برعکس شوخی‌ای که همه با سریال یوسف‌پیامبر و تعداد پخش شدنش از تلویزیون می‌کنن، بنده معتقدم نه تنها خوبه، بلکه باید بیشتر هم پخش بشه، هر سال و هر سال باید این شاهکار پخش بشه.
یه لحظه قیاس کنید این شاهکار مربوط به دهه‌ی ۸۰ رو با سریال‌های آبکی وخزعبل حال حاضر که نسبت بگیرید بودجه‌هاشون خیلی بیشتر از یوسف‌پیامبر هم هست.
مرحوم فرج‌الله سلحشور یه آدم مخلص، پاکدست این سریال رو واقعا با کمترین امکانات و با معمولی‌ترین بازیگرها ساختش، کی مصطفی زمانی رو می‌شناخت اصلا؟
این سریال به نظرم پر‌برکت‌ترین اثر هنری تولید شده تو جمهوری اسلامی بوده، به چند زبان ترجمه شده به چند کشور فروخته شده و بیننده‌های زیادی هم داره(آمار دقیق ندارم آماری هم که خود مرحوم دادن اشتباه بوده اما یه جستجوی سرانگشتی کنید متوجه می‌شید).
آهنگسازی واقعا فوق‌العاده، دیالوگ‌ها عالی، بازی‌گری‌ها واقعا ستودنی و درجه یک.

طبق معمول خودزنی ما ایرانی‌ها باعث شده این همه نکات مثبت این شاهکار رو نادیده بگیریم و مدام با این دائم پخش‌ شدنش شوخی کنیم. داستان حضرت یوسف پر از حکمت و درسه برای همه‌ی ما، بیاید رک باشیم با خودمون ما که درست درمون قرآن نمی‌خونیم، درست درمون سرمون به این چیزا نیست، لااقل بشینیم این حکمت‌های ناب رو در قالب سریال ببینیم و به خودمون تلنگر بزنیم و یاد بگیریم، تکرارشم هیچ ایرادی نداره، بارها باید تکرار کنیم تا ملکه‌ی ذهنمون بشه.

حالا خوبه این سریال تو شبکه‌ای تکرار می‌شه که اصلا کارش تکرار فیلم و سریال‌های قدیمیه.🙏🏻

پ.ن: از خود فیلم و خروجی که بگذریم، شخصیت خود مرحوم سلحشور هم خیلی عجیب بوده، شما ببینید چطور دست‌اندرکاران سریال از ایشون صحبت می‌کنن از بزرگیشون از منششون، از اخلاق خوبشون.
یه جا خوندم به نقل یکی از دست‌اندرکارانشون که ایشون روزایی که می‌دونست سیاهی‌لشکرها قراره بیان غذای خوب می‌دادن، چرا؟ چون وضعشون خیلی مناسب نبود و شاید نمی‌تونستن غذای خوب بخورن.


سر تا ته هالیوود رو از روز اولی که دوربین دست گرفتن تا الان زیر و رو کنید ناخن فرج‌الله‌سلحشور رو نمی‌تونید پیدا کنید از نظر شخصیت و اخلاق.

درود بر این سریال عالی و رحمت خدا به روح عزیز فرج‌الله‌سلحشور که همچین اثر ماندگار و زیبایی خلق کرده که هر بار می‌بینیش و بازهم سیر نمی‌شی.❤️

پامپکین اسم سردار ایرانی بود که دمار از روزگار اعراب ملخ‌خور درآورده بود. بعداز قادسیه، اعراب آوردن اسمش رو ممنوع کردن اما نمی‌دونستن که اسمش کد می‌شه. این کد رو روی خوشمزه‌ترین و خوش‌فرم‌ترین محصول‌شون که ملخ از اون فراریه گذاشتن: «کُدی». وقتی می‌خواستن اسم این بزرگ‌مرد رو توی شیراز ببرن، می‌گفتن کدو و کم‌کم ریشهٔ نام‌گذاری فراموش شد؛ تا امروز که نسل ضد در ضدیت با اعراب پاپتی حقیر، اسم این شیرمرد رو دوباره زنده کردن.
این رو برای دوست‌داران میهن بفرستید تا با تاریخ غرورانگیزمون آشنا بشن.

