همه قرار نیست شعر بگن. مثلاً یه "مراقب خودت باش" که تو می‌گی، یه "بابا" که دخترم می‌گه، از هزارتا غزل حافظ بهترن.

به صورت آن‌که پرچم گرفته نگاه کنید، لیزر در چشمانش انداخته‌اند. نازی‌های آریایی‌تبار می‌ترسند یکی حتی ذره‌ای شرافت داشته باشد. احتمالا در میان همان آدم‌های دور و بر هم، هو‌ های زیادی شنیده باشند، کنایه‌های بسیار. و منطقی است که نیروی خدوم انتظامی، پرچم را از بر هم زنندگان امنیت ملی که می‌خواهند فضای استادیوم‌های ما را متشنج کنند، بگیرد. همشهری‌های رییس جمهور نیستند که در ورزشگاه شعار تجزیه‌طلبانه بدهند، یک مشت تندروی افراطی ایتایی هستند که نمی‌فهمند هرچیزی جای خودش را دارد. استادیوم و نماز جمعه، جای فلسطین نیست.

نیروی انتظامی هم خادم ملت است، به قول رییس جمهور رضایت خداوند هم که در رضایت مردم است، لذا وقتی رضایت مردم به فلسطین نیست، یعنی رضایت خدا به فلسطین نیست. پس گازانبری.

البته به قول آن روزنامه‌نگار مومن انقلابی شاغل در روزنامه اصولگرای وابسته به استیون هاوکینگ بیت، مردمی که جمعه زیر تابوت پیکر شهید گمنام را گرفتند، همان مردمی هستند که شنبه در استادیوم به پرچم فلسطین فحش دادند. لذا دوقطبی نسازید و مردم ایران، یعنی مردم ایران. همه یکی هستیم. غیر از ایتایی‌ها که نفوذی اسراییلند.

این‌ها از آزادی این رو می‌خوان.
هرروز صبح می‌ره می‌دوه. چندتا پیج اینستاگرام داره. هنوز درست بلد نیست باش کار کنه. نمی‌دونه که بقیه می‌تونن اون‌هایی رو که دنبال می‌کنه ببینن. دو تا بچهٔ بزرگ داره. نوه داره. دختر بزرگش نزدیک چهل سالشه. آرزوش اینه بره ترکیه. هر صفحه‌ای که ذره‌ای هرزه نگاشته رو دنبال کرده. ظهر بعد ناهار، می‌شینه پای ماه‌واره. دهن گشادش رو باز می‌کنه: "این مملکت درست نمی‌شه. آزادی نیست. جهان سومی." فقط زر مفت. پیر سگ هرزه.

کلونی دگوری‌ها. اومدن گفتن از اسم‌های عربی بهتره. حیف نعمت اسلام. خر چه داند قدر حلوای نبات.

فاتحه و صلواتی بفرستیم نثار روح اموات و اهل قبور مسلمین، اجداد پدری و مادری، امام و شهدا علی‌الخصوص شهید عزیز و والامقام، خار چشم دشمنان اسلام، حاج‌حسین همدانی.

حشمت واقعاً عجیب با روسیه دشمنه. یکی دیگه چی می‌کنه، فحشش رو به روسیه می‌ده.

روس‌ها هم سفیدن، نمی‌دونم این‌ها چرا این‌قدر دوستشون ندارن.

این‌ها از نتایج سحر وفاقه. جنگش شد مال رئیسی؟

می‌گن اسبت رفیق روز جنگه
مو می‌گویم از او بهتر تفنگه

سوار بی‌تفنگ قدرت نداره
سوار وقتی تفنگ داره سواره

در هر صورت، الله اکبر.

— ❗️🇮🇷/🇮🇱 NEW: Brigadier General Amirali Hajizadeh, Commander of Iran's Aerospace Forces and architect of the True Promise Operations, attained martyrdom as a result of the Israeli aggression.

@Middle_East_Spectator

در زمان جنگ، تمجید از دشمن و بیان ضعف مسلمانان حرام است. این مسئله ابعاد فقهی نیز دارد. بنابراین، تعریف از دشمن و بازگو کردن نقاط ضعف مسلمانان جایز نیست.

@Ramezanali_com

اشباع خبری و اختلال در قضاوت: چگونه گرفتار آشفتگی شناختی می‌شویم؟

مصرف مداوم، پرشتاب و بی‌هدف اخبار، لزوماً به معنای به‌روز بودن یا برخورداری از سواد رسانه‌ای نیست.
در عصر اشباع اطلاعات، غرق شدن در جریان پرحجم داده‌ها بدون غربالگری تحلیلی، نه تنها به افزایش آگاهی منجر نمی‌شود، بلکه می‌تواند به اختلال در نظام اولویت‌بندی ذهنی و کاهش قدرت تصمیم‌گیری منجر گردد؛ پدیده‌ای که از آن با عنوان «آشفتگی شناختی» یاد می‌شود.

