تصویری از حضور یوزی به همراه سرنیزه در دستان دختران شهربانی

L.t
@BallisticBrain

نمونه دیگر از یوزی به همراه سرنیزه در واحد تکاوران دریایی SBS نیروی دریایی ارتش

L.t
@BallisticBrain

تصویر نمونه یوزی مورد استفاده در تیپ ۲۳ نوهد نیروی زمینی ارتش ۱۳۶۴

L.t
@BallisticBrain

یوزی از معدود سلاح هایی در ایران است که سرکوب کننده صدا برای آن وجود دارد.
البته بنطر می‌رسد این سرکوب کننده صدا نمونه اصلی تولید کننده نباشد.

L.t
@BallisticBrain

البته یوزی مدتی است در ایران دیده نشده است و بنظر می‌رسد که از چرخه عملیاتی در یکان ها خارج شده است.

L.t
@BallisticBrain

آمریکایی ها یک اصطلاح جالبی دارن، به سلاح های کمری‌ میگن "equalizer" (مساوی‌کننده)، چون معتقدند حتی یک آدم ضعیف هم وقتی سلاح کمری داره می‌تونه در برابر قوی‌ترین آدم بایسته.

L.t
@BallisticBrain

در دنیای عملیات ویژه ، اتو اسکورزنی یکی از عجایب به حساب می‌آید. دارنده نشان صلیب شوالیه ، خطرناکترین مرد اروپا ، فرمانده عملیات آزادسازی موسولینی
حتی زمانی که توسط متفقین دستگیر شد از زندان فرار کرد.
مردی که هم به آلمان نازی خدمت کرد هم به موساد اسرائیل

L.t
@BallisticBrain

نگاهی به تحول مفهوم عملیات ویژه با تمرکز بر نقش واحد MACV-SOG

L.t
@BallisticBrain

در تاریخ توسعه و تحول مفهوم عملیات ویژه ، تشکیل واحد MACV-SOG بی شک یکی از مهمترین اتفاقات است.
گروهی که گنجینه‌ای از تجربیات عملیات ویژه را برای آمریکا به همراه آورد.
این واحد فوق سری تحت عنوان کامل Military Assistance Command, Vietnam – Studies and Observations Group در ۱۹۶۴، با دستور ژنرال ویلیام وست‌مورلند، فرمانده کل نیروهای آمریکا در ویتنام (MACV)، تشکیل شد.

با شدت گرفتن فعالیت‌های ویت‌کنگ ها و ورود مستقیم ارتش آمریکا به ویتنام، نیاز به یک نیروی عملیات ویژه و فوق‌سری برای مقابله با نفوذ شمالی‌ها و همچنین اجرای مأموریت‌های برون‌مرزی احساس می‌شد.

هسته اصلی این واحد شامل نیروهای ارتش Green Berets، افراد منتخب از SEALs، تفنگداران دریایی ، و Air Commandos بود. در طراحی اولیه مأموریت‌ها با همکاری CIA و بخش عملیات مخفی آن انجام شد، چون تا پیش از آن CIA مسئول عملیات‌های مخفی در لائوس و کامبوج بود.
این واحد به معنای واقعی کلمه یک واحد سری بود و عملیات های محرمانه زیادی را انجام داد.
شناسایی و عملیات مخفیانه در لائوس، کامبوج و شمال ویتنام ، نابودسازی خطوط تدارکاتی ، مأموریت‌های نجات و بازیابی ، جنگ روانی و آموزش نیروهای محلی بخشی از کارنامه عملیاتی این واحد است.

L.t
@BallisticBrain

چارت سازمانی این واحد

L.t
@BallisticBrain

L.t
@BallisticBrain

این واحد بسیاری از مفاهیم امروزی در عملیات ویژه را پایه گذاری کرد.
یکی از اولین دستاوردهای این واحد ایجاد الگوی Joint Special Operations بود. تا پیش از SOG، عملیات ویژه بیشتر در قالب یک شاخه (مثلاً فقط ارتش یا فقط نیروی دریایی) اجرا می‌شد. این همکاری چندنیرویی بعداً الهام‌بخش شکل‌گیری فرماندهی مشترک عملیات ویژه آمریکا (JSOC) در دهه ۸۰ شد.

تیم‌های شناسایی ۶ تا ۱۲ نفره SOG، به پشت خطوط دشمن نفوذ می‌کردند.
استفاده از پنهان‌کاری، ارتباطات امن، و تکیه بر پشتیبانی هوایی دقیق، تبدیل به الگویی شد که بعدها توسط یگان‌هایی مثل Delta Force و SEAL Team 6 استفاده شد.

شناسایی پشت خطوط دشمن (Deep Reconnaissance) با تیم‌های کوچک، یکی از موفق‌ترین بخش‌های SOG بود. بعدها این روش به‌طور رسمی به‌عنوان Special Reconnaissance (SR) در دکترین نیروهای ویژه آمریکا ثبت شد.

واحد SOG از اولین گروه‌هایی بود که استفاده همزمان از تیم زمینی و هدایت آتش هوایی (Close Air Support) رو در قالب تاکتیکی اجرا کرد. مفهوم Forward Air Controller (FAC) و هدایت هوایی توسط تیم‌های زمینی به شکلی سیستماتیک در SOG عملیاتی شد.

اما مهمترین دستاورد این واحد ایجاد مفهوم “High-Risk, High-Value Missions” بود.
مأموریت‌های SOG به شدت پرخطر بودند (بیش از ۱۰۰٪ نرخ تلفات برای بعضی تیم‌ها).
این فرهنگ که تیم‌های کوچک می‌توانند در مأموریت‌های پرریسک، نتایج استراتژیک کلان ایجاد کنند، امروز اساس تفکر عملیات ویژه است.

L.t
@BallisticBrain