فاتحه و صلواتی بفرستیم نثار روح اموات و اهل قبور مسلمین، اجداد پدری و مادری، امام و شهدا علی‌الخصوص شهید عزیز و والامقام، خار چشم دشمنان اسلام، حاج‌حسین همدانی.

حشمت واقعاً عجیب با روسیه دشمنه. یکی دیگه چی می‌کنه، فحشش رو به روسیه می‌ده.

روس‌ها هم سفیدن، نمی‌دونم این‌ها چرا این‌قدر دوستشون ندارن.

این‌ها از نتایج سحر وفاقه. جنگش شد مال رئیسی؟

می‌گن اسبت رفیق روز جنگه
مو می‌گویم از او بهتر تفنگه

سوار بی‌تفنگ قدرت نداره
سوار وقتی تفنگ داره سواره

در هر صورت، الله اکبر.

— ❗️🇮🇷/🇮🇱 NEW: Brigadier General Amirali Hajizadeh, Commander of Iran's Aerospace Forces and architect of the True Promise Operations, attained martyrdom as a result of the Israeli aggression.

@Middle_East_Spectator

در زمان جنگ، تمجید از دشمن و بیان ضعف مسلمانان حرام است. این مسئله ابعاد فقهی نیز دارد. بنابراین، تعریف از دشمن و بازگو کردن نقاط ضعف مسلمانان جایز نیست.

@Ramezanali_com

اشباع خبری و اختلال در قضاوت: چگونه گرفتار آشفتگی شناختی می‌شویم؟

مصرف مداوم، پرشتاب و بی‌هدف اخبار، لزوماً به معنای به‌روز بودن یا برخورداری از سواد رسانه‌ای نیست.
در عصر اشباع اطلاعات، غرق شدن در جریان پرحجم داده‌ها بدون غربالگری تحلیلی، نه تنها به افزایش آگاهی منجر نمی‌شود، بلکه می‌تواند به اختلال در نظام اولویت‌بندی ذهنی و کاهش قدرت تصمیم‌گیری منجر گردد؛ پدیده‌ای که از آن با عنوان «آشفتگی شناختی» یاد می‌شود.

در وضعیت جنگ روایت‌ها و بمباران خبری، مهارت اصلی نه در مصرف بیشتر، بلکه در انتخاب هوشمندانه، تحلیل دقیق و زمان‌بندی صحیح برای مواجهه با اطلاعات است.

خواندن خبر، نیازمند فاصله‌گذاری راهبردی، حساسیت تحلیلی، و تکیه بر منابع معتبر و دارای مشروعیت حرفه‌ای است.
تعدد پست‌ها و اظهار نظرهای شتاب‌زده، جای خالی عمق را پر نمی‌کند. حضور مؤثر در سپهر رسانه‌ای، نه در پرگویی، که در دقت، سکوت‌های هدفمند و کنش‌های محاسبه‌شده است.

@Ramezanali_com

اليَومَ أَكمَلتُ لَكُم دِينَكُم وَأَتمَمتُ عَلَيكُم
نِعمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإسلام دِينًا..

اللّهُمَّ إنّا نَرغَبُ إلَيكَ في دَولَةٍ كَريمَةٍ تُعِزُّ بِهَا الإِسلامَ وأهلَهُ وتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وأهلَهُ وتَجعَلُنا فيها مِنَ الدُّعاةِ إلى طاعَتِكَ وَالقادَةِ إلى سَبيلِكَ وتَرزُقُنا بِها كَرامَةَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ اللّهُمَّ ما عَرَّفتَنا مِنَ الحَقِّ فَحَمِّلناهُ وما قَصُرنا عَنهُ فَبَلِّغناهُ.

اللّهُمَّ إنّا نَشكو إلَيكَ فَقدَ نَبِيِّنا صَلَواتُكَ عَلَيهِ وآلِهِ وغَيبَةَ إمامِنا وكَثرَةَ عَدُوِّنا وشِدَّةَ الفِتَنِ بِنا وتَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَينا فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وأعِنّا عَلى ذلِكَ بِفَتحٍ تُعَجِّلُهُ وبِضُرٍّ تَكشِفُهُ ونَصرٍ تُعِزُّهُ وسُلطانِ حَقٍّ تُظهِرُهُ ورَحمَةٍ مِنكَ تُجَلِّلُناها وعافِيَةٍ تُلبِسُناها بِرَحمَتِكَ يا أرحَمَ الرّاحِمينَ.

