آیا باید در NPT بمانیم؟

مسئله منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و الزامات ناشی از آن یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بین‌الملل در قرن بیستم و بیست و یکم بوده است. معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) به عنوان سندی بنیادین، همراه با پروتکل الحاقی، چارچوبی را برای مدیریت این چالش ها ارائه داده‌اند. ایران به عنوان یکی از امضاکنندگان NPT و کشوری با برنامه هسته‌ای گسترده، در طول دهه‌های گذشته با پرسش‌های دشواری درباره پایبندی به این معاهده‌ها، بهره‌مندی از حقوق مشروع هسته‌ای و مواجهه با فشارهای بی سابقه بین‌المللی روبرو بوده است. حال پس از حمله نظامی اسراییل با پشتیبانی واضح آمریکا و غرب، این سوال مطرح می‌شود که ادامه حضور در این معاهده برای ایران موجه است یا خیر؟

پیشینه تاریخی NPT و پروتکل الحاقی:
معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) در سال ۱۹۶۸ به عنوان پاسخی به نگرانی‌های جهانی نسبت به اشاعه تسلیحات هسته‌ای منعقد شد. این معاهده که از سال ۱۹۷۰ لازم‌الاجرا گردید، بر سه اصل بنیادین استوار است: جلوگیری از اشاعه سلاح‌های هسته‌ای، خلع سلاح هسته‌ای، و تضمین استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای. معاهده کشورهای دارنده سلاح هسته‌ای را به عدم انتقال فناوری تسلیحاتی و کشورهای غیرهسته‌ای را به عدم تلاش برای دستیابی به چنین سلاح‌هایی متعهد می‌کند.
پروتکل الحاقی نیز پس از جنگ خلیج فارس و کشف فعالیت‌های مخفیانه هسته‌ای عراق در سال ۱۹۹۱، توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی طراحی شد. این سند که در سال ۱۹۹۷ تصویب شد، هدفش تقویت قابلیت‌های راستی‌آزمایی آژانس از طریق دسترسی‌های گسترده‌تر و اعلام اطلاعات دقیق‌تر توسط کشورها است.

پیوستن ایران به NPT و وضعیت پروتکل الحاقی:
ایران در همان سال انعقاد معاهده آن را امضا کرد و در سال ۱۳۴۸ پس از تصویب مجلس سنا به عضویت رسمی آن درآمد. ایران همواره ادعا کرده است که به الزامات این معاهده پایبند بوده و استفاده آن از انرژی هسته‌ای در چارچوب مقاصد صلح‌آمیز است.
در خصوص پروتکل الحاقی، ایران در سال ۱۳۸۲ پس از توافق با سه کشور اروپایی (فرانسه، آلمان، بریتانیا) به طور داوطلبانه پروتکل الحاقی را اجرا کرد، اما پس از ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت در سال ۱۳۸۴، اجرای داوطلبانه پروتکل را متوقف ساخت.
در توافق برجام (۱۳۹۴)، ایران بار دیگر پذیرفت که پروتکل الحاقی را به طور داوطلبانه و موقت اجرا کند. طبق بند ۶۷ ضمیمه ۱ برجام:
«ایران به طور داوطلبانه پروتکل الحاقی را تا زمان تصویب نهایی و اجرای آن طبق فرآیند قانونی داخلی اجرا خواهد کرد.»
با این حال، تصویب نهایی پروتکل در مجلس شورای اسلامی هرگز انجام نشد. در پی خروج یک‌طرفه آمریکا از برجام در سال ۱۳۹۷ و بازگشت تحریم‌ها، مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹۹ «قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها» را تصویب کرد. این قانون دولت را موظف ساخت چنانچه طرف‌های برجام به تعهدات خود عمل نکنند، اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی را متوقف کند. بدین ترتیب ایران از ۵ اسفند ۱۳۹۹ اجرای پروتکل الحاقی را متوقف کرد و سطح دسترسی آژانس به تأسیسات هسته‌ای کاهش یافت.

