-

پسر
جدی جدی مردمی که حتی پول خرید موتور برق رو هم نداشتن به تقلید از مشتی قالتاق شکم سیر میگفتن مگه نرفتن برق هم دستاورده؟
نوش جان

بعضی چیزها وقتی به‌ش دقت می‌کنی عجیب می‌شن.
مملکت ایران ۲۵۰۰ سال -بلکه بیشتر- شاهنشاهی بود. انقلاب شد و بعدش انواع دشمنان به‌ش حمله‌ور شدن که زمینش بزنن. ۸ سال جنگ شد. تحت شدیدترین تحریم‌ها و جنگ اقتصادی بودیم. رئیس‌جمهور مملکت شهید شد -اون هم دو بار. اما هیچ‌وقت بساط انتخابات رو به هیچ بهانه‌ای تعطیل نکردن.
بعد ایرانی خودتحقیر دگوری می‌گه انتخابات فرمایشی. میرحسین ملعون می‌گه تقلب می‌کنید. جارچی‌های نوکر اجنبی بعد از سال‌ها بمبارون فکری ملت، تازه افتخار می‌کنن که مشارکت اومده زیر پنجاه. اصلاح‌طلب که بیشتر از این خوان متنعم شده می‌گه تحت نظارت نهادهای بین‌المللی انتخابات برگزار کنیم. نهاد بین‌المللی که می‌گفتین یعنی این سفیدهای وحشی زورگو که اگه بازی طبق میل‌شون پیش نره بساطش جمع می‌شه؟

میرحسین نمی‌خواد به این سگ‌سبیل گیر بده که چرا عکس زنش رو گذاشته؟ یالا، یه حرکتی کن؛ تو برای سه‌درچهار فشاری شده بودی.

فاتحه و صلواتی بفرستیم نثار روح اموات و اهل قبور مسلمین، اجداد پدری و مادری، امام و شهدا علی‌الخصوص شهید عزیز و والامقام، خار چشم دشمنان اسلام، حاج‌حسین همدانی.

وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلۚ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا ۗ وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِين

«و محمّد جز فرستاده‌ای از سوی خدا که پیش از او هم فرستادگانی [آمده و] گذشته‌اند، نیست. پس آیا اگر او بمیرد یا کشته شود، [ایمان و عمل صالح را ترک می‌کنید و] به روش گذشتگان و نیاکان خود برمی‌گردید؟! و هر که به روش گذشتگان خود برگردد، هیچ زیانی به خدا نمی‌رساند؛ و یقیناً خدا سپاس‌گزاران را پاداش می‌دهد.»

سورۀ مبارکۀ آل‌عمران، آیۀ 144

آنچه در ماه‌های اخیر در رسانه‌ها تحت عنوان«حکمرانی نو» نامیده میشود به مثابه پاسخ نظام سیاسی به «تنش ۱۴۰۱» است. برخلاف وقایع ۱۳۸۸ و آبان ۱۳۹۸ که به واقع میتوان آن را بحران نامید؛ آنچه در پاییز ۱۴۰۱ رخ داد منهای عقبه رسانه‌ای آن چیزی فراتر از تنش نبود ولی پاسخ غلط به آن باعث کورتر شدن گره شد. آنچه که در طول هشت ماه اخیر از حکمرانی‌نو فهمیده میشود به معنی دولت زدایی از اموری چون شریعت، اقتصاد و حتی امنیت می‌باشد.

برای یافتن پیشینه این امر باید تاریخ تحول دولت ایرانی در سه دهه اخیر را بررسی کرد. دولت ایرانی پس از قطعنامه ۵۹۸ هر روز کوچکتر و نحیف‌تر شد تا آنکه امروز دولت ایران کوچکترین و کم هزینه ترین دولت غرب آسیا طبق پیمایش IMF محسوب میشود. ابتدا در آغاز دهه ۱۳۷۰ با ادغام وزارتخانه‌هایی چون جهاد سازندگی، سپاه، صنایع سنگین، و نیز نهادهایی چون ژاندارمری و کمیته، دولت کوچک‌سازی شد. در مرحله بعد نیز با تفسیر مجمع از اصل ۴۴، یارانه زدایی و ادغام وزارتخانه‌ها در بازه میانه دهه ۱۳۸۰ تا اوایل دهه ۱۳۹۰ این دولت زدایی تسریع شد. حال آنچه «حکمرانی نو» نامیده میشود به معنای ادامه دادن این مسیر غلط با سرعت بسیار زیاد است.

