خواص و مزاج تخمه آفتابگردان در طب سنتی




خواص و مزاج تخمه افتابگردان در طب سنتی

در طب سنتی، در خصوص خواص و مزاج تخمه آفتابگردان این گونه آمده است که:

مزاج آن گرم و خشک است.

صفراوی مزاج‌‌ها و سوداوی مزاج‌‌ها نباید در مصرف آن زیاده‌‌روی کنند.

زیاده‌روی در مصرف آن موجب اضافه وزن می‌شود.

مصرف تخمه و روغن آفتابگردان خواصی چون درمان لاغری، درمان مشکلات قلبی عروقی، محافظت از پوست، درمان اسهال و یبوست، پیشگیری از سرطان و تقویت اعصاب را به دنبال دارد.

مصرف تخمه آفتابگردان برای رفع ناراحتی‌های برونش، حنجره، مشکلات ریوی و همچنین صاف شدن صدا مؤثر است.

خوردن آن را برای تسکین سرفه هنگام ابتلا به سرماخوردگی و به اصطلاح نرم شدن سینه هم توصیه می‌شود.

مهم‌ترین خاصیت درمانی تخمه آفتابگردان که از قدیم‌الایام نیز به آن معروف بوده، تقویت‌کنندگی چشم و دید انسان است؛ البته نباید در خوردن آن افراط کرد.

اگر از التهاب مفاصل (آرتریت) در رنج هستید، تخمه آفتابگردان بخورید.

جهت تقویت اعصاب نقش موثری خواهد داشت.

به دلیل داشتن ویتامین E از بیماری‌های قلبی عروقی پیشگیری می‌کند.

توصیه می‌شود از تخمه بو نداده آفتابگردان استفاده کنید.

عوارض زیاده روی در مصرف تخمه آفتابگردان

یکی از مشکلات بسیار مهمی که مصرف بالای این دانه‌ها ایجاد می‌کند، چرب شدن بدن و موی سر است که طبیعتاً باعث ایجاد جوش‌های زیادی می‌گردد.

از دیگر مضرات بسیار مهم این دانه‌ها، چاقی مفرط است، چرا که میزان چربی این دانه‌ها بالا بوده و باعث افزایش وزن انسان می‌گردد.

عوارض دیگر آن این بالا رفتن چربی خون، به دلیل بالابودن میزان چربی این تخمه‌هاست.

مصلح تخمه آفتابگردان چیست؟

سرکه، مصلح و بهبود دهنده خواص و مزاج تخمه آفتابگردان است.


°Join: @Balgami
t.me/Balgami

.https://tabaye.ir/properties-and-temperament-of-sunflower-seed/

🍑🍑 در سود و زیان میوه‌های تابستانی
🖋 دکتر انوشیروانی، پی‌اچ‌دی طب ایرانی

⚙ برخی از میوه‌های تابستانی مانند زردآلو، هلو، آلو، و شلیل از خانواده گل‌سرخیان هستند.
این میوه‌ها در حالت رسیده آبدار شیرین، هم غذای لطیف محسوب می‌شوند و هم به تامین رطوبت بدن کمک می‌کنند؛ و ضمناً مواد قندی موسیلاژی آنها این آبرسانی را پایدارتر می‌کند.

@hikmatbasedmedicine
⏺ میوه‌های یادشده برای کسانی که لاغر خشکیده و نحیف هستند سودمند می‌باشند؛ اما حتی در همین افراد اگر معده رطوبت غیرطبیعی داشته باشد مصرف آنها بی‌زیان نیست و می‌تواند ریفلاکس و نفخ و آبریزش دهان را افزایش دهد.

✔ در چنین مواردی پیشنهاد می‌کنم دو ساعت پیش و پس از این میوه‌ها نوشیدنی یا غذای آبکی مصرف نشود، و تا جایی که ممکن است جایگزین یک وعده غذا شوند یا بعنوان یک میان‌وعده غذایی مصرف گردند.

✔ کسانی که نفخ و ریفلاکس شدید دارند، بهتر است بجای زردآلوی تازه و هلوی تازه از برگه خشک آنها استفاده کنند.

@hikmatbasedmedicine

✴️ انسان بر اساس مدل خلقت دندانها و دستگاه گوارشی که دارد، بیشتر پخته خوار هست

✴️هر چند خام گیاه خواری دوره ای هم میتواند خوب باشد
🔴اما افراط در این کار بخصوص
🔻برای افراد با طبیعت سرد و تر
🔻بخصوص افراد با غلبه بلغم
بشدت آسیب رسان خواهد بود

°Join: @Balgami

🔰 بد بوی پر خاصیت و تپش قلب!


🔹سیر گیاهی از راسته مارچوبه‌سانان از تیره نرگسیان و زیر تیره پیازیان و سرده سیر است که در سبد سبزیجات ایرانی‌ها از جایگاه خوبی برخوردار است و همیشه جایی در غذاهای ایرانی دارد .

🔸این گیاه علاوه بر جایگاه خوبی که در غذاهای ایرانی دارد به دلیل خواص و ویژگی‌های قابل اهمیت خود، در طب سنتی نیز از ارزش و اهمیت زیادی برخوردار است .

⚠️به افرادی که با مصرف سیر دچار تپش قلب می‌شوند توصیه می کنیم ، چون طبع سیر با پختن از بین نمی‌رود لذا این افراد باید در مصرف سیر پخته نیز احتیاط کنند .

🔸سیر، بادشکن و ضد عفونی‌کننده قابلی است و طبعی به شدت گرم و خشک دارد که شدت این طبع در هنگام پخت کم می‌شود .

✔️یکی از خواص سیر تاثیرگذاری آن در کاهش چربی خون و رقت خون است و علاوه بر آن به کاهش فشار خون نیز منجر می‌شود .