نحوه خروج از NPT:
خروج از NPT طبق ماده ۱۰ این معاهده پیش‌بینی شده است. بر اساس این ماده:
هر دولت عضو، در صورتی که منافع عالی کشورش به دلیل رویدادهای فوق‌العاده در ارتباط با موضوع معاهده به خطر افتاده باشد، حق خروج از معاهده را دارد. دولت مزبور موظف است حداقل سه ماه پیش از خروج، تصمیم خود و دلایلش را به سایر اعضای معاهده و شورای امنیت سازمان ملل متحد اعلام کند.
کره شمالی تنها کشوری است که به استناد این ماده، در سال ۲۰۰۳ از NPT خارج شد.

آیا ایران باید از NPT خارج شود؟
در ارزیابی ضرورت خروج ایران از NPT،علاوه بر بررسی وضع موجود، باید مجموعه‌ای از هزینه‌ها و منافع محتمل را سنجید:

وضعیت موجود:
۱-نتیجه اقتصادی پایبندی به معاهده:
ایران در حالی که به تعهدات NPT پایبند مانده، تحت شدیدترین تحریم‌های اقتصادی، مالی و بانکی قرار دارد. ارزش پول ملی به شدت سقوط کرده، اقتصاد با رکود و تورم مزمن دست و پنجه نرم می‌کند، و هیچ یک از مزایای وعده داده شده در برجام (لغو تحریم‌ها، دسترسی به بازارهای جهانی) محقق نشده است.
۲-حملات مکرر به تأسیسات هسته‌ای و ترور دانشمندان:
در سال‌های اخیر رژیم صهیونسیتی بارها به تأسیسات هسته‌ای ایران حمله کرده (از جمله خرابکاری در نطنز و فردو) و دانشمندان هسته‌ای ایران ترور شده‌اند. این اقدامات در حالی انجام می‌شود که ایران همچنان به NPT متعهد است و پادمان‌های آژانس را اجرا می‌کند.

۳-حمله شدید و مخرب به تاسیسات هسته‌ای و ترور فرماندهان نظامی:
در سحرگاه ۲۳ خرداد سال ۱۴۰۴ رژیم صهیونسیتی با حمله گسترده به تاسیسات مختلف هسته‌ای ایران در نطنز، فردو و خنداب و سایر اماکن از جمله ستاد کل نیروهای مسلح و منازل مسکونی، موجبات تخریب زیر ساخت های هسته‌ای و نشت رادیواکتیو در تاسیسات زیر زمینی نطنز، ترور فرماندهان عالی رتبه نظامی و شهادت دانشمندان هسته‌ای و مردم عادی را فراهم آورد.

مزایای خروج از معاهده:
۱-آزادسازی دست ایران برای توسعه فناوری هسته‌ای بدون محدودیت‌های NPT:
با خروج از NPT، ایران دیگر ملزم به رعایت تعهدات این معاهده در خصوص عدم تولید سلاح هسته‌ای، گزارش‌دهی به آژانس و محدودیت در غنی‌سازی اورانیوم نخواهد بود. در بنابراین ایران می‌تواند بدون محدودیت حقوقی بین‌المللی غنی‌سازی اورانیوم و پلوتونیوم را در هر سطحی دنبال کند.
۲- ایجاد بازدارندگی راهبردی:
یکی از مهم‌ترین مزایای نظری خروج از NPT ایجاد یا تقویت بازدارندگی در برابر تهدیدات نظامی است.
ایران با خروج از NPT و حتی بدون ساخت سلاح هسته‌ای، می‌تواند این تصور را در میان دشمنان ایجاد کند که در حال حرکت به سوی تسلیحات هسته‌ای است، و این به خودی خود می‌تواند شدت،دامنه و طول زمانی حمله فعلی به ایران را کاهش دهد.نمونه کره شمالی نشان داده که خروج از NPT و حرکت به سمت تسلیحات هسته‌ای می‌تواند هزینه تهاجم نظامی دشمنان را بالا ببرد.
۳- ابزار فشار و چانه‌زنی دیپلماتیک:
خروج از NPT می‌تواند به عنوان یک اهرم فشار در مذاکرات هسته‌ای و سیاسی عمل کند.
ایران می‌تواند خروج از NPT را به عنوان یک اقدام واکنشی به نقض تعهدات طرف‌های دیگر (مثل آمریکا و اروپا) معرفی کرده و از آن برای گرفتن امتیازهای دیپلماتیک در مذاکرات استفاده کند.خروج می‌تواند طرف‌های مقابل را به بازگشت به میز مذاکره و ارائه امتیازات واقعی وادار سازد
۴- رهایی از دوگانگی و تبعیض موجود در NPT:
ایران بارها استدلال کرده است که NPT در عمل ابزاری برای تحمیل تبعیض هسته‌ای است.
کشورهای دارنده سلاح هسته‌ای (پنج کشور دائم شورای امنیت) هیچ تعهد عملی به خلع سلاح نشان نداده‌اند و NPT نتوانسته جهان را به سوی خلع سلاح پیش ببرد.
ایران با خروج از NPT دیگر ملزم نخواهد بود به تعهداتی که دیگران آن را رعایت نمی‌کنند پایبند بماند و می‌تواند سیاست هسته‌ای مستقل خود را تعریف کند.

