جمع ائمۀ هدی و ائمۀ کفر ممکنه؟

مؤمنین به آمریکا، به ترامپ، به سرمایه، به دینار و درهم، به سلبریتی، به شیوۀ حیاتشون، چطور توی عزای سیدالشهدا علیه السلام اشک می‌ریزن و از وضع فلسطین ناراحتن منتظر ظهور؟ با دانش یا بی دانش این مسیر رو پیش می‌رن؟

🗒 فردید و واسازی لیبرالیسمِ سیاسی:
بازرگان‌های جدید در جمهوری اسلامی
مهدی جمشیدی

۱. سیّداحمد فردید در گفتارهای فلسفی‌اش در سال‌های آغازین انقلاب، به مهدی بازرگان نیز تاخته است و لطایف و دقایقی را گفته که شاید امروز و در مقایسه با خطِ بازتولید بازرگان، بهتر فهم شود. پاره‌ای از گفتارهای انتقادی وی در کتاب «دیدار فرّهی و فتوحات آخرالزمان» آمده است. من دلبستۀ فردید نیستم اما وی را اهل فکر و نظر می‌دانم و بر این باورم که نباید از کنار مواضع بنیادین وی گذشت و آنها را نادیده انگاشت. شنیده‌ام که علامه مطهری دربارۀ او گفته بود: فردید، کافرشناس خوبی است. این عبارت، ناهمخوان با تفکّر مطهری نیست. بازرگان رفت و فردید نیز، اما همچنان در بر همان پاشنه می‌چرخد و نسخه‌های جدیدی از بازرگان در ساختار رسمیِ جمهوری اسلامی، سربرآوردند و بر صدر نشستند و قدرت راندند. دولت‌های جمهوری اسلامی در دورۀ پساجنگ تاکنون، اغلب در اختیار همین «بازرگان‌های جدید» بوده است. ازاین‌رو، رجوع به خوانش فردید از بازرگان و تأمّل دربارۀ ریشه‌ها و دلالت‌های فلسفی آن، درخور و بجاست. بی‌آن‌که از بازرگان‌های جدید نام ببرم، متن می‌تواند مصداق‌‌های اشاراتش را روشن کند.

۲. فردید می‌گوید: «بازرگان، کتاب بر علیه مارکسیسم می‌نویسد، اما آیا ایشان اهل دیدار است و وجه‌الله به سراغش آمده است؟! نه! بازرگان، طاغوت‌زده است. کسانی چون او، علم غربی‌شان را به علم قرآنی تعبیر می‌کنند. خدای بازرگان، طاغوت و نفس امّارۀ خود اوست.»(سیّداحمد فردید، دیدار فرّهی و فتوحات آخرالزمان، ص۸۹). این یعنی حتی تقابل بازرگان با مارکسیسم، نباید اصل انگاشته شود؛ چون حتی در همین تقابل نیز، تجدّد در میان است و در حقیقت، شکلی از طاغوت به سراغ شکل دیگری از طاغوت رفته است و نزاع، درونی است. نه‌فقط اصطکاک وی با مارکسیسم، بلکه حتی اشارات قرآنی او نیز ملاک نیست و او را از عالَم تجدّد جدا نمی‌سازد. قرآن، آن‌هنگام که در ذیل تاریخ تجدّد نشانده شود و در این افق معنا شود، هادی نیست. قرآن در این چهارچوب، استقلال ندارد، بلکه معدّ و مکمّلِ پیشروی عالَم تجدّد است؛ البته نه خودِ قرآن، بلکه تفسیری که بازرگان از آن می‌آفریند، چنین خصوصیّتی دارد. وقتی خدای بازرگان، طاغوت است، رجوع به قرآن نیز حاصلی جز حمل قرآن بر تجدّد و طغیان نخواهد داشت.