✔️با توجه به تاثیر سیر در تسهیل هضم غذا،مصرف سیر تازه از سیر خشک بهتر است و خواص بیشتری را در بردارد .

🖊دكتر سید کاظم کاظمینی (متخصص طب سنتی ایران)

#انجمن_علمي_طب_سنتي_ايران

👉 @persianmedicine 👈

#فرنجمشک
#معده
فرنجمشک تاثیر فوق العاده‌ای در تسکین و رفع #درد و #نفخ_معده، #بی‌خوابی، درد #قاعدگی و انواع #سردردها دارد. برای #اعصاب مفید بوده و با ایجاد آرامش هر نوع فشار روحی و نگرانی عصبی را از بین می برد. در رفع التهابات ناشی از گزش #حشرات و #تبخال جزء بهترین داروهای گیاهی به شمار می‌رود. خوردن روزانه چای فرنجمشک بهترین دارو برای رفع خستگی و #اسپاسم عضلانی است.
#خواص درمانی این گیاه
* مصرف این گیاه درد مفاصل را برطرف می کند.
* اسپاسم های عضلانی را تسکین می دهد.
* تنش های عصبی و اضطراب را رفع می کند.
* سردردهای عصبی را کاهش می دهد.
* سندروم بی قراری پا را کاهش می دهد.
* به طور موثر آرتریت و آلرژی هایی مانند تب یونجه را معالجه می کند.
* در طب سنتی چینی، این گیاه برای درمان تومور، سرطان های #کبد، #مثانه و #پروستات به کار برده می شود.
* دم کرده آن گلودرد و سرفه را برطرف می کند.
* خاصیت خواب آوری دارد.
* نوشیدن دم کرده این گیاه در کنترل فشار خون موثر است.
خواص #چای_فرنجمشک
* کاهش دهنده فشار خون است.
* تب را پایین می آورد.
* خاصیت موثر ضدباکتریایی دارد.
* خستگی مفرط را برطرف می کند.

روش مصرف
بهترین راه برای استفاده از فواید این گیاه، مصرف دم کرده و عصاره سرد آن است که از طریق حل کردن 2 قاشق مرباخوری برگ فرنجمشک در یک فنجان آب جوش یا آب سرد حاصل می‌شود.




°Join: @Balgami
t.me/Balgami

آویشن از منظر طب سنتی دارای چه محاسن و مضراتی است

آویشن؛ پاک کننده و تقویت کننده ریه و معده و کبد و روده ها( خیلی گرم و خشک ) مفید برای سردمزاجها

مرحوم دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی

آویشن یکی از گران بهاترین گیاهان دارویی روی زمین است، زیرا مواد گوناگون و فوق العاده مؤثری در آن وجود دارد که بدون اغراق به اندازه مجموعه داروهای یک داروخانه در وجود آدمی تأثیر و در درمان بیماری های مختلف اعجاز می کند.

۱- خواص دارویی آویشن

آرنوزان استاد و پروفسور عالیقدر فرانسوی، که در خارج از مرزهای فرانسه نیز شهرت و معروفیت به سزایی دارد، در کتاب درمان شناسی؛ و نیز پلانشون، پروفسور و استاد دانشکده داروسازی مون پلیه، در کتاب مفردات پزشکی، هم چنین پارتوریه، استاد و متخصص بیماری های کبد، در کتاب درمان بیماری های کبد به وسیله گیاهان طبی، چنین می نگارند:

۱٫ آویشن مقوی معده و اعصاب است و به علت عطر و طعم مطبوعی که دارد، یک داروی اشتهاآور و هاضم غذا است.

۲٫ آویشن یک داروی ضد تشنج (آنتی اسپاسمودیک) است و تعداد زیادی از بیماری های مختلف که ظاهرا هیچ گونه شباهتی با یکدیگر ندارند و همه آن ها به علت تشنج رگها و ماهیچه های صاف و مجاری داخلی بدن بروز می کنند را معالجه می کند. از اینجا، اهمیت آویشن در طب امروز معلوم می شود.

۳٫ آویشن گازهای روده ها را جذب کرده و از بین برده و در درمان نفخ معده و روده ها مؤثر است.

۴٫ آویشن گردش خون را تحریک و جریان آن را منظم می کند.

۵٫ آویشن هوش و قوه ادراک را زیاد می کند.

۶٫ آویشن اعمال اعضای جنسی را در بدن تحریک و تقویت می کند.

۷٫ آویشن در درمان بیماری های ریوی، زکام، برونشیت، آسم، گریپ، سیاه سرفه و آنژین مفید بوده و خلط آور خوبی است.

۸٫ آویشن ترشح آب دهان، ترشح عرق و ترشح بول را زیاد می کند و از این لحاظ آن را در بیماریهای مربوط مورد استفاده قرار می دهند.
۹٫ آویشن به عقیده شابرول و پارتوریه، متخصصان بیماری های کبد، ترشح صفرا را زیاد می کند و آن را به جریان می اندازد، بنابراین، سلول های کبد را به کار و فعالیت وامی دارد و در این مورد اصطلاحا می گویند کلرتیک است.
۱۰٫ آویشن قاعده آور (مدر طمث) است و در بانوانی تجویز می شود که قاعده آنان بند آمده است، یا اینکه ترشحات سفید در آن ها دیده می شود.
۱۱٫ آویشن به علت وجود تیمول که در آن است یک ضد عفونی و ضد انگل قوی است و انواع کرم های روده از قبیل تریکوسفال آنکیلوستوم و اکسیور (کرمک) را می کشد و علاوه بر کشتن کرم ها، تخم کرم را نیز از بین می برد.

