«کاش تک تک شما همین عذاب رو بچشید. کاش یک روز مادرهای شما مثل مادرهای ما شیون کنن. کاش یک روز بچه‌های شما به تیترهای خبری تبدیل بشن و جهان با همین بی‌تقاوتی از اون‌ها عبور کنه. کاش این شادی تو گلوهاتون گیر کنه، خنده‌هاتون به ضجه تبدیل بشه، و صداش تو خانه‌های خالی و گهواره‌های سوخته بپیچه.
کاش بفهمید مسخره شدن درد و داغتون توسط جهان چه حسی داره. کاش فریاد بزنید و هیچ‌کس به دادتون نرسه.
چون اگر می‌تونید به نابودی یک بچه بخندید، پس بچه‌های خودتون باید بار این بی‌رحمی شما رو به دوش بکشن.
و کاش وقتی که دنیاتون تو آتش می‌سوزه، جهان با ساختن meme به شما هم بخنده.»