متأسّفانه در کشورهای اسلامی، از چهل‌پنجاه سال قبل تا کنون، جوانان به سمت فساد سوق داده می‌شوند. این روش‌هایی که می‌شنوید، در گذشته در کشور ما هم بود و امروز در کشورهای دیگر به‌صورت عمومی وجود دارد. امروز اگر در کشور ما فردی بخواهد در گوشه‌ای تظاهر به فساد کند، همه به او اخم می‌کنند و چهره در هم می‌کشند؛ اما متأسفانه در کشورهای دیگر، این حالت وجود ندارد. دختران و پسران کشورهای اسلامی، در دامِ موجِ فسادِ همه‌گیری قرار گرفته‌اند که از سمت کشورهای غربی و فرهنگ آن دیار برنامه‌ریزی شده و به طرف آن‌ها سرازیر گردیده است.
البته جوانان در همیشۀ تاریخ، احساسات شهوانی و غرایز گوناگون دارند و آسیب‌پذیرند؛ اما شاید در هیچ دوره‌ای از دوره‌های تاریخ، این‌گونه که حدس می‌زنیم، این همه فساد در میان جوانان دنیا مشاهده نشود و همه‌گیر نشده باشد!
همان‌طور که گفتم منشأ این فساد، کشورهای غربی -امریکا و اروپا- هستند. آن‌ها با فرهنگ خودشان، فساد را به‌سمت کشورهایی که پذیرای آن بودند، صادر کردند. شما در کشورهای اسلامی، جوانانی را مشاهده می‌کنید که از همان جوانانی که اسم‌های گوناگونی دارند -و من نمی‌خواهم فضای مجلس را با این اسم‌ها خراب کنم- و تحت نام‌های مختلف و شکل‌ها و موها و لباس‌ها و رفتارهای عجیب‌و‌غریب، به چیزهای زائدِ زندگی سرگرمند؛ تقلید می‌کنند!
... اثر این فساد و تباهی، این است که جوانِ فاسدشده، به فکر اصلاح نمی‌افتد و انگیزه پیدا نمی‌کند و دین و معنویّت و ایمان و سیاست به معنای صحیح، برای او دیگر معنا پیدا نمی‌کند و اگر از روی اجبار و برای نان بخورونمیر، درس بخواند، آن درس هم همراه با فساد است و وقتی متخصّص شد، تازه یک آدم فاسد فارغ‌التّحصیل شده است! این، عیبِ بزرگِ جوامع اسلامی است که وقتی انسان ابعاد این عیب عظیم و آفت بزرگ را می‌بیند، واقعاً باید به خدای متعال پناه ببرد.

درمان واقعی آفت دوم هم -که فساد جوانان در دنیاست- همین حرکت و فرهنگ بسیج است. شما در دوران دفاع مقدّس و حتّی بعد از آن تا امروز، دیدید و می‌بینید که جوانان کشور ما، باصفا و پاک‌دامن و مشتاقِ حقیقت و سرشار از معنویّات و ارزش‌های اسلامی و انقلابی بودند و هستند و با بی‌اعتنایی و اعراض از آن چیزهایی که جوانان دیگر را در دنیا به خود مشغول می‌کند، در جامعۀ ما حضور دارند.
در کجای دنیا، این همه جوان مؤمن و پارسا دیده می‌شود و وجود دارد؟ هیچ‌جا این‌گونه نیست. این از برکات بسیج است. بنابراین، در حقیقت بسیج یک فرهنگ و یک حرکت فرهنگی است. فرهنگ بسیجی یعنی چیزی که ما برای هر یک از آحاد جامعه اسلامی، آن را آرزو می‌کنیم. این که می‌گوییم همه باید بسیجی باشند، معنایش همین است.

بسیجی بلندهمّت است. خواسته‌های او بزرگ و در حدّ اعتلای کشور است. خواستۀ او، نجات همۀ آحاد بشر و رفع فساد و فقر و تبعیض و بی‌عدالتی و سلطۀ دشمن است. او از این که زیر پرچم امریکا یا دیگر قدرت‌های بیگانه زندگی کند و مثل حیوانات بچرد، بیزار است. برای او فرق می‌کند و مهم است که چه کسی بر کشور او فرمان براند: یک انسان فاسد و فاسق و فاجر و مزدور بیگانه، یا بندگانِ صالح خدا. او به این که در خانه و در محیط زندگی‌اش، حکومتِ اللَّه مستقر باشد یا حکومت دشمنانِ اللَّه، اهمیت می‌دهد؛ لذا برای این کار می‌ایستد.

هر جا هستید -چه در دانشگاه و حوزۀ علمیّه و مدارس گوناگون و چه در بازار و کارخانه‌ها و پادگان‌ها و روستاها و شهرها- احساس کنید که سرباز وجود مقدّس ولىّ عصر اروحنا فداه هستید. برای آن بزرگوار کار کنید و از خدای متعال هم توفیق و کمک بخواهید.