۱۲٫ از آویشن، اسانسی می گیرند که مسکّن بسیار خوبی برای درمان دردها است و این اسانس را در ترکیب بم ترانکیل و بم اپودلدوک که پمادهای مسکّن خیلی مؤثری هستند، داخل کرده و به طور موضعی آن را استعمال می کنند (به پوست بدن می مالند).

۱۳٫ شستن سر با جوشانده غلیظ آویشن (ده گرم آویشن را در صد گرم آب جوشانیده، صاف کرده به کار برند) موجب جلوگیری از ریزش موی سر و تقویت پیازهای آن می شود و اگر به آن مداومت کنند موی سر را می رویاند.
۱۴٫ از همه این خواص مهم تر، خاصیتی است که در رأس همه قرار دارد و آن وجود آنتی بیوتیک های قوی در آن است. در کتاب مفردات پزشکی دراین باره صریحا آمده است: «آویشن ضد باکتری و ضد عفونی کننده قوی است»، هم چنین آرنوزان در کتاب خود می نویسد: «دارای خواص ضد عفونی کننده خیلی قوی است»، به همین جهت آن را مثل آنتی بیوتیک ها در بیماری های میکروبی و عفونت های داخلی بدن (به طور جوشانده یا دم کرده) تجویز می کنند و نیز از اسانس آن یک نوع ادکلن، به منظور ضد عفونی کردن و نیز صابون های مایع و جامد برای تمیز کردن دست ها در اعمال جراحی ساخته شده است. آویشن هم چنین برای حفاظت و نگهداری گوشت به کارمی رود.
دو تن از دانشمندان موسوم به لیون و لوازو ترکیب زیر را جهت ضد عفونی کردن دهان تجویز کرده اند:

تیمول ۲۵/ ۰ گرم + فنول ۱ گرم + اسید بوریک ۲۵ گرم + تنتوراکالیپتوس ۱۰ گرم + آب ۱۰۰۰ گرم

۱۵٫ برای تقویت عمومی بدن و به کار انداختن اعمال پوست بدن، ۵/ ۰ گرم تا ۲ گرم اسانس آویشن را با ۳۰۰ گرم کربنات دوسود مخلوط کرده در وان حمام می ریزند و بدن را در آن حمام می دهند و از این راه، بیماران مبتلا به روماتیسم اثرات خوب از آن گرفته اند.

۱۶٫ اسانس آویشن را برای بی حس کردن دندان کرم خورده تجویز می کنند، به این طریق که مقدار کمی پنبه بر سر چوب باریکی پیچیده و مقدار خیلی جزئی از اسانس را به آن آلوده و به داخل دندان کرم خورده می مالند، درد را برطرف می کند.

شما کدام یک از محصولات را در لابراتوارهای امروزه دنیا سراغ دارید که بتواند با آویشن، این گیاه پیش پاافتاده که به طور خودرو در بیابان ها و تپه ها می روید، رقابت کند و این همه خواص طبی داشته باشد.

۲- مصرف روزانه آویشن

ده تا پانزده گرم آویشن را در یک لیتر آب جوشان دم کرده و پنج تا شش فنجان آن را در روز تناول کنید؛ دم کرده رقیق آویشن را می توان جانشین چای صبح و عصر کرد و آن را با عسل شیرین کرده و خورد.

آویشن بر دو نوع است؛ یکی آویشن شیرازی و دیگری آویشن کوهی که نوع اخیر، عطر، تندی، تیزی و قوت بیشتری دارد. یک نوع شبیه به آن نیز وجود دارد که به اسم کاکوتی معروف است. آویشن را در تبریز و شهرهای آذربایجان ککلیک اوتی و در همدان آذربه می گویند و به عربی صعتر می گویند.

۳- جایگاه آویشن در پزشکی کهن

اگر کتاب های پزشکی و داروسازی را ورق بزنیم و به عقب برگردیم، به موقعی می رسیم که کتاب قانون ابن سینا، در دانشکده های پزشکی اروپا، تدریس می شد. خواص آویشن را، که در اینجا ذکر کردیم، در کتاب قانون نیز عینا خواهیم یافت، با این تفاوت که همه این خواص در قانون ابن سینا دیده نمی شود و با مطالعاتی که پس از آن پزشک بزرگوار و نابغه دوران، توسط پزشکان و محققان ایرانی صورت گرفته است، خواص دیگری نیز برای آن کشف کرده اند.

چنان که گفتیم جامع ترین کتاب طب گیاهی کتاب تحفه حکیم مؤمن است، که در عصر شاه سلیمان صفوی توسط پزشک عالی قدر ایرانی، میر محمد مؤمن تألیف شده است. از آن دوران به این طرف، که مدت سه قرن می گذرد، مطالب این کتاب، که به منزله جواهر گران بهایی است، همواره مورد استفاده پزشکان اروپا بوده و درباره هر کلمه و هر مطلب آن، مطالعات و تحقیقات دقیق به عمل آورده موافقت ها و مخالفت ها کرده اند و با بحث و انتقاد زیاد، بالأخره امروزه ما همه آن مطالب را در صدها جلد کتاب مفردات پزشکی، طب گیاهی و فارماکوپه ها و کدکس ها که در دانشکده های پزشکی و داروسازی دنیا تدریس می شود، می بینیم.

چون ما معتقدیم که دانستن این مطلب و نظیر چنین حقایقی برای ما ایرانیان از هر چیز لازم تر است، در اینجا به بعضی نکات و نمونه های برجسته و حساس اشاره می کنیم تا بر خوانندگان با کمال وضوح و صراحت ثابت شود چگونه پزشکان قدیم ایران، پیش کسوت، استاد و معلم پزشکان کنونی دنیا هستند.

