بعضا تصور می‌شود مهمات های کالیبر 7.62x51mm NATO و 308 Winchester به دلیل شباهت های ابعادی یکسان هستند. اما اگر با دقت به جزئیات نگاه کنیم متوجه می‌شویم تفاوت های بسیاری میان این دو گلوله وجود دارد.

در واقع فشنگ .308 Winchester ابتدا توسط شرکت Winchester در اوایل دهه 1950 به‌عنوان یک فشنگ غیرنظامی طراحی و عرضه شد. هدف از طراحی آن، ارائه یک گزینه مدرن‌تر و کارآمدتر برای شکارچیان و تیراندازان ورزشی بود که عملکرد بالستیکی شبیه به .30-06 Springfield داشته باشد اما با اندازه کوچک‌تر و سازگارتر برای سلاح‌های سبک‌تر و همزمان، ارتش ایالات متحده به دنبال یک فشنگ جدید برای جایگزینی .30-06 Springfield بود که بتواند در سلاح‌های خودکار و نیمه‌خودکار بهتر عمل کند. نتیجه، توسعه فشنگ 7.62×51 NATO بود که بر اساس طراحی .308 Winchester شکل گرفت. این فشنگ در سال 1954 توسط ناتو به‌عنوان استاندارد فشنگ نظامی پذیرفته شد.

اولین تفاوت این دو مهمات بحث Chamber Pressure است. برای مهمات 308 فشار ماکزیمم طبق استاندارد SAAMI حدود 62,000 PSI است و برای 7.62 طبق استانداردهای STANAG، فشار این فشنگ محدود به 50,000 PSI است.

اگرچه ابعاد خارجی پوکه‌های هر دو فشنگ تقریباً یکسان است، اما ضخامت دیواره و حجم داخلی آن متفاوت است. در گلوله های 7.62 پوکه ضخیم‌تر است و ظرفیت پودری کمتری نسبت به .308 Winchester دارد. این ضخامت باعث می‌شود که پوکه در شرایط سخت‌تر (مانند حرارت بالا یا فشار متغیر) مقاوم‌تر باشد و در نتیجه، احتمال ترکیدگی پوکه در سلاح‌های اتوماتیک کاهش یابد.

از نظر ضریب بالستیکی گلوله های 308 به دلیل استفاده گسترده در شکار و تیراندازی ورزشی، اغلب با گلوله‌هایی طراحی می‌شود که ضریب بالستیکی بالاتری دارند. به عنوان مثال، گلوله‌های 168 گرینی (Sierra MatchKing) دارای BC حدود 0.45 است و در مقابل گلوله های 7.62 ضریب بالستیکی پایین‌تری (معمولاً حدود 0.40) دارند. دلیل این امر تمرکز بر تولید انبوه و سازگاری با سلاح‌های مختلف است.
L.t
@BallisticBrain

جمع تیر یا shot grouping چیست و چه کابردی دارد ؟
L.t
@BallisticBrain

جمع تیر یا shot grouping یا ساده تر گروپ به الگوی پراکندگی برخورد گلوله‌ها بر روی هدف اشاره دارد. بررسی این الگوی پراکندگی باعث سنجش چند پارامتر مهم می‌شود. در همان ابتدا باید گفت که گروپ شاخصی برای تکرارپذیری (Repeatability) است. برخلاف تصور که این شاخص را برای بررسی دقت (Accuracy) معرفی می‌کند اگرچه این شاخص نشان دهنده دقت هم می‌باشد. اما چه فاکتورهایی در گروپ مورد توجه است ؟

1. اندازه گروپ (Group Size)
اندازه گروپ به فاصله بین دو نقطه دورترین برخورد گلوله‌ها در یک مجموعه شلیک اشاره دارد. این اندازه معمولاً با واحدهای مختلفی مانند اینچ (Inches)، میلی‌متر (Millimeters) یا MOA (Minute of Angle) بیان می‌شود. در تیراندازی دقیق، اندازه گروپ یک عامل کلیدی در ارزیابی دقت است.
MOA (Minute of Angle):
MOA واحدی است که برای اندازه‌گیری دقت استفاده می‌شود و برابر با 1/60 درجه است. در 100 یارد، 1 MOA معادل 1.047 اینچ است، اما معمولاً به عنوان 1 اینچ در 100 یارد (یا 2.9 سانتی‌متر در 100 متر) در نظر گرفته می‌شود. این معیار در تیراندازی دقیق برای تعیین اندازه گروپ بسیار مفید است.
گروپ 1 MOA:
وقتی گفته می‌شود گروپ 1 MOA، یعنی مجموع گلوله‌ها در یک دایره 1 اینچی در فاصله 100 یارد قرار گرفته است.
گروپ 0.5 MOA:
یعنی پراکندگی گلوله‌ها در یک دایره با قطر 0.5 اینچ در فاصله 100 یارد قرار گرفته است.