مسئله در ایران نه یک رویکرد خاص اقتصادی، بلکه یک جنگ طبقاتی علیه اقشار ضعیف است.

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ، قَالَ: سَمِعْتُهُ يَقُولُ: «إِنَّهُ مَا مِنْ سَنَةٍ أَقَلَّ مَطَراً مِنْ سَنَةٍ، وَ لكِنَّ اللَّهَ يَضَعُهُ حَيْثُ يَشَاءُ؛ إِنَّ اللَّهَ- عَزَّ وَ جَلَّ- إِذَا عَمِلَ قَوْمٌ بِالْمَعَاصِي، صَرَفَ عَنْهُمْ مَا كَانَ قَدَّرَ لَهُمْ مِنَ الْمَطَرِ فِي تِلْكَ السَّنَةِ إِلى‏ غَيْرِهِمْ، وَ إِلَى الْفَيَافِي وَ الْبِحَارِ وَ الْجِبَالِ، وَ إِنَّ اللَّهَ لَيُعَذِّبُ الْجُعَلَ فِي جُحْرِهَا بِحَبْسِ الْمَطَرِ عَنِ الْأَرْضِ الَّتِي هِيَ بِمَحَلِّهَا بِخَطَايَا مَنْ بِحَضْرَتِهَا، وَ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهَا السَّبِيلَ فِي مَسْلَكٍ سِوى‏ مَحَلَّةِ أَهْلِ الْمَعَاصِي».
قَالَ: ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ: «فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ»
از امام باقر (ع)، گويد: شنيدمش كه مى‏فرمود:
راستش اين است كه سالى كم‌باران‌تر از سال ديگر نيست ولى خدا آن باران را هر جا خواهد ببارد، هر گاه مردمى نافرمانى خدا كنند، خداوند عز و جل آنچه باران براى آنها در آن سال مقدّر كرده، به مردمِ ديگر بر گرداند و به دشتها و درياها و كوه‌ها ببارد، راستى خدا هر آينه جُعَل را در سوراخش عذاب مى‏‌كند عذاب مى‏‌كند به واسطه دريغ كردن باران از زمينى كه محل او است براى گناهان مردمى كه در ميان آنها است و به تحقيق خدا براى جُعَل راهى فراهم كرده است كه از آن برود به محلّى ديگر جز محلّ معصيت كارها، گويد:
سپس امام باقر (ع) فرمود: فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ.
- كافي

نماز توبه‌تان را خوانده‌یید که مطالبه‌ی نماز باران می‌کنید؟ نه؛ نماز،روزانه‌تان را خوانده‌یید که مطالبه‌ی نماز باران می‌کنید؟ یا چه...

انتظار دارید شهر را صحنه‌ی جولان برهنه‌پوش‌ها و هرزه‌گردها و شریعت‌ستیزها وا بنهید و یاری خداوند را هم با خودتان داشته باشید؟ إن تنصروا الله، ینصرکم...

مردی اگه از اول شهریور وقت می‌ذاشت و به ترتیب جومونگ ۱، جومونگ ۲ و یوزارسیف رو می‌دید، دو واحد هم شبیه سازی وقت می‌ذاشت جنگ‌های صلیبی بازی می‌کرد، الان داشت چشم بسته کشور داری می‌کرد

ناراحتی از‌دست‌دادن بیش‌تره از غم کسب‌نکردن.