خدایا! ملتمسانه از تو می‌خواهيم، حكومتى ارجمند را كه با آن، اسلام و مسلمانان را عزّت مى‌بخشى و نفاق و منافقان را خوار مى‌گردانى، برقرار سازى و ما را در آن حكومت از كسانى قرار دهى كه به طاعت تو فرا‌مى‌خوانند و به راه تو هدايت مى‌كنند و به بركت آن حكومت، كرامت دنيا و آخرت را روزى ما فرمايى؛ خداوندا آن‌چه را از حق به ما شناسانده‌اى، به اداى آن وادارمان كن و آن چه را از حق كه نشناخته‌ايم، ما را از آن آگاهى بخش.

خدايا! از فقدان پيامبر خود -كه درود تو بر او و خاندانش باد- و غيبت اماممان و فراوانى دشمنانمان و سختى و شدت فتنه‌هايى كه ما را در ميان گرفته است و دشمنى زمانه با ما، از درگاه تو دادخواهى می‌كنيم. بر محمد و خاندان محمد درود فرست و تو را به رحمتت سوگند، اى مهربان‌ترينِ مهربانان كه با فتحى شتابان از سوى خود و برطرف ساختن رنج‌ها و گرفتاری‌ها و نصرى عزتمند و شكست‌ناپذير و آشكار ساختن سلطان حقيقى و فروفرستادن رحمتت بر ما و پوشاندن جامۀ عافيت بر قامتمان، ما را يارى و مدد رسان.

مخنث بودن یعنی در هنگام جنگ‌طلبی،صلح‌طلبی پیشه کنی...

آیا باید در NPT بمانیم؟

مسئله منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و الزامات ناشی از آن یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بین‌الملل در قرن بیستم و بیست و یکم بوده است. معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) به عنوان سندی بنیادین، همراه با پروتکل الحاقی، چارچوبی را برای مدیریت این چالش ها ارائه داده‌اند. ایران به عنوان یکی از امضاکنندگان NPT و کشوری با برنامه هسته‌ای گسترده، در طول دهه‌های گذشته با پرسش‌های دشواری درباره پایبندی به این معاهده‌ها، بهره‌مندی از حقوق مشروع هسته‌ای و مواجهه با فشارهای بی سابقه بین‌المللی روبرو بوده است. حال پس از حمله نظامی اسراییل با پشتیبانی واضح آمریکا و غرب، این سوال مطرح می‌شود که ادامه حضور در این معاهده برای ایران موجه است یا خیر؟

پیشینه تاریخی NPT و پروتکل الحاقی:
معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) در سال ۱۹۶۸ به عنوان پاسخی به نگرانی‌های جهانی نسبت به اشاعه تسلیحات هسته‌ای منعقد شد. این معاهده که از سال ۱۹۷۰ لازم‌الاجرا گردید، بر سه اصل بنیادین استوار است: جلوگیری از اشاعه سلاح‌های هسته‌ای، خلع سلاح هسته‌ای، و تضمین استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای. معاهده کشورهای دارنده سلاح هسته‌ای را به عدم انتقال فناوری تسلیحاتی و کشورهای غیرهسته‌ای را به عدم تلاش برای دستیابی به چنین سلاح‌هایی متعهد می‌کند.
پروتکل الحاقی نیز پس از جنگ خلیج فارس و کشف فعالیت‌های مخفیانه هسته‌ای عراق در سال ۱۹۹۱، توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی طراحی شد. این سند که در سال ۱۹۹۷ تصویب شد، هدفش تقویت قابلیت‌های راستی‌آزمایی آژانس از طریق دسترسی‌های گسترده‌تر و اعلام اطلاعات دقیق‌تر توسط کشورها است.

پیوستن ایران به NPT و وضعیت پروتکل الحاقی:
ایران در همان سال انعقاد معاهده آن را امضا کرد و در سال ۱۳۴۸ پس از تصویب مجلس سنا به عضویت رسمی آن درآمد. ایران همواره ادعا کرده است که به الزامات این معاهده پایبند بوده و استفاده آن از انرژی هسته‌ای در چارچوب مقاصد صلح‌آمیز است.
در خصوص پروتکل الحاقی، ایران در سال ۱۳۸۲ پس از توافق با سه کشور اروپایی (فرانسه، آلمان، بریتانیا) به طور داوطلبانه پروتکل الحاقی را اجرا کرد، اما پس از ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت در سال ۱۳۸۴، اجرای داوطلبانه پروتکل را متوقف ساخت.
در توافق برجام (۱۳۹۴)، ایران بار دیگر پذیرفت که پروتکل الحاقی را به طور داوطلبانه و موقت اجرا کند. طبق بند ۶۷ ضمیمه ۱ برجام:
«ایران به طور داوطلبانه پروتکل الحاقی را تا زمان تصویب نهایی و اجرای آن طبق فرآیند قانونی داخلی اجرا خواهد کرد.»
با این حال، تصویب نهایی پروتکل در مجلس شورای اسلامی هرگز انجام نشد. در پی خروج یک‌طرفه آمریکا از برجام در سال ۱۳۹۷ و بازگشت تحریم‌ها، مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹۹ «قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها» را تصویب کرد. این قانون دولت را موظف ساخت چنانچه طرف‌های برجام به تعهدات خود عمل نکنند، اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی را متوقف کند. بدین ترتیب ایران از ۵ اسفند ۱۳۹۹ اجرای پروتکل الحاقی را متوقف کرد و سطح دسترسی آژانس به تأسیسات هسته‌ای کاهش یافت.

