بیایین جنبهٔ مثبت رو ببینیم: هنوز اون‌قدری حکومت کوچیک نشده که زورش به طرف‌دارهای حجاب هم نرسه. اعمال قدرت باشه، تمشیت باشه.

توی هویت‌یابی، خیلی پیداکردن دیگری مهمه. اول نفی، بعد ایجاب.
توی مسائل مختلف زندگی، از جمله سیاست، داشتن دیگری باعث می‌شه مسیر رو گم نکنی، مثل جهت شمال توی قطب‌نما.

گاهی وقت‌ها طرف دیگریش رو گم می‌کنه. حتی شاید افرادی که سابقاً باشون قرابت فکری داشته رو دیگری بدونه. زیاد می‌بینیم توی مسئولین. هر روز به یه رنگ و تیپ و ظاهری درمی‌آن که فقط قدرت داشته باشن؛ اما مع‌الأسف همواره با زمین سفت واقعیت روبه‌رو می‌شن.

تصور مم‌باقر با لهجهٔ ترکی جذابه 🤩

جداً الان داره روش کار می‌کنه.

بیر دانه یامورتا.

چورک ور منه، اسحاق.

این بدبخت هم تو سطح خودش درگیره. همه‌شون رو گرفته.

محض خدا یه دونه از بچه‌سردار/مدیرها یه‌ذره چپ نیست. چندتا از بچه‌های آدام اسمیت هم ناخلف بودن اما جوجه‌های این‌ها نه.

نزدیکی طبقهٔ اقتصادی عینک جهان‌بینی آدم‌ها رو تغییر می‌ده. الان جهان‌بینی شما به فرزندان شیخ پناهیان نزدیک‌تره یا یه کارگر تصادفی سر میدون؟

البته که غالباً قوت علما رو ملاک و بازاری‌ها می‌دادن و می‌دن.

یعنی یه حمایت به‌شون نمی‌رسه؟

سر تنباکو نهضت می‌کنین، سر حجاب نه؟‌ :)

پایان رفعت بود تا پایان رأفت.

من اگه ... از یوگی بیش‌تر ...

البته فکر نمی‌کنم؛ یوگی داره تمام تپه‌ها رو یه‌نفره فتح می‌کنه. سلام به تورم 10000 درصدی :)

این پایان رفعت‌هاتون چرا با سگ ریش‌پروفسوری نبود؟ اون قانونی اون‌جا بود؟

چرای این قحبه‌ها ریختن توی خیابون، می‌کشتن، فحش می‌دادن، پایانۀ رفعت‌تون این‌قدر تخلیه نمی‌کرد خودش رو؟

سگ تو اون ماکارونی که شما می‌خورین.

به نظر من باید بزنن تو فاز مظلوم‌نمایی! توی مملکت هرچی سلیطه‌تر باشی، بیش‌تر به‌ت محل می‌ذارن.

یادم باشه یه چرت‌وپرت طولانی بنویسم علیه قحبه‌ها چون یه عنوان خوب به ذهنم رسید: سلطۀ سلیطه‌ها.