشید، دست روی زانوی خودتان بگذارید و بیایید در خیابان. و البته توقع نداشته باشید یک حکومت با ماچ و بوسه از براندازی‌اش استقبال کند. حکومت برانداز می‌کُشد؟ طبیعتِ هر حکومت در برابر برانداز همین است. بخواهی براندازی کنی می‌کُشد. برو وسط آمریکا علیه موجودیت نظامش شعار بده. به دو دقیقه نکشیده گلوله نشسته وسط پیشانی‌ات. برو آلمان بگو من برانداز نظام حاکمم. سوراخ سوراخت می‌کنند. کما اینکه ساواک و ارتش و شهربانیِ محمدرضا هم همین بود. می‌کُشت. اما آن روزها جیگردار کم نبود. وسط خیابان خون می‌دادند به جای اینکه التماس اسرائیل و آمریکا کنند. از میدان فوزیه تا شهیاد را قرق می‌کردند به جای اینکه درخواست بمب ریختن روی کشورشان را بکنند. حکومت‌ها برانداز را می‌کُشند. مسأله اما شهامت استمرار در حضور خیابانی است که شماها ندارید و پنجاه و هفتی‌ها داشتند. شماها دنبال انقلاب مفتی هستید. مفتخورید. منتظرید کماندوی آمریکایی برایتان انقلاب بیاورد.‌ بنشین تا بیاورد. انقلابی را دوست دارید که با بمب بیاید. نه حوصله استمرار را دارید نه جرئتش را. نه مثل پنجاه و هفتی‌ها پاک‌باخته‌اید نه جان بر کف. این یک مشاوره رایگان است. اگر جدی جدی می‌خواهی پهلوی را برگردانی به جای وراجی بیا وسط خیابان. کشته بده. نه یک روز و دو روز. مقاومتی به ابعاد مقاومت پنجاه و هفتی‌ها داشته باش که از ۴۲ کشته دادند تا ۵۷. تا یک مانع جلو راهت دیدی مثل بچه ننه‌ها فرار نکن توی بغل ترامپ و نتانیاهو. به جای فحش دادن به غزه دوزار از آن‌ها یاد بگیر و مقاومت کن. جرئت مقاومت مستمر و مستقل بودن داشته باش. این‌ها الفبای براندازی و انقلاب است. دوزار اهل هزینه دادن باش بله جناب. انقلاب کردن هزینه دارد. در ۵۷ کشته دادند، خون دادند و خب انقلاب‌شان پیروز شد. برای پیروزی دریوزگی غرب و شرق را نکردند.‌ مثل شماها کفش‌های قصاب غزه را نلیسیدند. مستقل ماندند و انقلاب کردند. نوش جانشان. شما هم اگر خیلی دلت براندازی می‌خواهد جرئت داشته باش از زیر پتو بیرون بیا. شعار از زیر پتو و پشت پنجره، فقط اسباب خنده است. باور کن.

یکی از مرگ‌هایی که آرزو دارم ببینم، مرگ خفت‌بار ظریفه. ان‌شاءالله.

وا
عراق به این خوبی
امریکا بهش حمله کرده و دیکتاتورشونو کشته و الان دیگه فقط دموکراسی و شیرینی پیشرفت و توسعه و آزادی و ماشین خارجی و اینترنت بدون فیلتر

و گاه دست هایی که ماشه را میچکانند
مقدس تر از دست هایی است که به قنوت بالا میروند

لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَىٰ وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا

«مؤمنانى كه بى‌هيچ رنج و آسيبى از جنگ سر مى‌تابند با كسانى كه به مال و جان خويش در راه خدا جهاد مى‌كنند برابر نيستند. خدا كسانى را كه به مال و جان خويش جهاد مى‌كنند بر آنان كه از جنگ سر مى‌تابند به درجتى برترى داده است. و خدا همه را وعده‌هاى نيكو داده است. و جهادكنندگان را بر آن‌ها كه از جهاد سر مى‌تابند به مزدى بزرگ برترى نهاده است.»

سورهٔ مبارکهٔ نساء، آیهٔ شریفهٔ ۹۵

تسلیم شو شیخ. الان بنده هم قبول ندارم اما تسلیم می‌شم.

استاد سخنی به کنایه می‌گوید.

این روزها که تهدیدها به اوج رسیده است و چشم‌ها نگران و دل‌ها ترسان است یاد این کلام ملکوتی شهید آوینی افتادم که فرمود:
«بگذار آمریكا با مانور‌های ستاره‌ی دریایی و جنگ ستاره‌ها خوش باشد. دریا دل مطمئن این بچه‌هاست و ستاره‌ها نور از ایمان این بچه مسجدی‌ها می‌گیرند، همان‌ها که در جواب تو می‌گویند: ما خط را نشکستیم، خدا شکست. و همه‌ی اسرار در همین کلام نهفته است.»
و پیش از آن درباره حکومت شیطان می‌فرماید:
«شیطان حکومت خویش را بر ضعف‌ها و ترس‌ها و عادات ما بنا کرده است، و اگر تو نترسی و از عادات مذموم خویش دست‌برداری و ضعف خویش را با کمال خلیفةاللهی جبران کنی، دیگر شیاطین را بر تو تسلطی نیست.»

https://t.me/javval

حالا این تعبیر رو هم ببینین. همه‌ش آدم حساب‌کردن زامبی‌ها نبوده.

"برترین شهدا". پس برابر نیستن.

"پشیمان شدند"، "آن‌ها را مسئولین شهید محسوب کردند".

"اشتباه کردند".
باشه اما این سیاهی‌لشکرهای آمریکا نه اشتباهشون رو قبول می‌کنن، نه پشیمون می‌شن و نه توبه می‌کنن؛ اگه کردن، قبول.

"دین من انسانیت" فقط در مواجهه با هیولاهای ضددین، تروریست‌های سانتیمانتال‌شده و قحبه‌های پاچه‌پاره؛ برای غیر این‌ها "خوشحال شدم از مرگ زن و بچه‌ت". "تمام پرچم‌ها طاغوت" فقط برای پرچم سه‌رنگ جمهوری اسلامی ایران با «اللّه» وسطش، وگرنه که زیر پرچم یونایتد استیتس آف آمه‌ریکا با ستاره‌های زیباش و ستارۀ آبی ازرائیل که موندن زیر پرچم قطب هدایت و کشتی نجاته. این چه صورتی از مذهبه که با همه در صلحه الا ایرانیان مسلمان؟ ثقل ایمانتون قرآن و ائمه‌ست یا نظرهای سیسی‌هاتون؟

نظر نامحبوب بنده این است که این‌ها هیچ‌کاری نخواهند کرد و یک جوجه‌بسیجی نوسبیل از این‌ها مؤثرتر است.

خیانت به آرای مردم.

یکی اومد چیزی گفت، یادم اومد بگم بسیج دانشجویی خیلی تحت فاز ادای دانشگاهه، شل کنین بزرگواران.