در کتاب سلامت و تغذیه به وسیله گیاهان تألیف درومر چنین می خوانیم:

«سابقا قائل بودند که آویشن خاصیت تقویت قوای دماغی دارد و ذهن را روشن و حافظه را زیاد می کند. پس از آن مدتی منکر این خاصیت شدند، ولی تحقیقات جدید نشان داد که آویشن واقعا هوش را برمی انگیزاند و نیز در تحریک گردش خون و اعمال جنسی مؤثر است.»

حال ملاحظه فرمایید که در این باره تحفه حکیم مؤمن چه می نویسد. تحفه چنین می نویسد:

«و چون شب وقت خواب مقدار یک مثقال آن را بخورند و بخوابند و مداومت بر آن نمایند ذهن را تقویت بخشد و رنگ رو را نیکو گرداند.»

و در جای دیگر می نویسد: «آویشن مبهی (برانگیزنده قوای جنسی) است».

لئونس کارلیه در کتاب سبزی ها و میوه های شفابخش، درباره آویشن شیرازی از قول پروفسور تروسو نقل می کند و می گوید: «آویشن دشمن سم است». می دانیم که تروسو یکی از بزرگ ترین و معروف ترین پزشکان کشور فرانسه بوده که درست یک صد سال پیش درگذشته است. از آن زمان تا امروز، علاوه بر ضدّ سم بودن آویشن، ضد عفونی بودن و ضد باکتری بودن آن نیز توسط پزشکان اروپا کشف و اظهار شده است، ولی اگر به کتاب تحفه حکیم مؤمن مراجعه کنیم، خواهیم دید که در خواص آویشن کلمه «با قوت تریاقیت» ذکر شده است. تریاق در اصطلاح قدما به معنی ضدّ سم است و آن را به مفهوم وسیع تری هم به کار می برند که عبارت است از ضد زهر حشرات، حیوانات موذی و ضد عفونت در بیماری ها. چنان که حکیم مؤمن می نویسد:

«مربای آن با شکر و یا عسل [و به دستور گلقند] دو مثقال آن در دفع سموم و امراض نام برده قوی الاثر است. هم چنین است آشامیدن دو مثقال آن با عسل جهت گزیدن عقرب و سایر حشرات و …»

حتی همان طور که امروزه معتقدند، می نویسد:

«مخرج اقسام کرم معده و حب القرع است.»

۴- خواص آویشن در کتب قدیم

خواص متعددی که امروزه برای آویشن قائل اند و ما آن ها را شرح دادیم، در تحفه حکیم مؤمن نیز دیده می شود که عینا با توضیحاتی در پرانتز نقل می کنیم:

«محلل ریاح [نفخ معده و روده ها را از بین می برد]؛ مشهی غذا [اشتهاآور]؛ مبهی [قوه باه را زیاد می کند]؛ منقّی ریه و معده و جگر و امعاء از رطوبات و بلغم [ترشحات مخاط؛ یعنی، موکوس را از سطح مخاطی ریه، معده، جگر و امعاء پاک می کند و به همین جهت، همان طور که گفتیم در گریپ، سرفه برنشیت، سیاه سرفه و … مفید واقع می شود].

مسکّن وجع دندان [درد دندان]؛ مسکّن ورک [استخوان و مفصل تهی گاه]؛ مسکن وجع مثانه و رحم مدر بول [ادرارآور است]؛ مدر حیض [در بانوانی که قاعده شان قطع شده است، مؤثر واقع می شود]؛ خوردن آن با آب انجیر جهت ربو [آسم] و سرفه نافع است و با انجیر خشک عرق آورد [معرق است] و رنگ رو را نیکو گرداند.

رافع قولنج بلغمی و ریحی است [قولنج ها به علت تشنج بروز می کنند و آویشن، قولنج، یعنی، تشنج را برطرف می کند پس به نوعی آنتی اسپاسمودیک است]؛ با آب کرفس جهت تفتیت حصات [خرد شدن سنگ] و عسر البول[سختی دفع ادرار]؛ مضغ [جویدن] آن جهت تسکین درد دندان؛ با اطعمه غلیظ باعث خوشبویی و سرعت انحدار [گذشتن غذا] و زیادتی لذت و لطافت آن ها است، مانند هریسه گندم [حلیم] و باقلا و عدس و کله پاچه و گوشت گوساله و مانند آن ها [توضیح آنکه غذاهای ثقیل، مانند حلیم، باقلا، عدس، کله پاچه و گوشت گوساله را برای اینکه زودهضم و از معده داخل روده ها شود و نیز گازها و نفخ حاصل از آن دفع گردد، به آن ها آویشن کوبیده را مانند ادویه اضافه می کردند. امروز هم در اروپا به عنوان ادویه معمول است]؛ محلل ریاح و نفخ حاصله از غذاها؛ ضماد آن با عسل جهت عرق النسا و وجع ورک.»

آنچه ذکر شد، قسمتی از خواص آویشن بود که در تحفه حکیم مؤمن آورده شده است و در کتاب های اروپایی هم هست، علاوه بر اینها، چند خاصیت دیگر نیز در تحفه دیده می شود که در کتاب های کنونی نیست، از جمله اینکه «هرگاه آن را با پنیر تازه تناول کنند و به این کار هر روز ادامه دهند، جهت تسمین بدن (چاق شدن) مفید است؛ جویدن آن برای تقویت چشم نافع است؛ اگر آب آویشن تازه را که از کوبیدن و فشردن آن به وجود می آید، صاف کرده به چشم بچکانیم، جهت رفع بیاض (سفیدی قرنیه یا لک قرنیه) مفید است و قطور آن (چکاندن در گوش) جهت رفع ثقل سامعه و با شیر جهت تسکین وجع (درد) آن نافع است؛ هم چنین آشامیدن جوشانده آن با مقدار مساوی با عناب جهت تصفیه خون مفید است.»