هزینه‌های خروج از NPT:
۱-خروج از NPT ایران را در برابر انزوای شدید بین‌المللی قرار خواهد داد. حتی کشورهایی که اکنون با سیاست‌های یک‌جانبه آمریکا مخالف‌اند (چین و روسیه) ممکن است در قبال ایران موضعی سختگیرانه اتخاذ کنند.
۲- احتمال ارجاع مجدد موضوع به شورای امنیت و اعمال تحریم‌های چندجانبه وجود دارد ولی تجربه بیش از دو دهه ایران در تحمل رنج تحریم ها، کارآمدی این اهرم فشار را زیر سوال می‌برد.
۳-خروج از NPT ممکن است به عنوان نشانه قصد ایران برای ساخت سلاح هسته‌ای تعبیر شود و زمینه‌ساز اقدام نظامی پیشگیرانه از سوی دشمنان گردد در حالی که ایران در حال حاضر با یک جنگ وسیع با رژیم صهیونسیتی روبرو است و این تهدید و خطر به فعلیت رسیده و دیگر وجهی برای اجتناب از آن وجود ندارد.

ایران هزینه‌های خروج را پیشاپیش پرداخته است:
واقعیت انکار نشدنی این است که ایران بدون بهره‌مندی از مزایای NPT (رفع تحریم‌ها و استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای) همه هزینه‌های آن را پرداخت کرده است:
۱-تحریم‌های فراگیر و فزاینده و فشار حداکثری.
۲- ترور دانشمندان و خرابکاری در تأسیسات هسته‌ای.
۳ـ حمله نظامی ۲۳ خرداد رژیم صهیونسیتی.
۴- محرومیت از دسترسی به فناوری‌های پیشرفته هسته‌ای.

نتیجه:
شاید تا ۲۲ خرداد ماه ۱۴۰۴ ادعای نافع بودن خر‌وج ایران از NPT ،نزد اکثریت کارشناسان سیاسی و حقوقی گزاف به نظر می‌رسید چرا که امید می‌رفت ایران و آمریکا در مذاکرات غیر مستقیم در خصوص فعالیت های هسته‌ای ایران، به توافق دست یابند و هر دو طرف از پرداخت هزینه های اضافی معاف شوند.اما با یورش نظامی شدید و گستاخانه رژیم صهیونسیتی به عنوان یک رژیم غیر عضو معاهده که فعالیت های غیر شفاف و غیر صلح آمیز هسته ای دارد، به ایران که کشوری عضو و اجرا کننده بی سابقه ترین نظارت های آژانس می باشد، این محاسبات به طور کلی برهم خورده است. ایران که تا اینجا تقریبا تمام هزینه های خروج از NPT را پرداخته و با معطلی اقتصادی در چند دهه، شاید مقداری فراتر از آن را نیز متحمل شده باشد، باید با استراتژی صحیح و با اراده قوی خود را از این معاهده خسارت بار خارج ساخته و دشمن را از این اقدام نظامی پشیمان سازد.

