برای یک همچو کار بزرگی که در تمام دنیا عدالت به معنای واقعی اجرا بشود، در تمام بشر نبوده کسی الا مهدی موعود -سلام الله علیه- که خدای تبارک و تعالی او را ذخیره کرده است برای بشر. هر یک از انبیاء که آمدند، برای اجرای عدالت آمدند... لکن موفق نشدند. حتی رسول ختمی -صلی الله علیه وآله- ... در زمان خودشان موفق نشدند به این معنا. ... خداوند ذخیره کرده است او را از باب این‌که هیچ‌کس -در اولین و آخرین- این قدرت برایش نبوده است و فقط برای حضرت مهدی موعود -عجّل الله تعالی فرجه الشریف- بوده است که عدالت را در تمام عالم گسترش بدهد، و آن چیزی که انبیاء موفق نشدند به آن... به دست این بزرگوار اجرا بشود.

این‌که این بزرگوار را طول عمر داده خدای تبارک و تعالی برای یک همچو معنایی، ما از آن می‌فهمیم که در بشر کسی نبوده است دیگر، قابل یک همچو معنایی... لهذا به این معنا عید مولود حضرت صاحب -ارواحنا له الفداء- بزرگ‌ترین عید برای مسلمین و بزرگ‌ترین عید برای بشر است.

وقتی که ایشان ظهور کنند- ان‌شاء‌الله خداوند تعجیل کند در ظهور او- تمام بشر را از انحطاط بیرون می‌آورد، تمام کجی‌ها را راست می‌کند... «یَمْلَأُ الأَرْضَ عَدْلًا بَعْدَ ما مُلِئَتْ جَوْراً» الان زمین پر از جور است، تمام نفوسی که هستندْ انحرافات در آن‌ها هست؛ حتی نفوس اشخاص کامل هم در آن انحرافاتی هست و لو خودش نداند. در اخلاق‌ها انحراف هست، در عقاید انحراف هست، در اعمال انحراف هست و در کارهایی هم که بشر می‌کند. و ایشان مأمورند برای این‌که تمام این کجی‌ها را مستقیم کنند و تمام این انحرافات را برگردانند... از این جهت، این عید، عید تمام بشر است.

صحیفۀ امام؛ ج 12، صص 480-483.

- ای شیخ، روی تپه به شرق نگاه کن! داستان چیست؟
+ روستاییان اطراف شهر هستند.
- آن اسب سفید چیست؟
+ هر بامدادْ ایشان بالای تپه می‌آیند.
- آن اسب را هرروز می‌آورند؟
+ آری؛ و هر طلوع بازمی‌گردند.
- برای چه؟ برای که؟
+ کسی قرار است که بیاید.
- آن چه‌کسی است که قرار است این بامداد بیاید؟
+ هر بامداد قرار است بیاید.
- و نمی‌آید؟
+ می‌آید برادر؛ می‌آید.
- آن چه‌کسی است؟
+ آن عدل است، داد است، محو ظلم است، به‌روزی است، نیک‌بختی است، پاکی است، سپاه روشنایی است. چه بگویم؟ از کلمات و کلام بالاتر است. مهدی است. برویم برادر.
- ای شیخ، آیا بقیۀ راه را تا آخر می‌دانید؟
- اگر انسان راه را تا آخر می‌دانست، هرگز به راه نمی‌افتاد.

اگر نواده‌های بنی‌امیه جشن نیمهٔ شعبان رو بگیرن باید تعجب کرد؛ نیازی به توئیت نبود.

جشن نیمه شعبان برای منتظران ظهور حضرته نه دلایل غیبت حضرت

پی‌یر داغر هم بازیگر خوبی بود. به آهنگ علی‌رضا قربانی هم می‌نشست.

امام با آخوند فاسد از ممرضا بیش‌تر مشکل داشته. جملات فراوان، عتاب‌ها شدید، توهین‌ها مستقیم.

این را در مجال های متفاوتی نوشتم و در صحت عقل مجدد در این مجال تکرار می کنم و در روز حساب با حجت شرعی و عقلی نزد حضرت حق حاضر خواهم شد.


أشقیای کربلا آدم های فرازمینی نبودند، زیستشان فرازمینی نبود که عاقبتشان آن شد.