۳. فردید می‌گوید: «خدای بازرگان، خدای بورژوازی و خدای لیبرالیسم است. دستۀ بازرگان، دسته‌ای به نام طاغوت غربی هستند و برای حفظ وضع موجود تلاش می‌کنند.»(همان، ص۸۹). وی در جای دیگری توضیح می‌دهد: «به نام خدای نفس امّاره می‌خواهند با انقلاب مبارزه کنند. اینها طرفدار سیاست گام‌به‌گام و لیبرالیسم هستند.»(همان، ص۱۴۶). او می‌افزاید: «بازرگان با سیاست گام‌به‌گامِ پوپر، همراه است؛ گام‌به‌گام در بُعد از قرآن و قرب به نفس امّاره و امپریالیسم و کارتر. امثال بازرگان با پوپر در پایان تاریخ، متّحد می‌شوند؛ چون انقلابی نیستند و مدافع بورژوازی و غرب‌زدۀ مضاعف هستند.»(همان، ص۲۳۳). بازرگان، هرگز انقلابی نبود؛ نقدهای وی به طاغوت، جملگی در سطح بودند و نه در جهت برآمدن یک عالَم تاریخی جدید. بازرگان، لیبرال بود و نسخۀ گام‌به‌گامِ وی، همان نسخۀ کارل پوپر بود برای منهدم‌کردن اصالت‌های انقلاب و رقم‌زدن ترمیدور.

۴. فردید می‌گوید: «بازرگان، روز اوّل گفت أنا الطاغوت؛ چون گفت روح مصدق و گاندی در من حلول کرده است. او اسمی از امام خمینی نبرد. در تمام سخنانش، توهین به مقدّسات و مقام وَلایت و وِلایت است؛ برای این‌که غرب‌زده است.»(همان، ص۲۸۹). همین درون‌مایه، در سخن نهانیِ علامه مطهری نیز وجود دارد؛ ایشان نیز بر این باور بود که بازرگان در برابر امام خمینی، قد برافراشته بود و منیّتش، حکم می‌راند. طاغوت درونیِ بازرگانی، معرکه‌ای همچون دولت موقت را می‌طلبید تا عیان شود. صدارت و قدرت، سرّ ضمیر وی را آشکار ساخت و نشان داد وی هیچ نسبتی با عهد انقلابی ندارد و به‌جای ولایت، غرب را می‌ستاید.

۵. فردید می‌گوید: «بازرگان، غرب‌زدۀ مضاعفِ مرکّب است که در او از پرسش فلسفی، خبری نیست؛ چه رسد به پرسش از سرّ سرّ ماهیّت. این نوع غرب‌زدگی، آخرین مرحلۀ غرب‌زدگی است. در غرب‌زدگیِ پایان تاریخ، پرسش از ماهیّات نمی‌شود، بلکه فقط با پدیده‌ها برخورد می‌شود.»(همان، ص۳۴۴). بازرگان، آنچنان در عالَم تجدّد، مستحیل شده بود که نمی‌دانست بر وی چه می‌گذرد. در جهل مرکّب داخل شده بود. براین‌اساس، در ظواهر و پوسته‌ها متوقف شده بود و راهی به عمق نداشت. از غرب، تکنیک و شئوناتِ روزمره‌اش را می‌فهمید و جز بر قشریّات، تمرکز نداشت. او نه‌فقط انقلابی نبود، و نه‌فقط لیبرال بود، بلکه یک تکنوکرات نیز بود و تکنوکرات‌ها را با پرسش دربارۀ ماهیّات، میانه‌ای نیست.

https://t.me/MahdiJamshidiFans

نبرد من و راننده‌های بی‌شعور حق‌به‌جانب تا ابد ادامه خواهد داشت. در ایستگاه اتوبوس پارک نکن احمق بی‌شعور!

