گاهی اوقات فکر می‌کنم که ملائک خدا شبیه آن پیرمرد سلطنت‌طلب داد می‌زنند: «کره‌خر چرا نمی‌فهمی؟!
احمق چرا نمی‌فهمی؟!»
ای بابا...

در بعضی حرف‌ها باید تناسبی میان محتوا و گوینده باشه، وگرنه اشاره و یادآوری آن توسط گوینده‌ی نامرتبط، باعث شهید شدن آن محتوا خواهد شد:
با این مقدمه امیدوارم با نادیده گرفتن آگاهانه‌ی این عدم تناسب، از شهادت محتوا در اذهان خودتون جلوگیری کنید، تصور کنید در حال مطالعه‌ی ورقه‌ای هستید که اصلا نویسنده رو نمی‌شناسید:
همانطور که مستحضر هستید تجلیات فساد و نافرمانی در جامعه بیشتر شده، بنابراین به تناسب این تجلیات باید ظهورات دین‌داری را نیز بیشتر کنیم. باید برنامه‌های جدید و بیشتری برای خودمون ترتیب ببینیم، هرکسی با توجه به شرایط و امکاناتی که داره، چیزی رو برای خودش مشخص کنه و انجام بده، یکی شاید فقط تسبیحات بعد از نماز رو اضافه کنه و انجام بده، دیگری شاید نوافل رو به جا بیاره، یکی دیگر شاید حداقل یک وعده نماز جماعت روزانه رو اضافه کنه، دیگری شاید روز یا روزهایی از هفته رو روزه بگیره، دیگری شاید اهتمام‌ به دعای توسل، یا کمیل یا ندبه یا هر چیزی دیگری داشته باشه. یکی شاید صرفا مراقبت از خودش رو بیشتر کنه تا کمتر بددهنی کنه، کمتر بداخلاقی کنه، کمتر عصبی بشه، بیشتر مهربانی کنه، بیشتر سلام بده، بیشتر صلوات بفرسته یا هر چیزی دیگه، نوری رو پیدا کنید، شعله‌ای رو برافروزید و در حفظ و نگهداری اون کوشا باشید، بعد از مدتی تداوم، اگر دوست داشتید چیزی دیگر رو بر قبلی بیفزایید.

فکر کنم این که خارجی‌ها فلسطین رو به رسمیت شناختن در تصمیم حماس تأثیر زیادی داشته. و خیلی حیف.

یه سمند از پشت زده بود به اتوبوس و در انتظار تاکسی، فرمایشات بی‌نظیر متخصصین امر رو به گوش جان می‌شنیدم: "در اصل نه سمند مقصره، نه اتوبوس؛ اونی مقصره که خیابون رو ساخته."

ما هم این‌قدر پایان‌نامه رو طول دادیم که حماس تسلیم شد. شوق اساتید و برای خوندن اثر سترگم رو می‌تونم متصور بشم: "همین؟!"

بی‌برنامه‌بودن و کاهلی و دانس‌های مداوم از جمله دلایل عدم‌توفیق این حقیر بودن.

دیروز یه چی دیدم به نقل از شهید کاظمی، خوب بود. می‌گفت روز بعد ساعت نه، ماه بعد دهم و سال بعد اردیبهشت تمومه.

بله استاد، یکی همین‌طور می‌شه احمد کاظمی، یکی هم می‌شه شما که فقط بلدی توی مجازی فرمایش کنی و خودت رو هم از میانگین جامعه بالاتر بدونی.

وای بر کم‌فروشان!

یکی از رفقا داشت روی الگوی راهبردی ایران توی سوریه کار می‌کرد و اونقدر پایان‌نامه‌ش رو طول داد که بشار رفتنش رو گذاشت واسه پارسال پاییز.

همه رفتن‌شون رو گذاشتن واسه پائیز. دلم برای سیدالرئیس بشار هم تنگ شده.

پارسال بعد شهادت سیدحسن با سعید صحبت می‌کردیم. گفتم من عکس‌های بشار رو آماده کردم برای پروفایل. من فهمیده بودم اما نیروی نظامی ما غافل‌گیر شد؟

باز خوب شد بشار دل‌ها رو نکشتن. به نظرم توی فصل‌های بعدی برمی‌گرده.

ما الان توی اسپین‌آف محور مقاومتیم: «بدیم برهٔ ۴».

«ما گشنه‌ایم» هم بد نیست.

اسم‌های پیشنهادی خود برای این مجموعهٔ جذاب و هیجان‌انگیز رو بفرستید. یه نظرسنجی بریم برای این فصل.

ای بابا، هواخواه‌های ترکیناتور محفل ما رو ترک کردن.

«از استحاله لذت ببر» منتها درجهٔ تناسبه.

عرفی‌سازی در حکومت اسلامی با انکار گام به گام ضمانت اجراء از احکام شریعت پیش می‌رود؛ اکنون برخورد سخت پلیس با کشف فاحش حجاب را انکار می‌کنند تا به جرم‌زدایی از زنا و قانونی کردن شرب علنی خمر برسند...

زبان به‌مثابۀ جبهه: بازپس‌گیری واژگان، مقابله با تحریف مفاهیم، حمله به گویشوران زبانی.