#کتاب

«لَمّا صَبَروا»

متن کتاب، ترجمه‌ی روایتِ رهبر انقلاب از خاطرات خود به زبان عربی است و از کودکی تا پیروزی انقلاب را در برمی‌گیرد. در واقع جملات متن عیناً گفته‌های رهبری نیست.

کتاب اساساً ناظر به مخاطب عرب‌زبان است و یک فصل هم اختصاصاً به رابطه‌ی راوی با زبان، ادبیات و فرهنگ عربی می‌پردازد.

روایت کتاب، زیبا و شیرین است؛ روایت از زبان شخصیتی پخته، باتجربه و واقع‌بین است که همه‌چیز را با صمیمیت و ظرافتی جذاب نقل می‌کند. لحن روایت، با وجود عبور از فیلتر ترجمه، همچنان اصیل است.

ویژگی دیگر روایت کتاب این است که خیلی «با انضباط» است. این را در ارائه‌ی جزئیات برخی حوادث می‌توان به وضوح دید. جایی که لازم نیست چیزی را بگوید، نمی‌گوید. جایی که لازم نیست، اسم کسی را نمی‌آورد یا نشانی نمی‌دهد که شخص خطاکار شناخته شود.
⬇️

نقاط اوج کتاب از نظر من بخش‌هایی است که از رابطه‌ی خود با خدا و لحظات دعا و عنایت الهی صحبت می‌کند. در روایتش از این لحظات، سادگی و صفایی حس می‌شود که برخاسته از احساس و تجربه‌ی خود راوی است.

محتوای کتاب صرفاً خاطره‌گویی نیست بلکه راوی از تجربیات خود در امر مبارزه نیز صحبت می‌کند که به لحاظ اندیشه‌ای نکات مهم و تامل‌برانگیزی در خود دارد.

یک خصلت عجیب راوی که در تمام بخش‌های خاطراتش دیده می‌شود، این است که ذاتاً رهبر است؛ یعنی هرجا که او بوده، در آنجا تبدیل به شخصیت محوری می‌شده. حتی در تبعید ایرانشهر هم رهبری می‌کند و حتی وقتی در بند مأموران امنیتی رژیم است، باز این اوست که مأموران را به دنبال خود می‌کشاند.

جلوه‌ی دیگر شخصیت راوی، این است که همیشه فعال است و هیچ شرایطی نمی‌تواند او را به بیکاری بکِشد. رفتارهایش همگی جهت‌مند هستند و حتی با خوابیدن و نشستنش هم مبارزه می‌کند.

بخش عمده‌ی «خون دلی که لعل شد» درباره‌ی سختی‌های دوران مبارزه و ۶ دور زندان و بعد تبعید او است، اما روایت «با انضباط» کتاب به جای اینکه سعی داشته باشد از محل بیان بی‌پرده‌ی رنج‌ها ذهن را متوجه شخصِ راوی کند، از بیان بسیاری از جزئیات طفره می‌رود و به جای آن تجربه‌ی درونی راوی را، یعنی آنچه از خلال آن حوادث در وجودش رسوب کرده را روایت می‌کند.

حین مطالعه کتاب یاد این آیه‌ی شریفه افتادم: ﴿وَجَعَلنا مِنهُم أَئِمَّةً يَهدونَ بِأَمرِنا لَمّا صَبَروا وَكانوا بِآياتِنا يوقِنونَ﴾ (و از آنان پيشوايانى قرار داديم كه به امر ما هدايت مى‌نمودند، از آن‌رو كه صبر كردند و آيات ما را باور داشتند). صبر همان گوهری بود که خون دل را الحق لعل کرد و امام جماعت مسجد امام حسن (ع) مشهد را به جایگاه کنونی‌اش رساند.

در یک جمله، این کتاب حقیقتاً دوست‌داشتنی است.


مشخصات کتاب:
خون دلی که لعل شد | گردآوری محمدعلی آذرشب | انتشارات انقلاب اسلامی

نمی‌دونم چرا اینقدر بخیلید، خب شما هم برید با ناو آبراهام لینکلن عکس بگیرید.

حضور در جنگ با تروریستهای تکفیری با لباس لُری.
دیرالزور سوریه.
.

می‌فرماد: هرکسی نسبت به عملی رضایت داشته باشد و از آن خشنود باشد در آن عمل شریک است!

حقیر ناظر به این بیان، بالاتر از آن را عرض می‌کنم، راضی و خشنود بودن نسبت به نتیجه‌ی یک عمل انسان را در آن عمل و یا سلسله اعمال شریک می‌کند!

اگر تمدن غربی را می‌پسندید و به آن راضی هستید، اگر زندگی در نروژ و سوئیس و آلمان و فرانسه و انگلیس و کانادا را می‌پسندید و خواهان آن هستید و به آن راضی هستید در تمام اعمال این وحوش از ابتدای صنعتی‌شدن تا برده‌دزدی و برده‌داری و استعمار و کشتار یک‌میلیون الجزایری و میلیون‌ها انسان گمنام رنگین‌پوست دیگر، شریک هستید! بلی شما شاید عمل آنان در غارت و کشتار و بردگی را دوست نداشته باشید اما آنچه در نتیجه‌ی این اعمال به دست آمده را دوست دارید، نظم و قانون و نظام دموکراسی و تقسیم دولت ملت پس از جنگ جهانی اول و دوم را دوست دارید، پس بنابراین در تمام آن اعمال شریک خواهید بود.

نشان داد ته اندیشۀ دنیاگرایی شما باد می‌دهد اما شما مدام دنبال ماله‌کشیدن هستین.