والدینی رو تصور کنید که خداوند به اون‌ها فرزندی عطا نمی‌کنه. سال‌هاست دعا و تلاش می‌کنن اما دریغ. غم این‌ها چند واحده؟ حال، پدرومادری رو تصور کنید که خداوند به اون‌ها فرزندی بخشیده، چندین سال بزرگ‌شدنش رو دیدن اما متأسفانه خدا فرزندشون رو می‌گیره؛ غم این‌ها چند واحده؟

ملتی رو تصور کنید که سال‌ها تحت ظلم و ستم بودن. خفقان و محدودیت. مناسک و مراسمشون رو در خفا برگزار می‌کردن. فرزندانشون خوراک مارهای دوش شاه ستمگر می‌شدن. چندین بار تلاش کردن که انقلابی کنن اما هیچ‌گاه موفق نشدن. این‌ها چقدر سرخورده هستن؟ قصه‌هاشون به چه سمتی می‌ره؟
همین ملت، بعد از سال‌ها تونستن انقلاب کنن و موفق بشن که اون خونخوار بدطینت رو از اریکۀ قدرت به زیر بکشن. علی‌رغم این‌که نتونستن کامل عدالت رو اجرا کنن و فساد رو از بین ببرن اما کمی خواسته‌های دینی و مذهبیشون برآورده می‌شه. حالا بعداز چند دهه، نه‌تنها وضع عدالت و فساد درست نشد، بلکه دوباره ملت واترقیدن و همون اصلاحات مذهبی هم از دست می‌ره. این‌ها چند واحد سرخورده می‌شن؟ قصه‌هاشون به کدوم سمت می‌ره؟

جوانان مؤمن انقلابی خطاب به جمهوری اسلامی:

مو نزدیکُم به دوری از دیارت
فراموشُم نکن خونُم به پاته

این‌که مجسمۀ شکست امپراتور روم توی میدون انقلاب خلق جوان مؤمن انقلابی رو تنگ کرده، می‌فهمم، این‌که می‌گه "طاغوت بوده، ظالم بوده، مسلمون نبوده." از غیرت مذهبیش می‌آد که واقعاً توی این روزگار و وضعیت دست‌خوش داره؛ اما دیگه دارین طعمش رو با شوریش از بین می‌برین.
مگه ما چند بار توفیق برتری بر غرب -کل تمدنیش- در قامت ایران -و حتی جهان اسلام- رو داشتیم که حالا بگیم "نه، این‌هاش رو دوست ندارم، پاکش کن." هر نشونه‌ای که بتونه عزت ما رو -فارغ از کی‌بودن فاعلش- نمایش بده، دوست دارم کتاب‌ها درباره‌ش بخونم و ساعت‌ها نگاهش کنم.
یه‌کم دورتر وایسا. امپراتور رومی که از آمریکا و روسیه تا عثمانی خودشون رو وارثش می‌دونستن و می‌دونن، مقابل ایران تسلیم شده؛ خذلان دشمنی که خودش رو برتر می‌دیده اما اومده به زمین سفت خورده. این تصویر تحقیر دشمن و قامت افراشتۀ توئه، قهرمانانه‌ترین تصویر تو؛ چرا نمی‌خوای ببینیش؟ کژبین نباش دیگه؛ چه ربطی به تقابل اسلام و زرتشت داره؟ این قصه‌ایه که مادرهای هر ملتی شب‌ها برای بچه‌هاشون تعریف می‌کنن. این شاهنامه‌ست. وقتی فردوسی از رستم و اسفندیار می‌گه، این‌قدر یارویی که می‌گی زرتشتی‌ان و نمی‌خوامشون؟ شاه‌اسماعیل بزرگ اسم بچه‌هاش رو از پهلوون‌های شاهنامه می‌ذاشت؛ می‌گی ایشون داشت ترویج گبر و مجوس می‌کرد؟ اجازه بده نپذیرم. می‌دونی چرا ایرانی‌ها مثل همسایه‌هاشون سنی نشدن؟ سال‌ها شنیدن افسانۀ پهلوون‌ها رو توی واقعیت شیعیان دیدن؛ مقاومت، جوانمردی، ایستادگی برای آرمان‌ها، انتظار منجی.
خلاصه که اگه یه سرمایه‌ای داری، دورش نریز.

