اصلا متوجه نمیشم چرا این اسناد اپستین انقدر کم سر و صدا کردن!!!

از قربانی کردن یا پختن نوزاد یک انسان مگه بدتر هم وجود داره؟

نستجیربالله

خدایا تو شاهدی در تمام عمر، من مقابل این حرام‌زاده‌ها و در کنار امام خامنه‌ای ایستادم. من هیچ موضع مشترکی با این‌ها نداشتم.

ادمین‌ها و صاحب محفل را عزل کنید. توهین به مجوس‌ها را بر نخواهیم تافت.

امروز ۱۳ بهمن روز تولد شهید سعید عقیقی بود. همسرش با چشمانی اشک‌بار در حال چیدن گل بر مزار همسر شهیدش در قطعه ۴۲ بود. دختری دهه هشتادی چه یار سنگینی به دوش می کشد

هی میایم قضیه رو فراموش میکنیم هرروز این دختره یه فیلم جدید میگیره باز😂😂😂

وااای! این‌ها سردست بچه‌هامونه 😭😭😭

‏ما در روزهای بعد از کودتای ٢٨ مرداد هستیم، با این تفاوت که کودتا شکست خورده و آمریکا هم آشکارا گردن گرفته است،
‏حالا می‌خواهند کثافت کارشان را پنهان کنند و خون قربانیان را گردن مصدق بیاندازند. موج سازی همدلی با عوامل این واقعه مثل بزرگداشت برای شعبان بی مخ و پری بلنده است.

شیر سکوت کرد، توییترش رو باز کرد و هشتگ زد:
با این وضعی که شکارچی هی میاد جنگل، پس #گارداسیل_مطالبه_ملی

ای بابا، بد شد که! مذهبی صورتی، چه خواهی کرد؟

مذهبی صورتی در این موقع اتفاقا سریعا واکنش نشان داده و خواهد گفت:
قربون لبات برم که با این لبای قشنگت به ائمه توهین کردی تقصیر جمهوری اسلامی فلان فلان شده است که باعث شده تو عصبی بشی و به ائمه توهین کن. عیب نداره دور سرت بگردم، خدا جمهوری اسلامی رو لعنت کنه که موجب توهین به ائمه شد.

سال‌ها پیش از جنگ صفین، هنگام ساخت مسجد النبی در مدینه، پیامبر اکرم (ص) حدیثی را خطاب به عمار یاسر فرمودند که در میان صحابه بسیار مشهور بود و مورد اتفاق شیعه و سنی است:
«وَيْحَ عَمَّارٍ تَقْتُلُهُ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ»
«وای بر عمار! گروه طغیان‌گر (ستمکار و شورشی) او را خواهند کشت.»
این حدیث به عنوان یک شاخص حق و باطل شناخته می‌شد؛ بدین معنا که هر سپاهی که عمار را بکشد، سپاهِ «باغی» (شورشی علیه امام حق) و باطل است.
در گرماگرم جنگ صفین (سال ۳۷ هجری)، عمار یاسر که در آن زمان پیرمردی حدوداً ۹۰ ساله بود، در رکاب امیرالمؤمنین علی (ع) به میدان رفت و پس از نبردی دلاورانه به شهادت رسید.
خبر شهادت عمار مثل بمب در هر دو سپاه صدا کرد.
در سپاه علی (ع): باعث خشم و انگیزه بیشتر شد.
در سپاه معاویه (شام): باعث تزلزل و ترس شد. سربازان شام با خود می‌گفتند: «پیامبر فرمود عمار را گروه ستمکار می‌کشد، پس ما که او را کشتیم، ستمکاریم و بر باطل هستیم.» حتی «عمرو بن عاص» (مشاور معاویه) نیز وحشت‌زده شد و حدیث را تأیید کرد.
معاویه که دید شیرازه سپاهش در حال از هم پاشیدن است و سربازانش در حال پی بردن به حقانیت علی (ع) هستند، دست به یک تحریف آشکار (مغالطه) زد.
او سربازان را جمع کرد و با خونسردی و حیله‌گری گفت:
«آیا ما عمار را کشتیم؟ ابداً! قاتل عمار کسی است که او را به اینجا آورد و در میان شمشیرهای ما قرار داد. اگر علی او را از خانه بیرون نمی‌آورد و به جنگ نمی‌کشاند، او کشته نمی‌شد. پس علی قاتل اوست!»
با این استدلالِ فریبنده، او توانست عوامِ سپاه شام را آرام کند و گناه را به گردن امیرالمؤمنین بیندازد.
وقتی خبرِ این استدلالِ معاویه به گوش امام علی (ع) رسید، ایشان با یک استدلال منطقی و تاریخی، پوچ بودن ادعای معاویه را آشکار کردند. حضرت فرمودند:
«اگر من قاتل عمار هستم چون او را به جنگ آوردم، پس پیامبر خدا (ص) هم قاتل حمزه سیدالشهدا است، زیرا او بود که حمزه را به جنگ احد برد و باعث کشته شدن او شد!»