Forwarded from دانشطلب
همه خاکها را سر خودمان نریزیم
در تحلیلگران جوان گرایشی دیده میشود که همه ناکامیها را در داخل علتجویی میکنند گویی سایر بازیگران کاملا منطقی بودهاند و طبق وعدهها عمل کردهاند. سهم بدخواهی یا خطای آنها را نادیده میگیرند و اصطلاحا همه خاکها را سر خودمان میریزند. نه تنها روسیه که چین هم خلاف این تصور را ثابت کرده.
ندانمکاری در روابط خارجی ایران به خصوص در دولتهای غربگرا قابل انکار نیست اما نباید یکطرفه قضاوت کنیم. مثلا چینیها با اوباما همراه شدند و در کنار روسیه علیه ایران در شورای امنیت رأی دادند. فریب لفّاظی را خوردند چون همان اوباما اولویت نظامیشان را از خلیج فارس به دریای چین منتقل کرد.
چین و روسیه میتوانستند مثل لبنان رأی ندهند یا در جلسه حاضر نشوند، قطعنامه ۱۹۲۹ در هر حال تصویب میشد، اما از همین حد هم دریغ کردند در صورتی که ایران نه تنها هیزم تری بهشان نفروخته بود که برعکس، دولت احمدینژاد به سرسپردگی به چین و روسیه متهم میشد، علیهش شعار مرگ میدادند.
چین در کنار روسیه ایستاد و به ایران پیام خصومت فرستاد. خودشان کمک کردند دولتِ وقت شکست بخورد و غربگراها سر کار بیایند. بعدتر از رفتارِ بیمیل یا توهینآمیز آنها شاکی شدند و نظام را متهم کردند که سیاستش نوسان دارد و بهتر است برای توافق ۲۵ ساله، رأس حاکمیت نماینده ویژهای بفرستد.
در مورد ایران، چین یا به دست روسیه نگاه میکند یا خودش الگویی از همکاری محدود را پیش میگیرد. آلسعود پیوند ناگسستنی با آمریکا دارند با این حال چین از همکاری موشکی تا حوزه انرژی نشان داده نسبت به وابستگان همیشگی آغوش بازتری دارد تا ایران. گویا پکن هم افقهای ایران را خوش نمیدارد.
حتی پس از چرخش در دولت رئیسی و تمام کردن تنشها با عربستان حاضر نشدند در زمینههایی مثل نیروگاه هستهای وارد شوند یا در هیچ سطح پراهمیتی، انتقال فناوری داشته باشند. بندرعباس به رویشان گشوده بود اما مثلا برای توسعه ریلی اشتیاقی بروز ندادند و خبری از سرمایهگذاریهای کلان نشد.
اولویت چین اقتصادی بوده و توقعشان کمترین ریسک با بیشترین منفعت، رابطه با ایران را اینگونه پیش بُردند و نگاهشان از «مشتری کالا» فراتر نرفته. ما به شدت نیازمند فناوری بودهایم اما چینیها خست داشتهاند و ایران را در سطح همکار نمیپذیرند. شبیه استعمارگرها نیستند اما در دوستی هم صداقت کافی ندارند.
@daneshtalab1
در تحلیلگران جوان گرایشی دیده میشود که همه ناکامیها را در داخل علتجویی میکنند گویی سایر بازیگران کاملا منطقی بودهاند و طبق وعدهها عمل کردهاند. سهم بدخواهی یا خطای آنها را نادیده میگیرند و اصطلاحا همه خاکها را سر خودمان میریزند. نه تنها روسیه که چین هم خلاف این تصور را ثابت کرده.
ندانمکاری در روابط خارجی ایران به خصوص در دولتهای غربگرا قابل انکار نیست اما نباید یکطرفه قضاوت کنیم. مثلا چینیها با اوباما همراه شدند و در کنار روسیه علیه ایران در شورای امنیت رأی دادند. فریب لفّاظی را خوردند چون همان اوباما اولویت نظامیشان را از خلیج فارس به دریای چین منتقل کرد.
چین و روسیه میتوانستند مثل لبنان رأی ندهند یا در جلسه حاضر نشوند، قطعنامه ۱۹۲۹ در هر حال تصویب میشد، اما از همین حد هم دریغ کردند در صورتی که ایران نه تنها هیزم تری بهشان نفروخته بود که برعکس، دولت احمدینژاد به سرسپردگی به چین و روسیه متهم میشد، علیهش شعار مرگ میدادند.
چین در کنار روسیه ایستاد و به ایران پیام خصومت فرستاد. خودشان کمک کردند دولتِ وقت شکست بخورد و غربگراها سر کار بیایند. بعدتر از رفتارِ بیمیل یا توهینآمیز آنها شاکی شدند و نظام را متهم کردند که سیاستش نوسان دارد و بهتر است برای توافق ۲۵ ساله، رأس حاکمیت نماینده ویژهای بفرستد.
در مورد ایران، چین یا به دست روسیه نگاه میکند یا خودش الگویی از همکاری محدود را پیش میگیرد. آلسعود پیوند ناگسستنی با آمریکا دارند با این حال چین از همکاری موشکی تا حوزه انرژی نشان داده نسبت به وابستگان همیشگی آغوش بازتری دارد تا ایران. گویا پکن هم افقهای ایران را خوش نمیدارد.
حتی پس از چرخش در دولت رئیسی و تمام کردن تنشها با عربستان حاضر نشدند در زمینههایی مثل نیروگاه هستهای وارد شوند یا در هیچ سطح پراهمیتی، انتقال فناوری داشته باشند. بندرعباس به رویشان گشوده بود اما مثلا برای توسعه ریلی اشتیاقی بروز ندادند و خبری از سرمایهگذاریهای کلان نشد.
اولویت چین اقتصادی بوده و توقعشان کمترین ریسک با بیشترین منفعت، رابطه با ایران را اینگونه پیش بُردند و نگاهشان از «مشتری کالا» فراتر نرفته. ما به شدت نیازمند فناوری بودهایم اما چینیها خست داشتهاند و ایران را در سطح همکار نمیپذیرند. شبیه استعمارگرها نیستند اما در دوستی هم صداقت کافی ندارند.
@daneshtalab1
Solitude
مذاکره کردید و نتیجهاش حملهی نظامی به کشور بود.
همین رو مثلاً جلیلی زده بود برای اونها، کفتارهاشون زده بودن به واویلابازی که آی وفاق کوشته شد، وحدت ملی سر بریده شد و... .
وحدت ملی و وفاق یعنی حزبل و بسیجی خفه شو! بذار ما هر کاری دلمون میخواد بکنیم.
Seyed Abbas Araghchi | سید عباس عراقچی
میشه اینو فایل کنی بفرستی؟
سید چی بهت دادن که فایل نیست؟
عطیه همتی، به تو غبطه میخورم که معیار حق و باطل گشتهای. چگونه میتوانی غالباً در سمت اشتباه باشی؟
اصل خلاف توی اعتقادات و اندیشههای این مرز و بوم واقعاً راهگشاست. شما نمیدونی کار درست چیه و جهتگیری مناسب کدومه. هیچ نگرانی به خودت راه نده. هر سمتی میانگین دگوری، اصلاحطلب، مذهبیصورتی و اعوانهم ایستادند، خلاف جبههشون رو انتخاب کن که صراط مستقیم و مسیر اقوم است و خشنود باری تعالی در آن نهفته باشد.