الله اکبر!

دراز کشیده بودم، یه صدای "الله اکبر"‌ شنیدم. خدا شاهده قلبم با این شعار شاد شد. فهمیدم سگ‌های جهود رو زدیم. عزتت ابدی سیدعلی خامنه‌ای.

—❗️🇮🇱/🇮🇷 WATCH: Super closeup footage of an Iranian impact in Tel Aviv

@Middle_East_Spectator

جنگ ترسناکه.
صدای انفجار و پدافند و بمب و اینجور چیزها. حق دارید بترسید و نگران باشید. حق دارید اقدامات احتیاطی انجام بدید. مثلا برید شهرستان‌ها امن‌تر و...منطقیه کاملا و عقلانی.
منم گاهی میترسم، دروغ چرا!
ولی هربار خودم رو با این سخن امیرالمؤمنین، که از زبون شریف‌ترین و شجا‌ع‌ترین مردم گوش می‌کنم، آروم می‌کنم.
هیچ چیز از ید قدرت رب‌العالمین خارج نیست.
به خودم میگم شجاع باش! فقط یک‌بار قراره بمیری و هرگز نمی‌تونی جلوی اون یک‌بار بگیری.

فتحی اگر حاصل شد، بخاطر «نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ» است، حتی به خودتون نسبت ندهید، تنها نسبتی که میان ما و فتح هست، نسبت اطاعت از الله و تبعیت از ولی است.

بذارید بیشتر توضیح بدم، شاید با خودتون بگید موشک رو ما ساختیم، نقشه رو ما ریختیم، استراتژی رو ما چیدیم، تلفات رو ما دادیم. اما همه‌ی این‌ها از الطاف و عطایای الهی بوده، شما تجهیزات رو از عدم نساختید، تمام مواد اولیه‌ی اون رو خدا در اختیار شما قرار داده بود، شما تجهیزات رو با عقل و هوشی که تصور می‌کنید بر آن مالکیت دارید ساختید، در حالی که هیچ اختیاری بر عقل و هوش خود ندارید، هیچ امکانی برای افزایش آن ندارید و با حادثه‌ای همه‌ی آنچه دارید از بین خواهد رفت و توانی برای بازگشت آن ندارید. هر نقشه و استراتژی که بچینید به اتکا همین عطیه‌ی الهی است. شما در طرح‌ریزی‌های خود متکی به برخی عوامل بیرونی از جمله شرایط جوی و عوارض سطحی هست، که در ایجاد و حفظ اونها شما هیچ دخالتی ندارید. حتی در تعیین شب و روز دفاع و حمله، شما هیچ اختیاری بر حرکت خورشید و زمین و شب و روز ندارید.

بنابراین باور کنیم و بپذیریم که «هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي»

آدم سلطنت‌طلب و مهدی نصیری رو می‌بینه، می‌فهمه اون قضیۀ نازک‌بودن کرتکس خیلی هم بی‌راه نبوده.

اکثر اکانت‌های توییتری که تو جنبش انقلابی! زن زندگی آزادی فالوئر گرفتن، تبدیل به بازوی رسانه‌ای اسراییل شدن.
چقدر گفتیم، چقدر گفتیم، چقدر گفتیم.

طرفدارهای جنبش زن زندگی آزادی، مخصوصا بخش مذهبیش، شروع کردن به گفتن این حرف که وقتی شما مشغول حجاب بودید، اسرائیل در ایران جاسوس پرورش داد و پهپاد انتحاری ساختن و مشغول خرابکاری شدن.

در جواب باید گفت که واقعا عجیبه یکی که هنوز طرفدار جریان زن زندگی آزادی بوده داره چنین حرفی می‌زنه.

زن زندگی آزادی،‌ راهش، اهدافش، رسانه‌هاش، رهبرانش،‌ و همه چیزش عمیقا آمریکایی و اسرائیلی بوده و هست.
تمام این جماعت خیانت‌کاری که میگید، از آدم عادی تا جاسوسش، توی اون جنبش بیکار ننشسته بودن، طرف شما و طرف جنبش شما بودن.
و چه بسا، به احتمال خیلی زیاد، از خود شما طرفداران زن زندگی آزادی کشتن، تا تنور ماجرا داغ بمونه.