دومین گیاه طبی که قرن ها مورد توجه ایرانیان بوده است، با ذکر شواهد و مثال و تطبیق با طب جدید در معرض قضاوت خوانندگان قرار گرفت. منظور اینکه خوانندگان توجه داشته باشند: آنچه می نویسیم ادعا نیست، حقیقت است، حقیقتی محض. ایرانی باید افتخار کند که پدرانش پیش کسوت پزشکی دنیا بوده اند.

مصلح ؛: سرکه انگور + عناب + در ترکیبات ماست و دوغ+ مضر پوست خشکها+ سقط کننده جنین

منابع مجموعه آثار دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی، ج ۲


°Join: @Balgami
t.me/Balgami

تجارب طب سنتی و اسلامی حسین معارفی



سبزی شنبلیله محاسن و مضراتش از منظر طب سنتی چیست

شنبلیله؛ تقویت کننده ای بی نظیر

مرحوم دکتر سید جلال مصطفوى کاشانى

شنبلیله، گیاه دارویى است که در دامان طبیعت رشد مى کند و به منزله گوهرى گران بها و کیمیایى بى همتا است. خالق طبیعت منتهاى قدرت را در آفرینش آن به کار برده و بدون اغراق، بیش از پنجاه خاصیت طبى در آن به ودیعه نهاده است. قبل از هر چیز باید بگوییم که اثر تقویت کننده این گیاه در رأس همه خواص طبى آن قرار دارد، آن چنان تقویتى که تاکنون در هیچ یک از فرآورده هاى مصنوعى ساخت لابراتوارهاى داروسازى دنیا، که به صورت آمپول، قرص، شربت و … به جهانیان عرضه مى شود، نظیر آن دیده نشده است.

در جهان قدیم، این گیاه دارویى در همه جاى دنیا، مخصوصا در ایران، هندوستان و مصر، شهرت عجیبى داشت و اثر تقویتى آن زبان زد خاص و عام بود، زیرا مردمان مشرق زمین در زمان هاى قدیم، تأثیرهاى معجزه آساى آن را به چشم دیده و با گذشت قرون و اعصار، هیچ دارویى را مقوى تر از آن نیافته اند، تا آنجا که با مصرف کردن این گیاه، اندام لاغر و نامتناسب خود را به حال طبیعى برمى گرداندند و اشخاص ضعیف البنیه و نحیف را فربه و چاق مى کردند.

شنبلیله در قرن بیستم

از اوایل قرن بیستم، محققان اروپا که براى درمان بیمارى هاى نابود کننده بشر، مخصوصا سل ریوى، که جسم و جان آدمى را مانند شمع مى گدازد و از بین مى برد، در سراسر دنیا به تکاپو پرداختند؛ کتاب هاى طبى قدیم را زیرورو و نسبت به آثار قدما توجه و تجدیدنظر کردند، ناگهان نظر آن ها به این گیاه جلب شد و به فکر افتادند که اثر تقویتى شگرف آن را در سل ریوى آزمایش کنند. مهم آن بود که نه تنها این گیاه به عنوان دارو به کار مى رفت، بلکه مصرف غذایى هم داشت و مى توانستند آن را در غذاهاى روزانه تجویز کنند.

پروفسور رنون در اوایل قرن بیستم، این گیاه را در رژیم غذایى مسلولان به کار برد و از آن نتایج نیکو گرفت و پس از اطمینان کامل به این مسئله، بدون درنگ مشاهدات خود را همه جا اعلام کرد. دیگران نیز به پروفسور رنون تأسى کردند؛ از جمله مولر، در سال ۱۹۲۴، نه تنها در مورد سل ریوى، بلکه در بیمارى هاى دیگر نیز آن را آزمایش کرد و با مصرف کردن آن، حال عمومى بیماران آن چنان به سرعت بهبود یافت که موجب حیرت و اعجاب او شد، حتى در سل استخوانى اطفال و بیمارى استئومیلیت که یک مرض موذى و طولانى است، نتایج بسیار نیکو از آن گرفت و مشاهده کرد که هنوز تب بیماران قطع نشده، آثار تقویتى این گیاه ظاهر شده است.

شیمى دان ها به تجزیه این گیاه پرداختند و مشاهده کردند که مخصوصا از حیث آهن، فسفر، دیاستازهاى مختلف و بسیارى از مواد مؤثر دیگر بسیار غنى است.

مقارن همین اوقات، رنه گولتیه با توجه به مواد مقوى موجود در این گیاه، آن را در موارد گوناگون به اشخاصى که ضعیف، لاغر و مبتلا به بى اشتهایى بودند، تجویز کرد و او نیز آثار شگرف درمان بخش این گیاه را تصدیق کرد.

پزشک دیگرى به نام هویر، در سال ۱۹۲۴ ثابت کرد که دانه این گیاه (در عرف عام، تخم گیاه مى گویند) نه تنها براى تقویت قواى جسمى و روحى بیماران مؤثر است، بلکه در معالجه بیمارى هاى صعب العلاج گوناگون از قبیل نرمى استخوان ها، خنازیر (نوعى التهاب)، دیابت (مرض قند)، سل استخوانى، سل ریوى و سل سایر اعضاى بدن بسیار سودمند است.

بالأخره پزشکان متخصص بیمارى سل، مخصوصا مى ینو، در سال ۱۹۳۱ معتقد شدند که این گیاه دارویى همان اثرى را در مسلولان ایجاد مى کند، که روغن ماهى مرو.