آموزه هایی همچون مولدسازی، خصوصی سازی، رهاسازی امر شریعت و ... در قالب حکمرانی نو معنا می‌یابد و بدین معنی است که دولتی که در سی سال اخیر امر اقتصاد را رهاسازی و بدست الیگارشها سپرده است؛ حال کنترل فرهنگی خود را هم از بین ببرد. نابود کردن مدارس دولتی در سالهای اخیر را ذیل همین عنوان اتوریته زدایی از فرهنگ میفهمم. حال در مرحله بعد گویا قرار است تا انفال همچون دشت و کوه و منابع طبیعی نیز تحت عنوان تجاری‌سازی به الیگارشها واگذار شود. درگذر از اینکه عده‌ای با پیگیری بحث عامه پسند فوتبالی همچون دعوای قربانزاده و فتح‌الله‌زاده درصدد رله سازی افکار عمومی برای همراهی با بحث خطرناک مولدسازی هستند.

از سوی دیگر امر امنیت نیز در حال برونسپاری است. تبدیل پلیس از اعمالگر قانون به دوربین و سامانه پیامکی ادامه آن چیزی است که در قالب «دکترین مماشات» در ماه‌های گذشته اتفاق افتاد. نگاهی به وضعیت سیستان و بلوچستان در ماه‌های گذشته جایی است که پس از شهادت چند تن از مقامات امنیتی و مرزبانان میتوان درصد موفق بودن این سیاست مماشات را فهمید. اوضاع زمانی خطرناک میشود که امارت اسلامی افغانستان نیز از وضع این استان بعنوان اهرم فشار بر ایران استفاده کند.

مجموعه قطعات پازلی که ذیل حکمرانی نو معنا می‌یابد در نهایت به مرگ نهاد دولت در ایران خواهد انجامید و بحرانهای بزرگی را ایجاد خواهد کرد. نهاد دولت که خود پاسخی به بحران خلأ قدرت پس از مشروطه بود. جای ناراحتی است که بانی این چرخش تئوریک کسی است که در عرصه نظری همواره رفت و آمدهای زیگزاگی داشته است که مصداق آن چرخش در طول شش سال از گفتمان ۹۶ درصدیها با دال نقد سرمایه داری به اولتراراست ترین نظرات اقتصادی است.

✅@Seidnima70

در روز ملی صنعت دفاعی فاتحه‌ای قرائت کنیم برای:
۱- سروان غلام‌رضا وحدانی اهل زابل (فرمانده پاسگاه دامن)
۲- ستوان‌دوم هادی رویایی اهل کرمان
۳- گروهبان‌یکم محمد نوروزی اهل تربت
۴- گروهبان‌یکم حسن تولی اهل گلستان
۵- گروهبان محمد‌رضا رحیمی اهل زابل
که امروز و درحال گشت زنیِ تأمین امنیت ملی با خودروهای هایلوکس و سورن، توسط تروریست‌ها به شهادت رسیدند

صداوسیما نباید برای عدم‌موفقیت توی جذب غیرمسلمون‌ها و ضدانقلاب‌ها مؤاخذه بشه؛ باید برای شکست توی برآورده‌کردن انتظارات مسلمون‌ها و انقلابی‌ها بازخواست بشه.

این روبازکردن[کشف حجاب] زنان اولش خیلی به خشونت بود. زن‌ها را توی کوچه کتک می‌زدند، چادر را از سرشان می‌کشیدند. حتی دستمال سر، که روی سرشان می‌بستند، می‌کشیدند از سرشان. خیلی مشکل بود. یادم است اوایل هم من اروپا بودم. برگشتم، رفتم شیراز. شیراز دیدم شروع شده، مهمانی می‌کنند به افتخار روباز کردن زن‌ها. زن‌ها مجبور بودند با کلاه، همه‌شان بیایند در مهمانی‌ها با شوهرانشان. یادم هست و به چشمم دیدم که زن بدبخت ۵۰ ساله، ۶۰ ساله، همین‌طور گریه و زاری می‌کرد. یک حوله روی کلاهش پیچیده بود، داشت گریه می‌کرد. می‌دانید، همه چیز بایستی تدریجاً بشود و او[پهلوی اول] در همه کار عجله داشت.

از خاطرات شفاهی صفیه فیروز، از فعالان جنبش زنان ایران-سال ۱۳۶۳

#صفیه_فیروز

مشکلی با قضیه نداره، فقط این می‌گه یواش‌یواش از سرش بکشید. اصلاح‌طلب و برانداز. دموکرات و جمهوری‌خواه. روشن‌فکر دینی و کافر.