یکی از دلایلی که نباید به قصد سرمایه‌گذاری طلا و دلار بخریم اینه که عملاً نفعمون با مصیبت و جنگ و تنش و تحریم گره می‌خوره و هیچ مقدار سودی ارزش اون لحظه‌ای رو که با شنیدن خبر انفجار خوشحال میشی، نداره. البته میدونم میگن ما خوشحال نمیشیم ولی خب خیلی توان پنهان کردنشو ندارن.

zeno

🔹بیانیه دفتر مرجعیت عالی‌قدر درباره لزوم تبیین و حراست از اصول اعتقادی مکتب شریف امامیه

با توجه به اهمیت تبیین مبانی اعتقادی مذهب حقه‌ی امامیه و ضرورت صیانت از اصول ریشه‌دار این مکتب نورانی، دفتر مرجعیت عالی‌قدر بیانیه‌ای صادر کرد:

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله ربّ العالمین، و الصلاة و السلام علی سیدنا محمد و آله الطاهرین، و اللعن علی أعدائهم أجمعین إلی یوم الدین.
قال رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله): «شِيعَةُ عَلِيٍّ هُمُ الفائزُونَ يَومَ القِيامَةِ»

اعتقادات شیعه‌ی امامیه، بر بنیان‌های استوار و ریشه‌های محکمی چون براهین عقلیه، محکمات کتاب الهی، مسلمات دین مبین اسلام، احادیث متواتر، و روایات محفوف به قرائن قطعی و مؤید به حقایق مسلم تاریخی استوار است. در رأس این مبانی، اعتقاد به امامت و وصایت بلافصل امیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب (علیه‌الصلاة‌والسلام) و پس از ایشان، امامت و ولایت ذریه‌ی طاهره‌ی ایشان قرار دارد که حقیقتاً ستون ایمان و اساس دیانت راستین به شمار می‌آید. همچنان‌که حضرت صدیقه‌ی شهیده، فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) در خطبه‌ی خود در مسجد پيامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) - پس از رحلت آن حضرت - پیروی از خاندان عصمت (علیهم‌السلام) را مایهٔ نظام امت اسلامی و گوهر امامت را عامل اتحاد و امان از هرگونه افتراق و تشتت معرفی فرمود.

در طول قرون متمادی، علمای اعلام و محققان بزرگ، از شیخ صدوق و شیخ مفید و سید شریف مرتضی و شیخ طوسی گرفته تا علامه حلی و خواجه طوسی و تا میر حامد حسین هندی (رضوان‌الله‌علیهم)، به تبیین این اصول اعتقادی همت گماشتند و با نگارش آثار فاخر و گران‌سنگ و از راه استدلال و اقامه‌ی برهان، حجت را بر همگان تمام کردند و مسیر هدایت را برای جویندگان حقیقت، هموار ساختند؛ آثاری که خود، گواهی روشن بر حقانیت مکتب اهل‌بیت عصمت و طهارت (علیهم‌السلام) است.

بر این اساس، بر عهده‌ی عالمان، اندیشمندان و صاحبان قلم است که با بهره‌گیری از منابع متقن و مستند، به تبیین، ترویج و دفاع از معارف حقه‌ی اهل‌بیت (علیهم‌السلام) پرداخته، و حقیقت نورانی شجرهٔ طیبهٔ ولایت را در ابعاد گوناگون، به روشنی آشکار سازند؛ چه آن‌که اسلام حقیقی، بدون اعتقاد به ولایت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)، قالبی تهی از معنا و فاقد حقیقت خواهد بود.

علمای مذهب به پیروی از ائمه‌ی هدی (علیهم‌السلام) و سفارش ایشان، همواره بر دوری از فتنه و نزاع تأکید کرده‌اند، اما همان‌گونه که ایجاد فتنه میان مسلمانان روا نیست، تضعیف باورهای حق نیز خطایی بزرگ و خسارتی جبران‌ناپذیر است.

و مایه‌ی بسی تأسف است که در مملکتی که مفتخر به پیروی از مکتب نورانی اهل‌بیت عصمت (علیهم‌السلام) و پرچم‌دار ولایت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) است، هر از گاه مطالبی موهن که با اساس اعتقادات مذهب ناسازگار است منتشر می‌شود و حقیقتی از معارف دین، تحریف یا کتمان می‌گردد و قلب مقدس امام عصر (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) و دل‌های عموم شیعیان را لبریز از اندوه می‌سازد.

