بین صحبت‌های این هفتهٔ روحانی، که خود تهمتی چند به نظام اسلامی، حاج قاسم و رهبر معظم انقلاب و نمایشی برای جانشینی بوده و یک سوال طعن‌آمیز مجری سیما در شبکه‌ای که جز اندکی ریشو آن را نمی‌بینند، فکر می‌کنید دادستانی انقلاب به کدام یک پرداخته؟!
آفرین! دومی...

💔.

نیمۀ شعبان مظهر امید به آینده است؛ یعنی همۀ امیدهایی که ما به چیزی پیدا می‌کنیم، ممکن است بشود، ممکن است نشود؛ امّا امید به اصلاح نهایی به‌وسیلۀ ولیّ مطلق حضرت حق، حضرت صاحب‌‌‌‌الزّمان -عجّل‌الله تعالی فرجه و ارواحنا فداه- امید غیرقابل تخلّف است. «السَّلامُ عَلَیکَ یا وَعدَ اللهِ الَّذی ضَمِنَه»؛ وعدۀ تضمین‌شدۀ خداست؛ «السَّلامُ‌ عَلَیکَ‌ اَیُّهَا العَلَمُ‌ المَنصُوبُ‌ وَ العِلمُ المَصبُوبُ وَ الغَوثُ وَ الرَّحمَةُ الوَاسِعَةُ وَعداً غَیرَ مَکذُوب‌»؛ این وعدۀ تخلّف‌ناپذیر الهی است. فقط هم ما -شیعه- نمی‌گوییم، فقط هم ما مسلمان‌ها نمی‌گوییم، همۀ ادیان عالم منتظر یک روز آن‌چنانی هستند.

بیانات در دیدار کارگران، 1397/02/10.

انتظار فرج یک مفهوم بسیار وسیع و گسترده‌ای است. یک انتظار، انتظار فرج نهایی است؛ یعنی این‌که بشریت اگر می‌بیند که طواغیت عالم ترک‌تازی می‌کنند و چپاولگری می‌کنند و افسارگسیخته به حق انسان‌ها تعدی می‌کنند، نباید خیال کند که سرنوشت دنیا همین است؛ نباید تصور کند که بالأخره چاره‌ای نیست و بایستی به همین وضعیت تن داد؛ نه، بداند که این وضعیت یک وضعیت گذراست -«للباطل جولة»- و آن چیزی که متعلق به این عالم و طبیعت این عالم است، عبارت است از استقرار حکومت عدل؛ و او خواهد آمد. انتظار فرج و گشایش، در نهایت دورانی که ما در آن قرار داریم و بشریت دچار ستم‌ها و آزارهاست، یک مصداق از انتظار فرج است، لیکن انتظار فرج مصداق‌های دیگر هم دارد.
وقتی به ما می‌گویند منتظر فرج باشید، فقط این نیست که منتظر فرج نهایی باشید، بلکه معنایش این است که هر بن‌بستی قابل گشوده‌شدن است. فرج، یعنی این؛ فرج، یعنی گشایش. مسلمان با درس انتظار، فرج می‌آموزد و تعلیم می‌گیرد که هیچ بن‌بستی در زندگی بشر وجود ندارد که نشود آن را باز کرد و لازم باشد که انسان ناامید دست روی دست بگذارد و بنشیند و بگوید دیگر کاری نمی‌شود کرد؛ نه، وقتی در نهایتِ زندگیِ انسان، در مقابلۀ با این‌همه حرکت ظالمانه و ستمگرانه، خورشیدِ فرج ظهور خواهد کرد، پس در بن‌بست‌های جاری زندگی هم همین فرج متوقَع و مورد انتظار است. این، درس امید به همۀ انسان‌هاست؛ این، درس انتظار واقعی به همۀ انسان‌هاست؛ لذا انتظار فرج را افضل اعمال دانسته‌اند؛ معلوم می‌شود انتظار، یک عمل است، بی‌عملی نیست. نباید اشتباه کرد، خیال کرد که انتظار یعنی این‌که دست روی دست بگذاریم و منتظر بمانیم تا یک کاری بشود. انتظار یک عمل است، یک آماده‌سازی است، یک تقویت انگیزه در دل و درون است، یک نشاط و تحرک و پویایی است در همۀ زمینه‌ها.

‌‌بیانات‌ در دیدار اقشار مختلف مردم به ‌مناسبت نیمۀ شعبان، 1384/06/29.

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَٱلشَّيَـٰطِينَ

المنشاوي، سورة مريم، مقام النهاوند

همراهی اسطورۀ بذرمالی ایران با نیروی رسانه‌ای سردار دکتر خلبان پروفسور

اون محمد سرافراز هم عاقبت عجیبی داشت. یه زن با آدم چی کار می‌کنه.