تمامی چارچوب‌های فلسفی و فلسفهٔ اخلاق‌تان به مستراح تاریخ ریخته شد و بعد شما دنبال این هستید که دانش و اعتبار علمی و این خزعبلات هستید!
قبلاً در گفتگوهای خصوصی که داشتیم گفتیم که هرجا صحبت از جنایت علیه بشریت است، نام طاغوت و کفر و بی‌خدایی به شدت می‌درخشد.

هیچ، تأکید می‌کنم که هیچ ضمانت اجرایی برای اخلاق مگر انذار شدید اخروی وجود ندارد.

جوان انقلابی، مشاور اقتصادی، پاانداز فساد. کشور رشد نیاز داره، راهش رو باز کنید که شهرام و بابک و دلال و قمارباز و فاحشه تولید انبوه بشن که "رشد" نیاز داریم و گردش چرخ "توسعه" لازمیم. این آماس بعد از مرگه، وگرنه که رشد توی بیابون‌های سینا و شعب ابی‌طالب اتفاق می‌افته، نه توی قلب کاباره. با این نون‌ها، "جاویدنام" پرورش می‌دین، نه "شهید".

صحبت از کرامت انسانی هم به برکت انقلاب اسلامی مطرح شده و الا حکومتی که تا قبل از آن، رابطهٔ رعیت و ظل‌الله بوده که دیگر این حرف‌ها را ندارد!
آن یکی دیگر هم که رابطهٔ شاهنشاهی و رعیت بوده و نهایت توسعهٔ فردی‌اش شهر نو بوده است!
اما انقلاب اسلامی... از حیث پدیدار هم چیز عجیبی است!

شمارنده خب نداره.

چلغوزآباد خبر: ۴۸,۳۴۲,۷۵۹ از مردم ایالات متحده، ازجمله سیاه‌پوست‌ها، به دلیل تماشای سریال یوسف پیامبر | Prophet Joseph محکوم به مصرف خورش کرفس شدن.

توی مراسم بهره برداری از نیروگاه خورشیدی؛ مجری گفت داره از شبکه خبر پخش میشه. پزشکیان گفت میخوام پخش نشه. ما کار خودمونو میکنیم. صداوسیما همش حرف بی ربط میزنه.

• COM •

@OfficialPersiaTwiter

غصه نخور مسعود، فشاری نشو؛ دوست‌هات آزاد می‌شن، باز هم کنار هم گند می‌زنین تو مملکت.

لعنت به تفرقه‌انگیزان، لعنت به کسانی که از عملکردهای دستگاه‌ها ناراضی‌اند، تندروهای دگم جزم‌اندیش، قبیله‌گراهای عقده‌ای، زمین از قدم‌زدن مجرد بر روی خود نالان است، مجردها را به سیاهچال بیفکنید.

▪️هویت دینی در جامعۀ ایرانی:
وضع منازعۀ دین‌داری و سکولاریسم

🖇با حضور مهدی جمشیدی
🖇 ۱۹ بهمن، برنامۀ نصرالله، شبکۀ چهار.

🔻در اینجا ببینید:
https://telewebion.com/episode/0x16b8c54b

@MahdiJamshidiFans

🎙صوت برنامه
▪️هویت دینی در جامعۀ ایرانی:
وضع منازعۀ دین‌داری و سکولاریسم

🖇با حضور مهدی جمشیدی
🖇 ۱۹ بهمن، برنامۀ نصرالله، شبکۀ چهار.

🔻در اینجا ببینید:
https://telewebion.com/episode/0x16b8c54b

@MahdiJamshidiFans

تمام ناروایی‌ها ظلمات است. تمام عقب‌افتادگی‌ها ظلمت است. تمام توجه‌های به عالم طبیعت ظلمت است. همۀ غرب‌زدگی‌ها ظلمت است. این‌هایی که توجهشان به غرب است، توجهشان به اجانب است، قبله‌شان غرب است، رو به غرب توجه دارند، این‌ها در ظلمات فرو رفته‌اند؛ اولیایشان هم طاغوت است.
ملت‌های شرقی که به‌واسطۀ تبلیغات داخل و خارج، به واسطۀ تعلیمات عمّال داخلی و خارجی، رو به غرب آورده‌اند و قبلۀ آمالشان غرب است و خودشان را باخته‌اند و نمی‌شناسند خودشان را، مَآثِر و مَفاخِر خودشان را گم کرده‌اند و خودشان را باخته‌اند و گم کرده‌اند و به جای آن‌ها یک مغز غربی نشسته است، این‌ها اولیایشان طاغوت است؛ و از نور به ظلمات وارد شده‌اند. و همه بدبختی‌های شرقی‌ها هم، از آن جمله ماها، همین است که خودمان را گم کردیم، یک کس دیگر به جای ما نشسته است ولهذا می‌بینید که هرچیزی که در ایران هست تا یک اسم غربی نداشته باشد رواج ندارد. داروخانه هم باید اسم غربی داشته باشد. کارخانه‌های ما هم که پارچه می‌بافند باید آن حاشیه‌اش خط غربی باشد؛ اسم غربی هم رویش بگذارند. خیابان‌هایمان هم باید یک اسم غربی داشته باشد. همه‌چیزمان باید رنگ غربی داشته باشد. کتاب هم که می‌نویسند همین کتاب‌نویس‌ها، همین روشنفکرها، یا یک اسم غربی روی آن می‌گذارند یا مطالب را وقتی ذکر می‌کنند، استشهاد می‌کنند به قول یک نفر غربی. عیب هم این است که هم آن‌ها غرب‌زده هستند، و هم ماها! این‌ها همه ظلمت‌هایی است که طاغوت ما را از نور به این ظلمت‌ها وارد کرده است.

صحیفۀ امام؛ جلد 9، صفحۀ 460.

معذرت‌خواهی شما برای ما فرج‌الله شوشتری میشه آقای ساعدی‌نیا؟