امکان ندارد بدون ارتکاب به حرام شما کارت به تحریم جشن میلاد امام زمانت برسد.


أشقیای کربلا نیز یک‌شبه قاتل امام زمانشان نشدند.

دشمنان انقلاب از روز اوّل آمدند تعبیر ادبیّات تندرو و میانه‌رو را مطرح کردند؛ فلانی تندرو است، فلان جریان تندرو است، فلان جریان میانه‌رو است. آن روز، از همه تندروتر هم از نظر آنها امام بزرگوار بود؛ امروز هم از همه تندروتر، به نظر آنها این بنده‌ی حقیر(سیدعلی خامنه‌ای) هستم. میانه‌رو حرف قشنگی است امّا اسلام این‌جوری حرف نمیزند؛ بفهمیم معارف اسلامی را. اسلام، طرف‌دار میانه و طرف‌دار «وسط» است: وَ کَذلِکَ جَعَلنٰکُم اُمَّةً وَسَطًا.(۱)

امّا «وسط» در اسلام چیست؟ در مقابل تندرو است؟ نه، «وسط» در مقابل منحرف است: اَلیَمینُ وَ الشِّمالُ مَضَلَّةٌ وَ الطَّریقُ الوُسطی‌ٰ هِیَ الجادَّة؛(۲) این نهج‌البلاغه است. راه میانه یعنی راه مستقیم، راه جادّه. اگر از این راه مستقیم منحرف شدید -چه به این طرف و چه به آن طرف- این غیر میانه است. پس در مقابل میانه‌رو تندرو نیست؛ در مقابل میانه‌رو منحرف است.

آن کسی میانه‌رو نیست که منحرف از راه و منحرف از جادّه است؛ امّا در جادّه، بعضی‌ها تندتر میروند و بعضی‌ها کندتر میروند. تند رفتن در صراط مستقیم چیز بدی نیست؛ سابِقوا اِلی‌ مَغفِرَةٍ مِن رَبِّکُم؛(۳)
جلوتر بروید. آنهایی که امروز در بیرون از مرزهای کشور میگویند تندرو، مقصودی دارند و معنایی مورد نظرشان است. دوستان ما و برادران ما در داخل مراقب باشند آنچه مقصود او است تکرار نکنند.

آنهایی که میگویند تندرو، منظورشان کسانی است که در راه انقلاب مصمّم‌تر و پایدارترند؛ حزب‌اللّهی‌ها را میگویند تندرو. میانه‌رو [هم‌] کسی است که در مقابل آنها تسلیم باشد.

در ادبیّات سیاسی آمریکا و انگلیس و امثال اینها، معنای تندرو و میانه‌رو این است: تندرو کسی است که پایبند انقلاب است، میانه‌رو کسی است که در مقابل خواسته‌های آنها تسلیم است.

1394/ امام خامنه‌ای

بسیجی‌های مکتبی ایرانی در زیارت شهیدان‌شان چه می‌گویند؟ السلام علیکم یا انصارالله. دگوری‌های سکولار ایرانی در خطاب جاویدنام‌هاشان چه می‌گویند؟ سلام سوسیس...

ای بابا! نوه‌های معلوم‌الحال، هرچی بجوری هست براشون. این‌ها هم اعتراض کردن که چرا عمومی گفتی برای دوستمون رو :)

مسعودجان اگه باش عکس صمیمی نداشت، شخصاً تعجب می‌کردم.

نه دیگه کودن‌جان، جاده دوربرگردون نداره. اسم نجس عموتون رو کنار اسم مبارک سیدعلی خامنه‌ای نیار. رهبران دنیای شما فاسدن. مبانی شما فاسدن. آرمان‌های شما فاسدن. الگوهای شما فاسدن.