2. توزیع شلیک‌ها (Shot Pattern/Distribution)
توزیع شلیک‌ها به نحوه پراکندگی گلوله‌ها روی هدف اشاره دارد. اگر گلوله‌ها در یک منطقه کوچک و نزدیک به هم قرار بگیرند، به آن گروپ فشرده (Tight Group) می‌گویند. این نشان‌دهنده دقت بالای تیرانداز است. اگر گلوله‌ها به طور پراکنده روی هدف فرود آیند، نشان‌دهنده عدم دقت در شلیک است.
گروپ فشرده (Tight Group):
وقتی گلوله‌ها در یک منطقه کوچک و با فاصله کم از هم قرار گیرند، دقت تیرانداز و سلاح بیشتر است.
گروپ گسترده (Wide Group):
وقتی پراکندگی گلوله‌ها زیاد باشد، ممکن است به دلیل مشکلات مختلفی از جمله خطای انسانی، شرایط محیطی یا مشکلات سلاح باشد.

L.t
@BallisticBrain

برای درک بهتر فرض کنید این تصویر یک گروپ تیراندازی از 5 شلیک است که در ادامه آن را از نظر ریاضی بررسی میکنیم.
L.t
@BallisticBrain

زمانی که مختصات برخورد گلوله ها در یک صفحه دو بعدی تعریف شود، میتوانیم مرکز میانگین را تعریف کنیم. این نقطه میانگین هندسی تمام شلیک‌ها است و نشان می‌دهد الگوی شلیک‌ها به‌طور متوسط کجا قرار گرفته‌اند.
در تصویر این مفهوم با مفروضات مثال قبلی تعریف شده است.
L.t
@BallisticBrain

برای تشریح بهتر باید کمی از زبان ریاضی کمک گرفته و در ابتدا نقاط برخورد را به صورت ریاضی ترسیم کنیم.
در تصویر این مفهوم همراه با یک مثال توضیح داده شده است.
L.t
@BallisticBrain

اندازه گیری گروپ با دو پارامتر قابل محاسبه است یک تعیین فاصله بین دورترین نقاط برخورد شلیک‌ها
L.t
@BallisticBrain

دوم تعیین شعاع کوچک‌ترین دایره‌ای که تمام شلیک‌ها را پوشش دهد. هرچه اعداد در اندازه گروپ کوچکتر باشد دقت بالاتر است.
L.t
@BallisticBrain

برای تحلیل بهتر تیرانداز و سلاح میتوان با استفاده از انحراف از معیار پراکندگی برخوردها را محاسبه کرد.
L.t
@BallisticBrain

با داشتن میزان انحراف از معیار در محور X و Y می‌توانیم پراکندگی شلیک‌ها را با فرض توزیع گاوسی (نرمال) حدس بزنیم.
L.t
@BallisticBrain

با این فرض میتوانیم احتمال برخورد گلوله در یک دایره را به این شکل محاسبه کنیم. هرچه دایره کوچک‌تر باشد، احتمال برخورد کمتر است. اگر تیرانداز دقیق‌تر باشد یا کیفیت مهمات بالاتر برود، این احتمال افزایش می‌یابد.
L.t
@BallisticBrain

اگر از طرفداران سری فیلم های جان ویک باشید احتمالا این سکانس را به یاد دارید و اگر فکر میکنید عملکرد صداخفه کن ها مانند این سکانس است این مطلب برای شماست
L.t
@BallisticBrain