"جمهوری اسلامی مزدوری بیگانگان را تحمل نمی‌کند و ملت ایران مزدور بیگانه را هر که باشد مردود می‌داند."

هنرنمایی سجادجون برای ارباب‌ها.

سگ اصلاح‌طلب موضع درست نداره. اگه مستقیم ضدوطن و انقلاب و آقای خامنه‌ای حرف نمی‌زنن از پفیوزی و قلتبانی و کشخانی‌شونه. همیشه و هرجا برای کمک به نیروی خارجی تلاش می‌کنن. با این سگ‌پدرها انسجام ملی و وحدت و این‌ها کشکه.

آب که سر بالا بره شایان مصلح هم طرفدار وحدت می‌شه یهو:))

اصبغ بن نباته گوید:
از امیرمؤمنان (علیه‌السّلام) شنیدم که می‌فرمود:
صاحب این امر، شرید (آواره)، طرید (رانده)، فرید (تک) و وحید (تنها) است.

(کمال الدین ج1 ص303 حدیث13)

واکنش مطلوب به تهدیدات:

https://t.me/sinusit98
از کانال این جوان بازفرست کرده‌ام.

برای یک همچو کار بزرگی که در تمام دنیا عدالت به معنای واقعی اجرا بشود، در تمام بشر نبوده کسی الا مهدی موعود -سلام الله علیه- که خدای تبارک و تعالی او را ذخیره کرده است برای بشر. هر یک از انبیاء که آمدند، برای اجرای عدالت آمدند... لکن موفق نشدند. حتی رسول ختمی -صلی الله علیه وآله- ... در زمان خودشان موفق نشدند به این معنا. ... خداوند ذخیره کرده است او را از باب این‌که هیچ‌کس -در اولین و آخرین- این قدرت برایش نبوده است و فقط برای حضرت مهدی موعود -عجّل الله تعالی فرجه الشریف- بوده است که عدالت را در تمام عالم گسترش بدهد، و آن چیزی که انبیاء موفق نشدند به آن... به دست این بزرگوار اجرا بشود.

این‌که این بزرگوار را طول عمر داده خدای تبارک و تعالی برای یک همچو معنایی، ما از آن می‌فهمیم که در بشر کسی نبوده است دیگر، قابل یک همچو معنایی... لهذا به این معنا عید مولود حضرت صاحب -ارواحنا له الفداء- بزرگ‌ترین عید برای مسلمین و بزرگ‌ترین عید برای بشر است.

وقتی که ایشان ظهور کنند- ان‌شاء‌الله خداوند تعجیل کند در ظهور او- تمام بشر را از انحطاط بیرون می‌آورد، تمام کجی‌ها را راست می‌کند... «یَمْلَأُ الأَرْضَ عَدْلًا بَعْدَ ما مُلِئَتْ جَوْراً» الان زمین پر از جور است، تمام نفوسی که هستندْ انحرافات در آن‌ها هست؛ حتی نفوس اشخاص کامل هم در آن انحرافاتی هست و لو خودش نداند. در اخلاق‌ها انحراف هست، در عقاید انحراف هست، در اعمال انحراف هست و در کارهایی هم که بشر می‌کند. و ایشان مأمورند برای این‌که تمام این کجی‌ها را مستقیم کنند و تمام این انحرافات را برگردانند... از این جهت، این عید، عید تمام بشر است.

صحیفۀ امام؛ ج 12، صص 480-483.

- ای شیخ، روی تپه به شرق نگاه کن! داستان چیست؟
+ روستاییان اطراف شهر هستند.
- آن اسب سفید چیست؟
+ هر بامدادْ ایشان بالای تپه می‌آیند.
- آن اسب را هرروز می‌آورند؟
+ آری؛ و هر طلوع بازمی‌گردند.
- برای چه؟ برای که؟
+ کسی قرار است که بیاید.
- آن چه‌کسی است که قرار است این بامداد بیاید؟
+ هر بامداد قرار است بیاید.
- و نمی‌آید؟
+ می‌آید برادر؛ می‌آید.
- آن چه‌کسی است؟
+ آن عدل است، داد است، محو ظلم است، به‌روزی است، نیک‌بختی است، پاکی است، سپاه روشنایی است. چه بگویم؟ از کلمات و کلام بالاتر است. مهدی است. برویم برادر.
- ای شیخ، آیا بقیۀ راه را تا آخر می‌دانید؟
- اگر انسان راه را تا آخر می‌دانست، هرگز به راه نمی‌افتاد.