سامری، تویی؟

امروز اولین روز کارآموزی قضاوت بود. و چه عجیب گذشت. نشسته بودیم یک دفعه یکی از تهیه کننده های سینما با دست و پابند جلومون نشست و در حالی که سلام علیک حاج آقاگونه ای حواله داد سمتمون، داشتیم با خودمون میگفتیم که این متهم احتمالا به خاطر جرائم مالیه تا اینکه دفتردار بازپرس گفت با 35 تا زن رابطه نامشروع داشته. :)

سینمای معناگرا.

سینمای متحول‌شده.

خیلی سخت می‌گیرید. نباید راه رو بست. اجازۀ ساخت آثار باید به تهیه‌کننده‌های خلاق متجاوز داده بشه. تازه #نه_به_اعدام. حیف نیست این سرمایۀ عظیم انسانی قربانی قوانین پوسیدۀ پانزده قرن پیش بشه؟ مگه چی کار کرده؟ حقیقتش اینه که این 35 نفر هم احتمالاً یه تعداد معتنابه‌ای‌شون برای ورود به عرصۀ دل‌پذیر و متعهد سینما در ابتدا همراه بودن. فرج‌الله سلحشور برای این‌چنین سینمایی مشخصاً لکۀ ننگه. یعنی چی نماز جماعت برگزار می‌کردی؟ یعنی چی قصۀ انبیا بسازی؟ قصه فقط آپارتمانی مختلط مشروبی. مثلاً آقا مازیار میری که با بازیگر سرلخت خارجی و بساط مشروب، کار نهاد خرکن می‌ساخته که آی، ببین اسلام رحمانی رو.

بی‌شرف ها کودک اوتیسمی رو گروگان گرفته بودن

روی کاغذ انگار حالم بیش‌تره. اون صفحۀ محدود سیاه زشت که با یه سیم وصل می‌شه به لپ‌تاپ و دکمه‌هاش رو وقتی محکم‌تر فشار می‌دم خیال می‌کنم دارم شاهکار می‌نویسم -اون هم وقتی که یه فاکتور بی‌مقدار رو پر می‌کنم- دست‌وپای کوتاه و کوچولو و نازک خلاقیتم رو بسته. الان یه آهنگ ادایی که تازه عضوش شدم رو گذاشتم و دارم این‌ها رو توی این دفترچه قدیمی‌ام می‌نویسم. مثل این‌که سریع‌ترم. نمی‌دونم. چقدر بدخطم. آهنگ «باقی‌مونده‌ها» ست. از عمد خارجکیش رو ننوشتم. نمی‌دونم ترجمۀ دقیقش همین می‌شه یا نه. به قول سن‌سن، یادش نه‌به‌خیر. کرونا گرفته بود. اصلاً حال نداشت. این رو دانلود کردم که ببینیم. ندید. توهم زده بود. خودم دیگه تا ته‌ش رو دیدم. به پلیسه می‌گفتم «خان». هیچ ربطی هم به‌ش نداشت. خوشم از تیپش می‌اومد. کرونا چی بود یهو افتاد به زندگی‌مون. بعدش اصلاً نمی‌فهمم زمان رو. تو همه چی تأخیر دارم. کند شدم. شاید دیجیتالی‌شدن اینه. اون توی فیلم گسست، من توی واقعیت. یه چی الان نوشتم اما خطش زدم. شما نمی‌بینیدش. اوضاع جهان خوب نیست. احتمالاً خوبی از خودم نیست. بلانسبت بلانسبت بوی ... می‌آد؛ پس چی می‌گفت اون یارو؟ چه بویی می‌شنیده؟ داشتم نوشته‌های 22-23 سالگیم رو می‌خوندم. جهان چقدر تغییر نمی‌کنه.

📅 ۳۱ خرداد ۱۳۵۴

📖 عرض کردم [بی‌بی‌سی] مطلب دیگری که گفت، این بود که این کمیسیون محرمانه‌ی مسؤولین انرژی اتمی کشورهای بزرگ در لندن برای این بود که

از دادن اسرار صنعت اتمی به برزیل و ایران که هر دو استعداد اتمی شدن دارند جلوگیری کنند.

شاهنشاه خندیدند، فرمودند، پس هند که بمب درست کرد و چین که بمب ساخت چرا آن وقت جلویش را نگرفتند؟

من عرض کردم جلوی پیشرفت علم را هیچ چیز نمی‌تواند بگیرد.

اینها حرف مفت است، مگر نه اول بمب اتمی را فقط آمریکا داشت بعد انگلیسی‌ها و روس‌ها و فرانسوی‌ها و چینی‌ها و هندی‌ها به آن دست یافته،

ما هم چه بخواهند و چه نخواهند به آن دست می‌یابیم.

فرمودند، آخر لازم نداریم.

عرض کردم اگر اسرائیل داشته باشد ممکن است لازم شود.

شاهنشاه خندیدند.