فیلم های سینمایی و بازی های ویدیویی باعث شده است تا در تصور بسیاری از مردم وسیله ای که عموما با نام صداخفه کن شناخته می‍شود باعث شلیک های کاملا بی صدا می‌شود.
اما در واقعیت عملکرد آن کاملا متفاوت است.
برای درک بهتر این مسئله بهتر از شناختی دقیق از صدا خفه کن داشته باشیم.
سایلنسر Silence یا سرکوب کننده Suppressor یا همان صدا خفه کن وسیله ای است که به منظور کاهش و سرکوب صدای آتش دهانه لوله سلاح استفاده می‌شود. سایلنسر ها نباید با قطعاتی مانند شعله پوش (Flash Hider)، ترمز دهانه لوله (Muzzle Brakes)، جبران‌کننده‌ها (Compensators) اشتباه گرفته شوند.

در دنیای واقعی سایلنسر ها کاربردهای دیگری جز ترورهای مخفیانه :) هم دارند، یکی از مهمترین کاربردهای این وسیله کاهش صدای شلیک برای اهداف ایمنی و راحتی کاربرها در محیط های آموزشی است.
سه منبع صدای مرتبط با شلیک سلاح‌های سبک وجود دارد که سایلنسر وظیفه کاهش آن را دارد :

- تخلیه گازهای پرتابه قبل از خروج گلوله: هنگام شلیک، گازهای تولید شده از احتراق باروت از طریق دهانه لوله قبل از خروج گلوله تخلیه می‌شوند که این خود یک منبع صدای قوی است.

- خروج گلوله و جابجایی سریع حجم هوای محیط: وقتی گلوله از دهانه لوله خارج می‌شود، یک جابجایی ناگهانی و سریع در هوای محیط ایجاد می‌کند که این عمل به صدای شلیک منجر می‌شود.

- تخلیه یا ورود هوا پس از خروج گلوله: بعد از خروج گلوله، فشار هوای پشت سر گلوله تخلیه می‌شود.

سایلنسرها به طور ساده، لوله‌هایی هستند که دارای مجموعه‌ای از موانع داخلی هستند که گازهای ناشی از شلیک را به دام می‌اندازند و با کند کردن روند تخلیه آن‌ها به فضای بیرونی، فشار موج ایجاد شده را کاهش می‌دهند. این کاهش فشار، باعث کاهش صدای ناشی از شلیک می‌شود.

L.t
@BallisticBrain

نمای برش خورده از انواع سایلنسر ها
L.t
@BallisticBrain

اما چرا سایلنسرها باعث شلیک بی صدا نمی‌شود؟

قبل از پاسخ دادن به این سوال باید مفهوم شدت صدا و اندازه‌گیری آن را تعریف کنیم.
صدا نتیجه‌ی امواج فشاری است که از منبع خود با سرعت صوت از طریق هوا به گوش ما می‌رسد. شدت این امواج فشاری که به عنوان "سطح صدا" شناخته می‌شود، بر حسب دسی‌بل (dB) اندازه‌گیری می‌شود. نکته‌ای که باید به خاطر داشت این است که مقیاس دسی‌بل لگاریتمی است. به عبارت دیگر، با افزایش ۱۰ دسی‌بل در شدت صدا، قدرت صدا ۱۰ برابر افزایش می‌یابد. برای مثال، صدای ۸۰ دسی‌بل ۱۰۰ برابر قدرتمندتر از صدای ۶۰ دسی‌بل است.

بصورت میانگین صدای شلیک عددی در حدود 165 دسی‌بل است صدای شلیک شدت بسیار بالایی دارد اگرچه کوتاه مدت است. برای درک بهتر این عدد باید توجه داشته باشید که ردیف اول کنسرت راک چیزی حدود ۱۳۰ دسی‌بل و یا جاروبرقی حدود ۸۰ دسی‌بل است.
در واقعیت سایلنسر ها صدای شلیک تفنگ با سایلنسر معمولاً بین ۱۳۰ تا ۱۴۰ دسی‌بل کاهش می‌یابد اما چیزی که در فیلم ها نمایش داده می‌شود و عموما تصور می‌شود ۷۰ دسی‌بل است و این مقدار با واقعیت بسیار متفاوت است.

برای مثال صدای شلیک یک گلوله 9 م‌م 160 دسی‌بل است و با استفاده از سایلنسر این عدد میانگین 125 دسی‌بل می شود و البته باید توجه داشت که استفاده از مهمات ساب سونیک یا مادون صوت حدود 125 دسی‌بل می‌شود.