در وضعیت جنگ روایت‌ها و بمباران خبری، مهارت اصلی نه در مصرف بیشتر، بلکه در انتخاب هوشمندانه، تحلیل دقیق و زمان‌بندی صحیح برای مواجهه با اطلاعات است.

خواندن خبر، نیازمند فاصله‌گذاری راهبردی، حساسیت تحلیلی، و تکیه بر منابع معتبر و دارای مشروعیت حرفه‌ای است.
تعدد پست‌ها و اظهار نظرهای شتاب‌زده، جای خالی عمق را پر نمی‌کند. حضور مؤثر در سپهر رسانه‌ای، نه در پرگویی، که در دقت، سکوت‌های هدفمند و کنش‌های محاسبه‌شده است.

@Ramezanali_com

اليَومَ أَكمَلتُ لَكُم دِينَكُم وَأَتمَمتُ عَلَيكُم
نِعمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإسلام دِينًا..

اللّهُمَّ إنّا نَرغَبُ إلَيكَ في دَولَةٍ كَريمَةٍ تُعِزُّ بِهَا الإِسلامَ وأهلَهُ وتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وأهلَهُ وتَجعَلُنا فيها مِنَ الدُّعاةِ إلى طاعَتِكَ وَالقادَةِ إلى سَبيلِكَ وتَرزُقُنا بِها كَرامَةَ الدُّنيا وَالآخِرَةِ اللّهُمَّ ما عَرَّفتَنا مِنَ الحَقِّ فَحَمِّلناهُ وما قَصُرنا عَنهُ فَبَلِّغناهُ.

اللّهُمَّ إنّا نَشكو إلَيكَ فَقدَ نَبِيِّنا صَلَواتُكَ عَلَيهِ وآلِهِ وغَيبَةَ إمامِنا وكَثرَةَ عَدُوِّنا وشِدَّةَ الفِتَنِ بِنا وتَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَينا فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وأعِنّا عَلى ذلِكَ بِفَتحٍ تُعَجِّلُهُ وبِضُرٍّ تَكشِفُهُ ونَصرٍ تُعِزُّهُ وسُلطانِ حَقٍّ تُظهِرُهُ ورَحمَةٍ مِنكَ تُجَلِّلُناها وعافِيَةٍ تُلبِسُناها بِرَحمَتِكَ يا أرحَمَ الرّاحِمينَ.

خدایا! ملتمسانه از تو می‌خواهيم، حكومتى ارجمند را كه با آن، اسلام و مسلمانان را عزّت مى‌بخشى و نفاق و منافقان را خوار مى‌گردانى، برقرار سازى و ما را در آن حكومت از كسانى قرار دهى كه به طاعت تو فرا‌مى‌خوانند و به راه تو هدايت مى‌كنند و به بركت آن حكومت، كرامت دنيا و آخرت را روزى ما فرمايى؛ خداوندا آن‌چه را از حق به ما شناسانده‌اى، به اداى آن وادارمان كن و آن چه را از حق كه نشناخته‌ايم، ما را از آن آگاهى بخش.

خدايا! از فقدان پيامبر خود -كه درود تو بر او و خاندانش باد- و غيبت اماممان و فراوانى دشمنانمان و سختى و شدت فتنه‌هايى كه ما را در ميان گرفته است و دشمنى زمانه با ما، از درگاه تو دادخواهى می‌كنيم. بر محمد و خاندان محمد درود فرست و تو را به رحمتت سوگند، اى مهربان‌ترينِ مهربانان كه با فتحى شتابان از سوى خود و برطرف ساختن رنج‌ها و گرفتاری‌ها و نصرى عزتمند و شكست‌ناپذير و آشكار ساختن سلطان حقيقى و فروفرستادن رحمتت بر ما و پوشاندن جامۀ عافيت بر قامتمان، ما را يارى و مدد رسان.

مخنث بودن یعنی در هنگام جنگ‌طلبی،صلح‌طلبی پیشه کنی...

آیا باید در NPT بمانیم؟

مسئله منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و الزامات ناشی از آن یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بین‌الملل در قرن بیستم و بیست و یکم بوده است. معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) به عنوان سندی بنیادین، همراه با پروتکل الحاقی، چارچوبی را برای مدیریت این چالش ها ارائه داده‌اند. ایران به عنوان یکی از امضاکنندگان NPT و کشوری با برنامه هسته‌ای گسترده، در طول دهه‌های گذشته با پرسش‌های دشواری درباره پایبندی به این معاهده‌ها، بهره‌مندی از حقوق مشروع هسته‌ای و مواجهه با فشارهای بی سابقه بین‌المللی روبرو بوده است. حال پس از حمله نظامی اسراییل با پشتیبانی واضح آمریکا و غرب، این سوال مطرح می‌شود که ادامه حضور در این معاهده برای ایران موجه است یا خیر؟