یه حرف‌هایی رو نمی‌فهمم. روی لفظ مشکل داریم؟ بگیم ولایت فقط معصوم؟ باقی دش‌ولی استند؟ محقق کرکی نفهمیده بود؟ شیخ‌بهایی نفهمید؟ مجلسی‌ها نفهمیدن؟ کاشف‌الغطاء نفهمید؟

ناگفته هایی درباره یهودا فرزند یعقوب

یکی از اشکالات سریال یوسف، ارائه تصویر منفی از چهره یهوداست. و در گزارش و منابع حدیثی تصویری مثبت از او وجود دارد.

مطالب زیر بر اساس مطالعاتی که از گزارش و منابع حدیثی داشته ام است:

یهودا فرزند ارشد یعقوب است و او به زیرکی معروف است.

او هم مانند سایر برادران نسبت به یوسف حسادت کرد، یوسف را از پدر جدا کردند و برادران قصد کشتن یوسف داشتند، لاوی مانع شده است و او را به چاه انداختند.

وقتی یوسف چند شبی در چاه بود، یهودا هرشب مخفیانه به او سر میزد و مراقب جانش بود.

یهودا نتوانست دوری یوسف را تحمل کند و مانند پدر گریه و زاری میکرد به طوری شبها برادران و خانواده از صدای گریه او بیدار می شدند.

وقتی برداران یوسف به مصر رفتند و یوسف بنیامین را پیش خود نگه داشت، یهودا به برادران گفت من با شما به پیش پدر نمی آیم و بروید.

یهودا در مصر ماند.

گزارشی از گفتگوی او با یوسف است که
یهودا عصبانی میشود و عادت او این بود که تنها برادران یوسف با دست زدن به شانه اش آرام می شد، این بار، فرزند یوسف، دست به شانه یهودا زد و یهودا آرام شد و گفت: در این خانه، فرزند یعقوب حضور دارد. وقتی برادران یوسف دوباره به مصر برگشتند و یوسف را شناختند و توبه کردند.

یهودا به یوسف پیشنهاد کرد که پیراهنش را به او بدهد و پیش یعقوب ببرد تا یعقوب آرام و شاد شود.

گزارشی داریم که حضرت امیر به همراه امام حسن در نزدیکی کوفه بودند و به قبری که به هود نبی معروف بود، اشاره کردند و فرمود: این قبر یهودا فرزند یعقوب است و قبر هود در جبل احمر است.

طبق گزارش امام باقر، در آن وقتی که برادران، یوسف را شناختند و توبه کردند، واقعا توبه کردند و به خطای خود اعتراف کردند و خدا هم توبه شان را پذیرفت و با عاقبت بخیری از دنیا رفتند. بیشتر پیامبران بنی اسراییل از نسل یهودا هستند.

-یهودا: داود، سلیمان، اشعیاء، ارمیاء، حزقیل، زکریا، یحیی و عیسی

-لاوی: موسی، هارون و الیاس

-یوسف: یوشع

-بنیامین: دانیال گزارش داریم که بخاطر اینکه وقتی برادران میخواستند یوسف را بکشند، لاوی مانع شد، بخاطر این، پیامبر موعود یعنی حضرت موسی را در نسل لاوی قرار داد.

منابع:
1.بزرگترین فرزند: تفسیر آسان ج 1ص151

2.یهودا شبها به چاه یوسف سر میزد: بحارالانوار ج11 ص274

3.یهودا به برادران گفت شما بروید و گفتگو با یوسف: تفسیر قمی جلد2 ص 469
4.روایت حضرت امیر و قبر یهودا: صفین نصر ص 126

5.روایت عاقبت بخیری فرزندان یعقوب و توبه: کافی روضه ح343


(عین رشتوی جناب مجتبی را آوردم هرچند برخی جملات ایرادات دستوری دارد. این نقص بسیار بزرگ و غیر قابل چشم‌پوشی‌ای است برای یک طلبه.)