سایلنسر ها اگر چه صدای شلیک را کاهش می‌دهند اما همچنان صداهایی وجود دارد که منبع آن عملکرد مکانیکی سلاح مانند برخورد چکش یا حرکت آلات متحرکه و یا برخورد پوکه با سطح زمین است به همین علت استفاده از سایلنسر در یک محیط های ساکت یا نیمه شلوغ باعث نمی‌شود تا کسی متوجه تیراندازی نشود.

L.t
@BallisticBrain

POV نزاجا :)
L.t
@BallisticBrain

نگاهی به تفاوت خشاب های Single-Stack و Double-Stack در سلاح های کمری
L.t
@BallisticBrain

با فراگیر شدن استفاده از سلاح های کمری Pistol در دنیا در اوایل قرن بیستم، یکی از مشکلات عملیاتی این سلاح ها خود را به سرعت نشان داد، ظرفیت مهمات.
برای حل این مشکل یکی از اولین قدم ها توسط شرکت معظم برونینگ برداشته شد و با ارائه اسلحه Browning Hi-Power در دهه 30 میلادی نوعی جدید از خشاب به دنیا سلاح های کمری معرفی شد که با ظرفیت 13 گلوله ای اولین قدم ها را برای حل این مشکل برداشت.

گونه ای جدید از خشاب ها که به خشاب های Double-Stack معروف شد. خشاب های معمول تا قبل از آن از طراحی Single-Stack یا یک ردیفه بهره می‌برد که در خشاب یک ردیف گلوله روی هم درگیر قرار داشت.
همانطور که از نامش مشخص است خشاب‌های Double-Stack یا خشاب‌های دوتایی، گلوله‌ها را به صورت دو ردیف متقارن یا نیمه‌متقارن در خود جای داده اند.

خشاب‌های Double-Stack طوری طراحی شده‌اند که مهمات درون آن‌ها با زاویه‌ای کم نسبت به خط مرکزی خشاب چیده شوند. این نوع چینش باعث می‌شود تا مهمات در دو ردیف کنار هم، اما با یک خروجی واحد، در انتهای خشاب جمع شوند. برای هدایت گلوله‌ها به سمت محفظه گلنگدن، معمولاً از طراحی خاصی در بخش فوقانی خشاب استفاده می‌شود که به آن Tapered Feed Lips (لبه‌های هدایت‌شونده مخروطی) گفته می‌شود.

مهم‌ترین مزیت خشاب‌های دوتایی، ظرفیت بالای آن‌هاست. در حالی که خشاب‌های Single-Stack معمولاً بین 6 تا 10 گلوله را در خود جای می‌دهند، خشاب‌های Double-Stack می‌توانند تا 15، 17 یا حتی بیشتر از 20 گلوله را نگه‌دارند.
اما داشتن مزیت ظرفیت بیشتر مهمات مشکلاتی را نیز به همراه دارد. اولین عیب طراحی دوتایی گلوله‌ها باعث افزایش عرض خشاب و در نتیجه دسته (Grip) سلاح می‌شود. همین موضوع باعث می‌شود تا تیراندازهایی که دست های کوچک یا ظریفی دارند برای در دست گرفتن سلاح دچار مشکل باشند.
همینطور خود سلاح نیاز به طراحی دقیق‌تری در بخش تغذیه و گلنگدن دارد تا احتمال گیر کردن گلوله یا خطای تغذیه (Feeding Malfunction) کاهش یابد.
همچنین به دلیل جای دادن میزان مهمات بیشتر وزن خشاب و در نتیجه وزن سلاح نیز افزایش پیدا می‌کند.

L.t
@BallisticBrain

نگاهی به مفهوم نسبت طول به قطر (Length-to-Diameter Ratio) در گلوله ها

نسبت طول به قطر (L/D)، معیاری کلیدی در طراحی گلوله ( فارغ از طبقه بندی کالیبر ) است که تأثیر مستقیمی بر خصوصیات بالستیکی، پایداری دینامیکی، و رفتار گلوله در شرایط مختلف دارد. این نسبت علاوه بر تأثیر بر مشخصه‌های پروازی، بر نحوه نفوذ، پخش انرژی و حتی دوام گلوله نیز اثرگذار است.