تقریبا تمام کسایی که دارید الان بهشون فحش می‌دید توی اون جریان کنارتون بودن؛
البته درست‌تر اینه که بگیم کنارشون بودید، چون اون جریان، جریان اونا بود، نه جریان شما.

خیانت‌هایی که در اون جریان صورت گرفته، به هر چیزی که الان مدعی دفاع ازش هستید، کم از حملهٔ فعلی دشمن خارجی نداشت.

توی اون جریان چه اتفاقی افتاد که خواست اسرائیل و آمریکا نبوده باشه؟
حتی اگر احمقانه کل ماجرا رو فقط به حجاب و اخلاق محدود کنیم هم قبل از اون دیدیم سال‌ها چه تلاش‌هایی نکردن برای گسترش تمام مفاسد اخلاقی، و بعد از اون حتی ماجرا شیب تندتری هم به خودش گرفت.
و همین هم اتفاقا خواست و طرح و برنامهٔ غرب و اسرائیل بوده، در چندین دهه گذشته.

حمله به کشور یه شبه اتفاق نمی‌فته،
اینکه یه جمعی خیانت‌کار و جاسوس بشن یه شبه رخ نمیده،
و زن زندگی آزادی، یکی از کارهای مهم همون دشمن در جهت نابودی کشور بود.


خدا کمک‌مون کنه که مکر دشمن رو به خودش برگردونیم...

بچه‌ها!
منم این دو سه روز تجربه‌ش کردم و راستش رو بخواید، عجیب جواب میده. قوی باشید و بایستید و فریاد بزنید. دیگه وقت مماشات با وطن‌فروش و حرومی نیست. شیپور جنگ نواخته شده و مرد از نامرد شناخته میشه.

‌دقیقااااا منم تجربه‌ش کردم.

دیروز که برای مراسم غدیر و راهپیمایی رفتم چهارباغ،
موقع برگشتن چندتا پسر حدودا ۲۵تا۳۰ سال با صدای خیلی بلند در مورد این که وای حالا ما رو اجباری می‌فرستند جنگ و حتی کسایی که معاف شدند هم باید برن و ... اینا حرف می‌زدند.
خیلی بلند و مشخصا با قصد جلب توجه !

منم ایستادم رو به روشون، با صدای بلند، طوری که همه بشنون گفتم:
اصلا نگران نباشید، انقدر مردهای مرد تو این کشور هست که نوبت به شما جوجه های سربازی نرفته نرسه!!

از اطراف و اکناف صدای آفرین گفتن و خندیدن بهشون بلند شد ✌️😎
‌

▫️از رفقای لبنان رفته تعریف می‌کرد؛
از مرد جوانی که ساکن یکی از شهرهای جنوب لبنان بودن.
وقتی جنگ شده بود خیلی‌ها رفته بودن بیروت، اما این‌ها مونده بودن.
می‌گفت اسرائیلی‌ها سه بار وارد شهر ما شدن و هر سه بار وقتی کمین خوردن، از ترس اسير دادن نیروهای خودشون رو بمبارون کردن تا بتونن عقب‌نشینی کنن.
بعد هم از عصبانیت هر روز شهر رو گلوله‌باران می‌کردن.
می‌گفت وقتی در بیروت بوده یکی از اقوامش بهش گفته که خونه رو زدن.
خونه‌ای که مادر و خواهر و همسر و فرزندان و همه‌ی خویشاوندانش در اون بودن و شهید شدن.




▫️می‌گفت هرچقدر پول داشتم رو دادم به فامیل‌مون گفتم برو و کارهای کفن و دفن رو انجام بده.
من اگر الان از این‌جا تکون بخورم، همه‌ی اون "بأبی انت و اُمی" هایی که خوندم دروغ می‌شه...
می‌گفت مادرش بهش گفته بود: «سنگ و چوب و سیمان رو دوباره می‌شه ساخت. ولی شرافت رو نه!»