نحوه خروج از NPT:
خروج از NPT طبق ماده ۱۰ این معاهده پیش‌بینی شده است. بر اساس این ماده:
هر دولت عضو، در صورتی که منافع عالی کشورش به دلیل رویدادهای فوق‌العاده در ارتباط با موضوع معاهده به خطر افتاده باشد، حق خروج از معاهده را دارد. دولت مزبور موظف است حداقل سه ماه پیش از خروج، تصمیم خود و دلایلش را به سایر اعضای معاهده و شورای امنیت سازمان ملل متحد اعلام کند.
کره شمالی تنها کشوری است که به استناد این ماده، در سال ۲۰۰۳ از NPT خارج شد.

آیا ایران باید از NPT خارج شود؟
در ارزیابی ضرورت خروج ایران از NPT،علاوه بر بررسی وضع موجود، باید مجموعه‌ای از هزینه‌ها و منافع محتمل را سنجید:

وضعیت موجود:
۱-نتیجه اقتصادی پایبندی به معاهده:
ایران در حالی که به تعهدات NPT پایبند مانده، تحت شدیدترین تحریم‌های اقتصادی، مالی و بانکی قرار دارد. ارزش پول ملی به شدت سقوط کرده، اقتصاد با رکود و تورم مزمن دست و پنجه نرم می‌کند، و هیچ یک از مزایای وعده داده شده در برجام (لغو تحریم‌ها، دسترسی به بازارهای جهانی) محقق نشده است.
۲-حملات مکرر به تأسیسات هسته‌ای و ترور دانشمندان:
در سال‌های اخیر رژیم صهیونسیتی بارها به تأسیسات هسته‌ای ایران حمله کرده (از جمله خرابکاری در نطنز و فردو) و دانشمندان هسته‌ای ایران ترور شده‌اند. این اقدامات در حالی انجام می‌شود که ایران همچنان به NPT متعهد است و پادمان‌های آژانس را اجرا می‌کند.

۳-حمله شدید و مخرب به تاسیسات هسته‌ای و ترور فرماندهان نظامی:
در سحرگاه ۲۳ خرداد سال ۱۴۰۴ رژیم صهیونسیتی با حمله گسترده به تاسیسات مختلف هسته‌ای ایران در نطنز، فردو و خنداب و سایر اماکن از جمله ستاد کل نیروهای مسلح و منازل مسکونی، موجبات تخریب زیر ساخت های هسته‌ای و نشت رادیواکتیو در تاسیسات زیر زمینی نطنز، ترور فرماندهان عالی رتبه نظامی و شهادت دانشمندان هسته‌ای و مردم عادی را فراهم آورد.

مزایای خروج از معاهده:
۱-آزادسازی دست ایران برای توسعه فناوری هسته‌ای بدون محدودیت‌های NPT:
با خروج از NPT، ایران دیگر ملزم به رعایت تعهدات این معاهده در خصوص عدم تولید سلاح هسته‌ای، گزارش‌دهی به آژانس و محدودیت در غنی‌سازی اورانیوم نخواهد بود. در بنابراین ایران می‌تواند بدون محدودیت حقوقی بین‌المللی غنی‌سازی اورانیوم و پلوتونیوم را در هر سطحی دنبال کند.
۲- ایجاد بازدارندگی راهبردی:
یکی از مهم‌ترین مزایای نظری خروج از NPT ایجاد یا تقویت بازدارندگی در برابر تهدیدات نظامی است.
ایران با خروج از NPT و حتی بدون ساخت سلاح هسته‌ای، می‌تواند این تصور را در میان دشمنان ایجاد کند که در حال حرکت به سوی تسلیحات هسته‌ای است، و این به خودی خود می‌تواند شدت،دامنه و طول زمانی حمله فعلی به ایران را کاهش دهد.نمونه کره شمالی نشان داده که خروج از NPT و حرکت به سمت تسلیحات هسته‌ای می‌تواند هزینه تهاجم نظامی دشمنان را بالا ببرد.
۳- ابزار فشار و چانه‌زنی دیپلماتیک:
خروج از NPT می‌تواند به عنوان یک اهرم فشار در مذاکرات هسته‌ای و سیاسی عمل کند.
ایران می‌تواند خروج از NPT را به عنوان یک اقدام واکنشی به نقض تعهدات طرف‌های دیگر (مثل آمریکا و اروپا) معرفی کرده و از آن برای گرفتن امتیازهای دیپلماتیک در مذاکرات استفاده کند.خروج می‌تواند طرف‌های مقابل را به بازگشت به میز مذاکره و ارائه امتیازات واقعی وادار سازد
۴- رهایی از دوگانگی و تبعیض موجود در NPT:
ایران بارها استدلال کرده است که NPT در عمل ابزاری برای تحمیل تبعیض هسته‌ای است.
کشورهای دارنده سلاح هسته‌ای (پنج کشور دائم شورای امنیت) هیچ تعهد عملی به خلع سلاح نشان نداده‌اند و NPT نتوانسته جهان را به سوی خلع سلاح پیش ببرد.
ایران با خروج از NPT دیگر ملزم نخواهد بود به تعهداتی که دیگران آن را رعایت نمی‌کنند پایبند بماند و می‌تواند سیاست هسته‌ای مستقل خود را تعریف کند.