به طور کلى، مى توان آن را براى تجدید قوا در کسانى که بر اثر محرومیت هاى غذایى، فوق العاده ضعیف و لاغر شده و مستعد ابتلا به بیمارى هاى گوناگون هستند، و هم چنین براى جلوگیرى از لاغر شدن مبتلایان به مرض قند و سل ریوى تجویز کرد.

نام علمى این گیاه ترى گونه لا فونوم گراکوم است. از نام مغلق، درهم پیچیده و طولانى این گیاه طبى شاید خوانندگان محترم تصور کنند که این، گیاه کمیاب و نادرى است که مثلا در کوه هاى دوردست بختیارى و لرستان یافت مى شود، تهیه آن براى همه کس امکان پذیر نیست، حال آنکه چنین نیست و این گیاه یکى از سبزى هاى معمولى است که به وفور در همه شهرهاى ایران در دکان سبزى فروشى ها هست و مسلّما شما گاه گاهى آن را بدون کوچک ترین توجه به خواص و منافع آن در غذاهاى خود داخل کرده و خورده اید، منتها اینکه نمى دانید چگونه و به چه مقدار و به چه ترتیب باید از آن استفاده درمانى کرد.

یک حسن بزرگ و عمده این گیاه دارویى ارزانى و فراوانى آن است که در مقام مقایسه با بهاى داروها، مى توان به قیمت مفت آن را به دست آورد. آرى، همین شنبلیله اى که شما آن را معمولا در غذاهاى مختلف از قبیل کوکو، خورش قرمه سبزى و … مصرف مى کنید. از همه ساده تر اشگنه شنبلیله است، همان غذاى ساده اى که مدت چندین هزار سال مردم از آن تغذیه مى کردند،

سلامت آن ها را تأمین مى کرد و به آنان نیرو مى بخشید، براى مردم هم غذا بود و هم به منزله دارو به کار مى رفت و بدون اینکه خود مردم متوجه باشند تعداد فوق العاده زیادى از بیمارى هاى آنان با خوردن همین سبزى درمان مى شد. ولى امروزه متجددان و فرنگى مآب هاى دوآتشه و به اصطلاح روشنفکر که همه چیز قدیم را به باد تمسخر مى گیرند و جز تقلید کورکورانه از تمدن ناسازگار غرب، با تمام فرآورده هاى مصنوعى اش، چیزى یاد نگرفته اند، کلمه اشگنه شنبلیله را به طور مسخره ادا مى کنند.

 مواد مؤثر شنبلیله

همین شنبلیله (چه خود سبزى آن و چه دانه یا تخم آن) را شیمى دان هاى اروپا تجزیه کرده و در آن مواد مؤثر زیر را یافته اند:

مواد نوکلئوپروتئید سرشار از فسفر آلى و مواد آهن دار، فیتین، لسیتین، مانوگالاکتین، کولین، ترى گونلین، مقدار جزئى کومارین، بعضى دیاستازها، تانن، یک ماده زردرنگ و یک اسانس.

پرفسور پارتوریه، متخصص معروف بیمارى هاى کبد، در کتابى با عنوان درمان بیمارى هاى کبد به وسیله گیاهان دارویى، مى نویسد: «شنبلیله مقوى و ترمیم کننده است و اگر طبق دستور تجویز شود، بر وزن بدن مى افزاید به طورى که، هیچ دارویى از این لحاظ به پاى او نمى رسد، بنابراین، اولین مورد استعمال شنبلیله، اصلاح لاغرى بدن است، که در بیمارى هاى کبد و کیسه صفرا به علت دردهاى طولانى این عضو پیدا مى شود و هم چنین اصلاح لاغرى بدن که بر اثر یرقان و اورام حاد کبد بروز مى کند.»

پروفسور پارتوریه مى نویسد: «از شنبلیله گاهى اثرات و نتایج بسیار خوب گرفته ایم.»

همچنین تذکر مى دهد که ازدیاد وزن بر اثر خوردن شنبلیله از آخر هفته اول شروع شده و تا وسط ماه دوم ادامه پیدا مى کند و از آن به بعد، و لو اینکه به خوردن این گیاه ادامه دهند، وزن بدن ثابت مانده و زیادتر نمى شود، به این جهت، استعمال دارو را از هفته سوم، به مدت دو هفته قطع کرده و پس از آن مجددا یک هفته مى خورند و دو هفته قطع مى کنند، به طورى که درمان به طور متناوب انجام شده باشد.

پلانشون در کتاب مفردات پزشکى، شنبلیله را در صفحه ۱۱۶۰ شرح داده و پس از ذکر تاریخچه مصرف آن در دنیا مى نویسد: «از قرن هفدهم میلادى شنبلیله به نام حلبه به سرعت رواج پیدا کرد.»

آقایان پزشکان و داروسازان محترم، آیا مى دانید حلبه چیست؟ این کلمه یا حلبه عربى، شنبلیله است و اروپاییان آن را در قرون گذشته از کتاب قانون ابن سینا که در آنجا به همین نام ذکرشده گرفته اند.

رواج شنبلیله، مخصوصا دانه آن (تخم شنبلیله)، در اروپا به آن اندازه زیاد شد که در اوایل قرن بیستم به مقدار خیلى زیاد از هندوستان و مراکش به اروپا حمل کردند، چنان که در سال ۱۹۳۹، مقدار واردات آن یک صد هزار تن بود. در کشور فرانسه شنبلیله را علاوه بر درمان بیمارى هاى انسانى، در دامپزشکى نیز براى چاق کردن دام هاى اهلى به کار مى برند (این گیاه را مخلوط با مواد غذایى دیگر به اسب، گاو و گوسفند مى دهند. اسب اشتها پیدا مى کند و موهاى آن براق مى شود، ضمنا، براى درمان اسهال این حیوانات نیز مفید است).