———————
📚یادداشت‌های علم
✍️ویرایش: علینقی عالیخانی
———————
🏷️ #کتاب #تاریخ #پهلوی #اسدالله_علم #محمدرضا_شاه #انرژی_اتمی #بمب_اتم #هسته‌ای #اسرائیل

این دو مورد رو هم به لعن روزانه‌ی خود اضافه کنید:
بر ایندجوالیسم و ایندیجوالیست لعنت.
بر رنسانس و مدرنیسم لعنت.

فاتحه و صلواتی بفرستیم نثار روح اموات و اهل قبور مسلمین، اجداد پدری و مادری، امام و شهدا علی‌الخصوص شهید عزیز و والامقام، فرماندۀ طوفان، یحیی سنوار.

روز وصل دوستداران یاد باد
یاد باد آن روزگاران، یاد باد

کامم از تلخی غم چون زهر گشت
بانگ نوش شادخواران یاد باد

به مناسبت اولین سالگرد شهادت فرماند‌ه‌ی مجاهد و شهید بزرگ امّت، یحیی سنوار (ابو ابراهیم)

دوست نداشتم دیگه دربارۀ این آدم یا بقیه صحبت کنم. هیچ کسی که این نوشته‌ها رو نمی‌خونه، فقط اعصاب خودم و شما گرامیان رو خرد می‌کنم؛ اما خب این فیلم باز هم فشاریم کرد و باعث شد بنویسم.
استاد حقیقتاً عصارۀ فضائل انتخاب‌کنندگان و برآورندگانشه. در روزها و ماه‌هایی که ما بیش‌تر از همیشه به عمل نیاز داریم - واقعاً الان مهم نیست چه عملی، فقط ذات عمل- ایشون مثل پیرمردهای پارک‌نشین از توی جیب می‌خارونه و حرف‌های گعده‌ای می‌زنه و رفتارهای شاذ می‌کنه. بی‌برنامگی، پرت‌بودن، حماقت، سرخوشی. هرازگاهی هم که دهن باز می‌کنه که حرف مؤثری بزنه در مقابل قانون مصوب، شریعت یا طیف ارزشیه.
یعنی هنوز هم انسان عقل‌مندی هست که اندک ذره‌ای به این موجود ابله، ابتدایی، ترحم‌برانگیز و در عین حال موذی و نفرت‌آور امید داشته باشه؟

در یکی از کتاب‌های تاریخی که امسال به طبع رسیده است و به بچه‌های ما تعلیم می‌شود این است که، بعد از این‌که یک مسائل دروغی را نوشته است، آخرش نوشته است که معلوم شد که قطع نفوذ روحانیت، قطع نفوذ روحانیون، در رفاه حال این ملت مفید است! رفاه حال ملت به این است که روحانیون را از بین ببرند! همین‌طور است. اگر نفوذ روحانیون باشد نمی‌گذارد این ملتْ اسیر انگلیسْ یک‌وقت باشد؛ اسیر آمریکا یک‌وقت باشد. اگر نفوذ روحانیین باشد نمی‌گذارد که اسرائیل قبضه کند اقتصاد ایران را! نمی‌گذارد که کالاهای اسرائیل در ایران بدون گمرک فروخته بشود! اگر نفوذ روحانیین باشد نمی‌گذارد که این‌ها سر خود یک همچو قرضۀ بزرگی را به گردن ملت بگذارند. اگر نفوذ روحانیون باشد نمی‌گذارد این هرج‌ومرجی که در بیت‌المال هست بشود. اگر نفوذ روحانیین باشد نمی‌گذارد که هر دولتی هر کاری می‌خواهد انجام بدهد ولو صددرصد بر ضد ملت باشد. اگر نفوذ روحانیین باشد نمی‌گذارد که مجلس به این صورت مبتذل‌ درآید. اگر نفوذ روحانیین باشد نمی‌گذارد که مجلس با سرنیزه درست بشود تا این فضاحت از آن پیدا بشود. اگر نفوذ روحانیین باشد نمی‌گذارد که دختر و پسر با هم در آغوش هم کشتی بگیرند -چنانچه در شیراز شده است! اگر نفوذ روحانیون باشد نمی‌گذارد که دخترهای معصوم مردم زیر دست جوان‌ها در مدارس باشند. اگر نفوذ روحانیون باشد نمی‌گذارد که زن‌ها را در مدرسۀ مردها ببرند، مردها را در مدرسۀ زن‌ها ببرند و فساد راه بیندازند. اگر نفوذ روحانیون باشد توی دهن این دولت می‌زنند! توی دهن این مجلس می‌زنند، و وکلا را از مجلس بیرون می‌کنند. اگر نفوذ روحانیون باشد تحمیل نمی‌تواند بشود، یک‌عده از وکلا بر سرنوشت یک مملکتی حکومت کنند. اگر نفوذ روحانیون باشد نمی‌گذارند یک دست نشاندۀ آمریکایی این غلط‌ها را بکند؛ بیرونش می‌کنند از ایران.

علیه تصویب لایحۀ کاپیتولاسیون، 4 آبان 1343