لازم است متولیان رسانه، رویه‌ی غلط سطحی‌نگری و مسامحه در معرفی عقاید مسلم شیعه‌ی اثنی‌عشری را اصلاح کنند و با بهره‌گیری از نظر متخصصان فهم دین و صاحبان اندیشه، مسئولیت خویش را در برابر کیان اعتقادی شیعه بشناسند و با طریق علمی استوار، برنامه‌ریزی مناسب و به‌کارگیری ظرافت لازم، کوتاهی‌های صورت‌گرفته را جبران نمایند.

روشن است که باب گفت‌وگوی علمی بر پایه‌ی مستندات کتاب و سنت، آنچنان که بزرگانی مانند آیت‌الله العظمی بروجردی (رحمة‌الله‌علیه) مروج آن بودند، پیوسته گشوده است و حوزه‌های علمی شیعه همواره آمادگی خود را برای بحث و گفت‌وگو در جهت تبیین معارف اسلام اعلام داشته‌اند.

از درگاه خداوند متعال مسئلت داریم که همگان را در پاسداری از دین الهی و نشر معارف ناب اهل‌بیت (علیهم‌السلام) موفق و مؤید بدارد و ما را در زمره‌ی پیروان راستین ایشان قرار دهد.

والسلام علی من اتبع الهدی

دفتر آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی (مد ظله)
اول ذیقعدة الحرام ۱۴۴۶
@shobeiryzanjani

این لنگرنشین یه‌طوریه که من یاد باب توی فایت‌کلاب افتادم. کاش می‌فرستادنش قرار گریه بذاره با صالح‌علا.

در کردن خستگی کول‌بری کنار دوستان.

می‌خوای حرفی بزنی و چیزی بنالی؟ اول بگو حزبت کدومه، بعد بگو نظرت چیه؛ بعدش شاید -فقط شاید- بهت گوش دادن.

فلسطین؟ دقیق خاطرم نیست. یادم نمی‌آد. یه چیز قدیمی بود؟ قبلاً بیش‌تر ازش می‌شنیدم. یه وزوز رو مخ همیشگی بود؛ مثل صدای کولر توی تابستون: هست، ولی دیگه نمی‌شنویش.

بچه‌حاجی با آی‌فون پونزده هزار و نهصد و نود و چهارش وسط حرم سلفی می‌گیره. پشت‌زمینه: گنبد و آسمون. فیلتر: ریودوژانیرو. کپشن: "دل‌تنگ حرمت بودم، بابا". برگشتنش؟ فرودگاه، بیزنس‌کلس و «هدیۀ معنوی». اربعین و حرم برای این‌ها مت‌گالا ست برای جی‌جی دست‌خر. ما؟ "پول نداریم بریم"؛ "تو معرفت نداری، ایمانت ضعیفه، نطلبیدت".

فستیوال کوچه، جشن هنر شیراز

طی ده سال جشنواره‌ای در شیراز برگزار کردند که بخش عمده‌اش موسیقی بود اما به هنرهای دیگر هم می‌پرداخت. از ابتدا نقد و اعتراضِ دینداران را برانگیخت چون ماهیتش رو به غرب داشت و سرانجام دو سه رخدادِ شرم‌آور در آن در شمار محرک‌های انقلاب درآمد. در توییتر نوشتم:

«اینکه در جشن هنر شیراز تعزیه هم برگزار می‌شد چیزی از سخیف بودن یا در نهایت فاجعه‌بار شدنش کم می‌کند؟ فستیوال کوچه هم چنان ماهیتی دارد. بخشی از آن برای بندرعباس عزادار شد و دمام زد اما بخشی دیگر تا دو سه شب بعد هم به رقص و پایکوبی ادامه دادند. ذاتش به سمت ضدایرانی و ابتذال گرایش دارد.»

این جشن‌ها گویی از ابتدا برای شکستن طراحی می‌شوند، برای تغییر. برای اینکه فرهنگ را تکان بدهند و با چیزهایی دیگر مخلوط کنند: درهم شدن و داشتنِ همه چیز با هم به نحوی که جهتِ کلی، به سمت آزادی و رهایی باشد. نوعی دلبخواهیِ فرهنگی که با وانمودهای بومی فریبکاری می‌کند.

چسباندنِ ادعای پست‌مدرن به این تقلاها همان ماهیت و سرانجام را به یاد می‌آورد. فستیوال کوچه البته خیلی زود به خواست عمومی در طیف آزادیخواه (بزن و برقص) سقوط کرد. به معنای آشکار، چماقی دیگر در دوگانه سیاست‌زده برای ضربه زدن به حساسیت‌های مذهبی شد.

@daneshtalab1

فاتحه و صلواتی بفرستیم نثار روح اموات و اهل قبور مسلمین، اجداد پدری و مادری، امام و شهدا علی‌الخصوص شهید عزیز و والامقام، خار چشم دشمنان اسلام، حاج‌حسین همدانی.