چون این گیاه داراى فسفات هاى آلى، لسیتین، نوکلئوپروتئید و سایر مواد مقوى و مغذى است، پودر دانه شنبلیله را در نقرس، دیابت، راشیتیسم، کم خونى، خنازیر، لنفاتیسم و حالات اولیه سل ریوى، براى تقویت بدن و جلوگیرى از بروز بیمارى تجویز مى کنند.

بالأخره مى نویسد:«چون پودر دانه شنبلیله بدبو و مهوع است آن را باید با مربا مخلوط کرده تناول نمود و از وقتى که خوردن آن مطبوع شده است شهرت تازه اى پیدا کرده و در لاغرى و کم خونى نتایج بسیار درخشان از آن گرفته اند.»

 شنبلیله و مصارف غذایى آن

دامن طبیعت بهترین کارخانه داروسازى و یک دکان سبزى فروشى با انواع سبزیجاتى که دارد به منزله کامل ترین داروخانه ها است. شنبلیله یکى از سبزى هاى معروف است که در دکان هر سبزى فروش یافت مى شود، به فرانسه آن را فنوگرس و به انگلیسى فنوگریک و به عربى حلبه مى گویند.

شنبلیله گیاهى است از تیره گل پروانه اى (پروانه واران) به بلندى ۱۰ تا ۵۰ سانتى متر، گل هاى آن زرد روشن، مایل به بنفش، بزرگى آن تقریبا یک سانتى متر است. میوه شنبلیله غلاف بلند تیزى است که درون آن ده تا بیست دانه یا تخم قرار گرفته است، رنگ دانه ها از زرد حنایى تا قهوه اى تغییر مى کند، بوى آن قوى و طعمش تلخ و معطر است.

امروزه برگ این گیاه را پخته مى خورند و با گوشت لذیذ است و بعضى ها براى رفع حدّت طعم، کم شدن تلخى و بوى آن، اولا برگ آن را اندکى در آب جوشانده و آن آب را ریخته سپس با قدرى پیاز و گوشت، سرخ کرده مى خورند. معمولا، در ایران از این گیاه براى تهیه کوکو، کوفته، پلو و نوعى غذا به نام اشکنه استفاده مى کنند و براى این کار برگ آن را فقط به کار مى برند، ولى در زمان قدیم، دانه یا تخم آن را نیز کوبیده و به شکل آرد، شبیه آرد نخود به عنوان تغذیه مصرف مى کردند.

تعجب نکنید از اینکه تخم شنبلیله را نیز سابقا در انواع مواد غذایى و خوراکى ها به کار مى برده اند، این دانه یا تخم نیز مانند نخود، لوبیا، عدس، ماش، لپه و … جزء حبوبات است؛ همه این ها به منزله تخم گیاه محسوب مى شوند و همه آن ها به مصرف تغذیه بشر مى رسند، ولى در نخود و عدس؛ مثلا، برگ و ساقه گیاه جزء سبزیجات خوراکى مصرف نمى شود و فقط دانه گیاه را، که عبارت از همان نخود و عدس باشد، در غذاها داخل مى کنند؛ حال آنکه در شنبلیله ما امروزه فقط برگ هاى آن را در غذاهاى خود داخل مى کنیم و سابقا دانه آن هم به صورت آرد در غذاها مصرف مى شد و از نظر اینکه این دانه ها داراى مواد نشاسته اى، چربى، پروتئین و سرشار از مقدارى مواد مقوى مانند لیستین، فسفر و آهن آلى هستند، سزاوار است مردم آن را مجددا در خوراکى ها داخل کرده و مصرف آن را معمول کنند؛ برگ و تخم شنبلیله- همان گونه که اشاره شد- علاوه بر اینکه داراى مواد مقوى است و مصرف غذایى دارد، داراى تعدادى مواد عوامل مؤثر از قبیل فیتین، مانوگالاکتین، ترى گونلین، کولین، یک اسانس تانن، گلیکوزید و مقدار کمى کومارین است که به علت وجود این ها و هم چنین موادى که هنوز ناشناخته است، داراى خواص متعدد دارویى بوده و براى درمان بیمارى هاى گوناگون، مى توان از وجود آن ها استفاده کرد.

بى اغراق، شاید در عالم نباتات کمتر گیاهى را بتوان یافت که مانند شنبلیله هم غذاى مقوى و پرمایه و هم به منزله دارویى گران بها و مؤثر باشد. ناگفته نماند که دانه شنبلیله بیشتر از برگ آن خواص طبى دارد، به این جهت، ما ابتدا خواص درمانى دانه یا تخم شنبلیله و سپس خواص برگ آن را شرح مى دهیم.


°Join: @Balgami
t.me/Balgami




سایت معتبر انجمن تحقیقات طب سنتی ایران


http://tajarobteb.ir/?p=2638

◀️مروری بر #شنبلیله
گیاهی است علفی و بومی ایران
ازتیره باقلاییان
نام علمی: trigonella foenum
نام انگلیسی: Greek hay یا fenugreek

🍀از منظر طب ایرانی:
طبیعت :گرم و خشک
اثرات کلی: ملین، افزایش دهنده شیر و خون قاعدگی، تقویت کننده عملکرد ریه، افزایش میل جنسی

◀️از منظر فیتوتراپی :
درمان کمکی دیابت نوع ۲
درمان کمکی دیابت نوع ۱
درمان درد قاعدگی(دیس منوره)

❌تداخلات: با داروهای زیر تداخل مصرف دارد:
داروهای کنترل کننده قند
داروهای ضد انعقاد از قبیل وارفارین و هپارین
داروهای Nsaid از قبیل ایپوبروفن و دیکلوفناک.