تاثیر نسبت L/D بر بالستیک خارجی :
بالستیک خارجی به رفتار گلوله در مسیر پرواز تا برخورد با هدف اشاره دارد.
یکی از مسائلی که این نسب رابطه مستقیمی با آن دارد ضریب بالستیک و آیرودینامیک گلوله است. ضریب بالستیک معیاری از مقاومت هوا بر گلوله است. گلوله‌هایی با L/D بالاتر معمولاً دارای ضریب بالستیک بهتری هستند، زیرا:
1. شکل باریک‌تر و طولانی‌تر باعث کاهش نیروی درگ می‌شود.
2. سطح مقطع کوچکتر به هوا اجازه می‌دهد به‌راحتی از اطراف گلوله عبور کند.
نتیجه: گلوله‌های با L/D بالا انرژی جنبشی بیشتری را در طول مسیر حفظ کرده و در برابر اثرات باد و جاذبه مقاومت بیشتری نشان می‌دهند.

همچنین گلوله‌های با L/D بالا کمتر دچار کاهش سرعت و افت مسیر (Trajectory Drop) می‌شوند. از طرفی گلوله‌هایی با L/D بالا نیازمند نرخ چرخش بیشتری هستند تا از پایداری ژیروسکوپی برخوردار باشند.
اگر نرخ چرخش لوله مناسب نباشد، گلوله ممکن است دچار "Yaw" (چرخش حول محور عرضی) یا "Precession" (چرخش نامنظم حول محور طولی) شود.

قابلیت نفوذ (Penetration) و رفتار گلوله در هنگام برخورد با هدف، به‌شدت تحت تأثیر L/D قرار دارد. گلوله‌های با L/D بالا سطح مقطع کمتری دارند که باعث می‌شود انرژی جنبشی بیشتری در یک نقطه کوچک متمرکز شود.

گلوله‌های با L/D بالا می‌توانند در محیط‌های مقاوم (مانند زره‌های چندلایه یا موانع سخت) مسیر پایدارتر و عمق نفوذ بیشتری داشته باشند.
از لحاظ ظاهری گلوله‌هایی با نسبت بالاتر معمولاً بلندتر و باریک‌تر هستند، در حالی که نسبت پایین‌تر نشان‌دهنده گلوله‌های کوتاه‌تر و ضخیم‌تر است.

L.t
@BallisticBrain

تصویری از یک عضو واحد Counter Assault Team (CAT) سکرت سرویس در جریان سوقصد به دونالد ترامپ مسلح به قبضه SR-16 مادیفای شده برای عملیات CQB ساخت کمپانی KAC مجهز به سایت نشانه روی Aimpoint Micro T2 ، سایت لیز MAWL و سوپرسور KAC با قابلیت سیستم اتصال سریع (QDC) و مادیفای شده برای عملیات CQB و قبضه کمری Glock 17 مجهز به سایت نشانه روی Aimpoint ACRO P2

L.t
@BallisticBrain

اسلحه SR-16 E3 CQB MOD 2 بر پایه پلتفرم AR-15 ساخته شده است. این سلاح از یک لوله 11.5 اینچ (29.2 سانتی‌متر) با پیچش 1:7 ساخته شده به روش چکش‌کاری شده (Hammer Forged) بهره گیری می‌کند که یک لایه کروم لایه داخلی لوله را پوشش داده است که باعث افزایش عمر لوله می‌شود.
طراحی این سلاح دو طرفه بوده و این امر باعث می‌شود کاربران فارغ از چپ یا راست دست بودن بتوانند با سلاح کار کنند.

سیستم ماشه از قابلیت Drop-In Two-Stage Trigger بهره گیری میکند و همچنین این سلاح از یک طراحی گلنگدن به نام E3 Round-Lug Bolt استفاده می‌کند که باعث افزایش عمر مفید گلنگدن و عملکرد بهتر در شلیک‌های متوالی می‌شود.
همچنین هندگارد از سیستم نصب تجهیزات با استفاده از استاندارد M-LOK پشتیبانی می‌کند که امکان افزودن تجهیزات جانبی مانند دوربین، چراغ‌قوه، لیزر و گریپ مختلف را فراهم می‌کند.

L.t
@BallisticBrain