پیشینه تاریخی NPT و پروتکل الحاقی:
معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) در سال ۱۹۶۸ به عنوان پاسخی به نگرانی‌های جهانی نسبت به اشاعه تسلیحات هسته‌ای منعقد شد. این معاهده که از سال ۱۹۷۰ لازم‌الاجرا گردید، بر سه اصل بنیادین استوار است: جلوگیری از اشاعه سلاح‌های هسته‌ای، خلع سلاح هسته‌ای، و تضمین استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای. معاهده کشورهای دارنده سلاح هسته‌ای را به عدم انتقال فناوری تسلیحاتی و کشورهای غیرهسته‌ای را به عدم تلاش برای دستیابی به چنین سلاح‌هایی متعهد می‌کند.
پروتکل الحاقی نیز پس از جنگ خلیج فارس و کشف فعالیت‌های مخفیانه هسته‌ای عراق در سال ۱۹۹۱، توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی طراحی شد. این سند که در سال ۱۹۹۷ تصویب شد، هدفش تقویت قابلیت‌های راستی‌آزمایی آژانس از طریق دسترسی‌های گسترده‌تر و اعلام اطلاعات دقیق‌تر توسط کشورها است.

پیوستن ایران به NPT و وضعیت پروتکل الحاقی:
ایران در همان سال انعقاد معاهده آن را امضا کرد و در سال ۱۳۴۸ پس از تصویب مجلس سنا به عضویت رسمی آن درآمد. ایران همواره ادعا کرده است که به الزامات این معاهده پایبند بوده و استفاده آن از انرژی هسته‌ای در چارچوب مقاصد صلح‌آمیز است.
در خصوص پروتکل الحاقی، ایران در سال ۱۳۸۲ پس از توافق با سه کشور اروپایی (فرانسه، آلمان، بریتانیا) به طور داوطلبانه پروتکل الحاقی را اجرا کرد، اما پس از ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت در سال ۱۳۸۴، اجرای داوطلبانه پروتکل را متوقف ساخت.
در توافق برجام (۱۳۹۴)، ایران بار دیگر پذیرفت که پروتکل الحاقی را به طور داوطلبانه و موقت اجرا کند. طبق بند ۶۷ ضمیمه ۱ برجام:
«ایران به طور داوطلبانه پروتکل الحاقی را تا زمان تصویب نهایی و اجرای آن طبق فرآیند قانونی داخلی اجرا خواهد کرد.»
با این حال، تصویب نهایی پروتکل در مجلس شورای اسلامی هرگز انجام نشد. در پی خروج یک‌طرفه آمریکا از برجام در سال ۱۳۹۷ و بازگشت تحریم‌ها، مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۹۹ «قانون اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها» را تصویب کرد. این قانون دولت را موظف ساخت چنانچه طرف‌های برجام به تعهدات خود عمل نکنند، اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی را متوقف کند. بدین ترتیب ایران از ۵ اسفند ۱۳۹۹ اجرای پروتکل الحاقی را متوقف کرد و سطح دسترسی آژانس به تأسیسات هسته‌ای کاهش یافت.

نحوه خروج از NPT:
خروج از NPT طبق ماده ۱۰ این معاهده پیش‌بینی شده است. بر اساس این ماده:
هر دولت عضو، در صورتی که منافع عالی کشورش به دلیل رویدادهای فوق‌العاده در ارتباط با موضوع معاهده به خطر افتاده باشد، حق خروج از معاهده را دارد. دولت مزبور موظف است حداقل سه ماه پیش از خروج، تصمیم خود و دلایلش را به سایر اعضای معاهده و شورای امنیت سازمان ملل متحد اعلام کند.
کره شمالی تنها کشوری است که به استناد این ماده، در سال ۲۰۰۳ از NPT خارج شد.

آیا ایران باید از NPT خارج شود؟
در ارزیابی ضرورت خروج ایران از NPT،علاوه بر بررسی وضع موجود، باید مجموعه‌ای از هزینه‌ها و منافع محتمل را سنجید:

وضعیت موجود:
۱-نتیجه اقتصادی پایبندی به معاهده:
ایران در حالی که به تعهدات NPT پایبند مانده، تحت شدیدترین تحریم‌های اقتصادی، مالی و بانکی قرار دارد. ارزش پول ملی به شدت سقوط کرده، اقتصاد با رکود و تورم مزمن دست و پنجه نرم می‌کند، و هیچ یک از مزایای وعده داده شده در برجام (لغو تحریم‌ها، دسترسی به بازارهای جهانی) محقق نشده است.
۲-حملات مکرر به تأسیسات هسته‌ای و ترور دانشمندان:
در سال‌های اخیر رژیم صهیونسیتی بارها به تأسیسات هسته‌ای ایران حمله کرده (از جمله خرابکاری در نطنز و فردو) و دانشمندان هسته‌ای ایران ترور شده‌اند. این اقدامات در حالی انجام می‌شود که ایران همچنان به NPT متعهد است و پادمان‌های آژانس را اجرا می‌کند.