"نه به ممنوعیت اجباری پارک. خیابون من، انتخاب من. هر کاری دلم بخواد می‌کنم، سرت تو کار خودت باشه. چرا به اون‌هایی که اختلاس می‌کنن نمی‌گین پارک نکنن؟ حاکمیت با حذف ممنوعیت پارک می‌تونه وفاق و همبستگی رو توی جامعه افزایش بده. با خواست رانندگان سرزمینم مخالفت نکنین. جلوی پارک دوبل رو گرفتین چی شد؟ تسلیم شو، خامنه‌ای!"

فرق رئیس‌جمهور لبنان با رئیس‌جمهور سرزمین خرخیزستان که مقاومت رو تضعیف و صهیونیست رو تقویت می‌کنه چیه؟

تبعیت از حق در پرده باطل، تقیه است و تبعیت باطل در پردهٔ حق، نفاق است.
رابطهٔ امام و مأمومی، رابطهٔ تبعیت است؛ تبعیت رابطهٔ یک‌سویه است.

یه تصادف بود که به علت ترافیک، تلفاتش زیاد شد.

عموما با استناد به قول حضرت امیر: «إنّ الحقَّ لا يُعرَفُ بالرِّجالِ، اعْرِفِ الحقَّ تَعرِفْ أهلَهُ» دنبال این هستند که بگن حق با اشخاص شناخته نمیشه. ولی سیره‌ی عملی حضرت امیر حداقل در این مورد، این نیست.

البته این روایت روضه‌ای مکشوف برای امیرالمؤمنین است چرا که آقایان می‌فرمایند: «معرِّف باید اجلی از معرَّف باشد» و همین‌طور است درباره‌ی حق، حق جلی می‌تواند حق خفی را بشناساند و شما ببینید که حقانیت امیرالمؤمنین رو عمار باید بشناساند، توجیه اقدامات امیرالمؤمنین به واسطه‌ی وجاهت عمار است.

ضمن اینکه این رو هم در توضیح خواهید خواند، باید یک نکته رو اضافه کنم و آن این‌که هیچ انسانی نیست که مأموم نباشد.

در واقع فقط یک چیز برای تبعیت هست، یک امام هست و جز او هیچ نیست، تمام ابناءبشر در معرض این انتخاب هستند که آیا امامت امام حق رو می‌پذیرند؟ پاسخ می‌پذیرم یا نمی‌پذیرم است، نپذیرفتن فارغ از اینکه چه کسی و یا چه چیزی را بعنوان جایگزین قرار دهد یا ندهد به معنی پذیرش امامت باطل و ظلمت هست.
شما در دریای فنا یا سوار یگانه کشتی موجود هستید و یا نیستید، هیچ بلندایی شما رو ازین دریا نجات نخواهد داد.

صدا و سیما بالاخره داره متحول میشه❤️

-

فاتحه و صلواتی بفرستیم نثار روح اموات و اهل قبور مسلمین، اجداد پدری و مادری، امام و شهدا علی‌الخصوص شهید عزیز و والامقام، خار چشم دشمنان اسلام، حاج‌حسین همدانی.

یه روایت معروفی از امام باقر هست درمورد نشانه‌های آخرالزمان
داشتم سرچ میکردم ببینم چیه کل روایت
همون روایت که به گسترش همجنس‌بازی و ربا و زنا و.. اشاره میکنن
یه قسمتی داره که میگن زنان بر مرکب‌ها سوار میشن

بعد تسنیم و سایت‌های داخلی این قسمت رو ترجمه نکردن😂😂😂

متاسفانه امام معصوم مطلب اشتباه و تندروانه‌ای رو فرمودند ولی الحمدلله عزیزان با بصیرت داخلی کلام معصوم رو سانسور کردن و از ترویج این اشتباه جلوگیری کردن🙏

کاش امام معصوم درک میکردن که ممکنه خانم‌های ۱۲۰۰ سال بعد اینو بخونن و ناراحت بشن و از دین زده بشن و این مطلب رو نمی‌فرمودن😔

استغفرالله

خدایا، ما رو هدایت کن؛ بار گناهمون سنگین و دلمون تنگه.