هزینه‌های خروج از NPT:
۱-خروج از NPT ایران را در برابر انزوای شدید بین‌المللی قرار خواهد داد. حتی کشورهایی که اکنون با سیاست‌های یک‌جانبه آمریکا مخالف‌اند (چین و روسیه) ممکن است در قبال ایران موضعی سختگیرانه اتخاذ کنند.
۲- احتمال ارجاع مجدد موضوع به شورای امنیت و اعمال تحریم‌های چندجانبه وجود دارد ولی تجربه بیش از دو دهه ایران در تحمل رنج تحریم ها، کارآمدی این اهرم فشار را زیر سوال می‌برد.
۳-خروج از NPT ممکن است به عنوان نشانه قصد ایران برای ساخت سلاح هسته‌ای تعبیر شود و زمینه‌ساز اقدام نظامی پیشگیرانه از سوی دشمنان گردد در حالی که ایران در حال حاضر با یک جنگ وسیع با رژیم صهیونسیتی روبرو است و این تهدید و خطر به فعلیت رسیده و دیگر وجهی برای اجتناب از آن وجود ندارد.

ایران هزینه‌های خروج را پیشاپیش پرداخته است:
واقعیت انکار نشدنی این است که ایران بدون بهره‌مندی از مزایای NPT (رفع تحریم‌ها و استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای) همه هزینه‌های آن را پرداخت کرده است:
۱-تحریم‌های فراگیر و فزاینده و فشار حداکثری.
۲- ترور دانشمندان و خرابکاری در تأسیسات هسته‌ای.
۳ـ حمله نظامی ۲۳ خرداد رژیم صهیونسیتی.
۴- محرومیت از دسترسی به فناوری‌های پیشرفته هسته‌ای.

نتیجه:
شاید تا ۲۲ خرداد ماه ۱۴۰۴ ادعای نافع بودن خر‌وج ایران از NPT ،نزد اکثریت کارشناسان سیاسی و حقوقی گزاف به نظر می‌رسید چرا که امید می‌رفت ایران و آمریکا در مذاکرات غیر مستقیم در خصوص فعالیت های هسته‌ای ایران، به توافق دست یابند و هر دو طرف از پرداخت هزینه های اضافی معاف شوند.اما با یورش نظامی شدید و گستاخانه رژیم صهیونسیتی به عنوان یک رژیم غیر عضو معاهده که فعالیت های غیر شفاف و غیر صلح آمیز هسته ای دارد، به ایران که کشوری عضو و اجرا کننده بی سابقه ترین نظارت های آژانس می باشد، این محاسبات به طور کلی برهم خورده است. ایران که تا اینجا تقریبا تمام هزینه های خروج از NPT را پرداخته و با معطلی اقتصادی در چند دهه، شاید مقداری فراتر از آن را نیز متحمل شده باشد، باید با استراتژی صحیح و با اراده قوی خود را از این معاهده خسارت بار خارج ساخته و دشمن را از این اقدام نظامی پشیمان سازد.

الله اکبر!

دراز کشیده بودم، یه صدای "الله اکبر"‌ شنیدم. خدا شاهده قلبم با این شعار شاد شد. فهمیدم سگ‌های جهود رو زدیم. عزتت ابدی سیدعلی خامنه‌ای.

—❗️🇮🇱/🇮🇷 WATCH: Super closeup footage of an Iranian impact in Tel Aviv

@Middle_East_Spectator