براتون عجیبه که چرا توی غرب اتفاقی نمیفته؟ انتظار دارین مردار متعفنی که قرن‌ها پیش با دست خودش ریسمان آسمون رو پاره کرده، نبض داشته باشه؟ جامعه‌ای که خدا رو به مسلخ «اومان» برده، چیزی جز روکار پرزرق‌وبرق توخالی نخواهد داشت. اخلاق لالو‌های چرخ‌دنده‌های بازار مقدس آزاد پوکیده. فقط یه معبود می‌شناسن: پول! هر رذالتی رو زیر قبای آزادی انجام می‌دن. ستون فقرات درآمدشون رو جنگ با خدا و استثمار خلق خدا تشکیل می‌ده. انتظار برکت از این سفره دارین؟ ورزشکارهاشون کأنه پیکرتراشی‌های یونان باستان، اما صبر کن؛ اون چیه روشون؟ اون‌ها آدم نیستن، بیلبورد تبلیغاتی شرط و شورتن. قوت غالبشون مشروب و گوشت خنزیر و محل اسکانشون قحبه‌خونه و کاباره. چشم و گوششون هم به نواهای دریده و تصاویر منزجرکننده‌ای از خون و بی‌ناموسی هنر می‌گه. خانواده رو که سال‌ها پیش گوش و پت بریدن و توی برهوت رهاش کردن. الان خودشون ریمستر سدوم و عموره شدن. هرکس هم بگه "مستر، نکنین!" انگ‌کشش می‌کنن. همه هم زیر ستارۀ شش‌پر قانون. تعجب از گنداب‌شدن یوتوپیایی که روی گرده و خون سیاه‌ها و سیاه‌ماسه‌‌ای‌ها ساختن، نفهمیدن هیچ از جهانه.

فاتحه و صلواتی بفرستیم نثار روح اموات و اهل قبور مسلمین، اجداد پدری و مادری، امام و شهدا علی‌الخصوص شهید عزیز و والامقام، خار چشم دشمنان اسلام، حاج‌حسین همدانی.

اینکه «مردم» تو جنگ ۸ ساله همه آماده‌ی جهاد و شهادت بودن هم از از اون حرفاست. درحالیکه اغلب ما فکر می‌کنیم بالای پنجاه درصد مردم در طول اون هشت سال، رفتن و جنگیدن، درواقع این آمار یه چیزی حدود ۵ درصده.
۵ درصد!
فضای ضدیت با رزمنده‌ها، مقصر دونستن اون‌ها و سرکوفت زدن بهشون هم چیزیه که تو خاطرات خیلی از رزمنده‌ها تکرار می‌شه. از پرستارا و دکترایی که به جانبازها توهین می‌کردن تا همسایه‌هایی که خانواده‌ای که جوون تو جبهه داشتن رو آزار می‌دادن.
این تصویر قهرمانانه و جان‌فدا از «مردم» هم نتیجه تبلیغات افراطی خود حکومته که همه رو تو این موضوع گسلایت کرده.

بعد از کشتار فیضیه، امام جشن نیمه‌شعبان را تحریم کرد.
حجتیه ای‌ها چراغانی کردند و جشن گرفتند.

امام پرچم‌ مبارزه با شاه وابسته‌ی آمریکا را برداشت.
حجتیه‌ای‌ها گفتند شاه شیعه است. ما نیستیم.
همزمان که به امام گفتند وارد سیاست نمی‌شوند و سیاست نجس است، با ساواک همکاری کردند.

صدام حمله کرد...
حجتیه‌ای‌ها دفاع را تحریم کردند و گفتند خمینی با عراقِ شیعی جنگ برادرکشی راه انداخته.

سلمان رشدی ، آیات شیطانی را چاپ کرد، سکوت کردند.
دویست هزار شهید دادیم، گفتند نگوببد شهید! این‌ها کشته‌اند!
سال هشتادوهشت، پرچم سیدالشهدا را آتش زدند، سکوت کردند.
سال چهارصدویک به اسلام و اهل‌بیت فحاشی شد، سکوت کردند.
صهیون‌ها در غ.زه هفتادهزار نفر شهید کردند، سکوت کردند.
خرداد چهارصدوچهار هزار شهید دادیم، سکوت کردند.
دیماه چهارصد‌وچهار قرآن و مسجد و حسینیه و امام‌زاده آتش زدند...دوهزار اندی شهید دادیم، سکوت کردند.

حالا امروز در آخرالزمانی‌ترین روزهای جهان، بدون اشاره به جنایات آمریکا و صهیون و تروریست‌های مسلح، جشن میلاد منجی بشریت را تحریم می کنند و تیتر می‌زنند مردم داغدار.

چطور است که همیشه از طرف آمریکا ساکتید و از این‌طرف زبانتان دراز است؟
شما درد دین دارید؟ شما درد مردم دارید؟

کمیلی