⛔️منع مصرف:
در حاملگی احتیاط شود
در حساسیت به سویا، نخود و بادام زمینی

🔍اثرات درمانی دیگر که هنوز به اثبات قطعی نرسیده اند:
افزایش کلسترول
آترواسکلروز
ناباروری در مردان
افزایش وزن
سوزش سردل
اگزما

◀️ نگارنده: دکتر معصومه السادات کابلی فرشچی (دانشجوی PhD طب سنتی ایران دانشگاه علوم پزشکی مشهد)

🔰جامعه دانشگاهی طب سنتی ایران🔰
@persianmedicine

گیاهان دارویی موثر در درمان بیماری دیابت
👇👇👇👇👇 👇👇👇👇👇
@irihmsir

#شناخت_گیاهان_دارویی

قبل از کشف انسولین و هم چنین داروهای ضد دیابت رایج ، بیماران دیابتی با گیاهان دارویی و درمان سنتی معالجه می شدند . تا کنون تاثیر مثبت بیش از 1200 گیاه دارویی در کاهش میزان قند خون و یا کاهش عوارض ناشی از آن شناخته شده است . در این یادداشت گیاهان دارویی با خواص کاهندگی قند خون که گزارش بالینی و آزمایشگاهی معتبر بر موثر بودن ان موجود است و همچنین گیاهان دارویی که در طب سنتی ایران در درمان بیماری دیابت تجویز می شود مورد بررسی قرار می گیرد .
نکته مهم : درصورتی که بیمار دیابتی از هر نوع گیاه دارویی استفاده می نماید ، حتما باید پزشک معالج را در جریان قرار دهد تا جهت پیشگیری از تداخلات دارویی و تنظیم مقدار دوز داروهای ضد دیابت اقدام نماید.
پیاز و سیر
گزارش تحقیقات متعدد حاکی از آن است که مصرف پیاز و سیر موجب کاهش قند خون می شوند . ترکیبات فعال گوگردی در پیاز و سیر نقش اصلی در کاهش قند خون دارند . تاثیر پیاز و سیر در کاهش کلسترول و فشار خون بالا موجب شده است که تجویز آن ها در بیماران دیابتی مبتلا به چربی و فشار خون بالا مورد توجه قرار گیرد .
شنبلیله
تحقیقات بالینی نشان داده است که تجویز 15 گرم پودر دانه شنبلیله خیسانده در آب به بیماران دیابتی نوع دوم موجب کاهش معنی دار در میزان قند خون ناشتا و بعد از غذا می شود . نتایج به عمل آمده حاکی از آن است که پودر دانه شنبلیله را می توان به رژیم غذایی بیماران دیابتی اضافه کرد . مقدار دوز روزانه برای بیماران دیابتی 15 الی 50 گرم دانه چربی گرفته شده است .
سیاه گیله
این گیاه در جنگل های شمال ایران وجود دارد . برگ های این گیاه در طب سنتی در درمان بیماری دیابت استفاده می شود . اثرات ضد دیابتی این گیاه را تایید کرده است . آنتوسیانوزید موجود در سیاه گیله موجب افزایش میزان ویتامین ز داخل سلولی ، کاهش نفوذ پذیری و پارگی مویرگ ها و مهار خون مردگی شده و دارای خواص آنتی اکسیدان قوی است . این اثرات در مهار عوارض دیابت موثر است .

گروه تحقیقات جامعه گیاه درمانی ایران
http://www.ihms.ir
كانال جامعه گياه درماني ايران،آشنايي با دنياي گياهان دارويي وطب سنتي
http://telegram.me/joinchat/BaEuzDvIBJKUjgNrsvGwlg

✅ رشد سریع مو

✍ شنبلیله را چرخ کرده ، آب آنرا صاف و شب هنگام به سر ضماد کنید این عمل را هفته‌ای چند مرتبه تکرار کنید

☑️ فواید
💠 شوره
💠 چربی
💠 خارش
💠 موخوره
💠 کم مویی
.

°Join: @Balgami

فواید پودر شنبلیله برای مو

پودر شنبلیله یکی از راه حل های موثر برای شوره سر است.این یک درمان طبیعی برای ریزش مکرر مو است. این می تواند ریشه مو را تقویت کند ویتامینهای موجود در پودر شنبلیله به عنوان یک درمان برای ریزش شدید مو است حاوی یک عنصر امولسیونی به نام “لسیتین” است.رنگ طبیعی مو را حفظ کرده و آنرا براق میکند
شما می توانید خشکی مو خود را با پودر شنبلیله درمان کنید. مرطوب کننده طبیعی برای بین بردن خشکی و بازسازی موهای آسیب دیده است. بنابراین، ما می توانیم به راحتی برای درخشانی موها از ان استفاده کنیم

°Join: @Balgami
t.me/Balgami

🌾🌾🌺🌧🌸🌧🌺🌾🌾

📜 درمان احساس سردی ( رماتیسم ) در مفاصل

🔸 شنبلیله و انجیر 🔸
امام کاظم (ع) فرمود " برای درد کل مفاصل بدن ، خلط نارس و سردی مفاصل (رماتیسم) یک کف (مشت) شنبلیله و یک کف انجیر خشک می گیری ، روی آنها را آب می ریزی تا آب روی انها برسد و آنها را در یک قابلمه تمیز می پزی سپس صاف می کنی و اجازه می دهی سرد شود .
آنگاه یک روز درمیان از آن می نوشی تا اینکه ظرف چند روز به اندازه یک قدح پر ( دو یا سه لیوان ) از آن نوشیده باشی .

°Join: @Balgami
t.me/Balgami

‍ #سفت_شدن_سینه با #شنبلیه

یک چهارم فنجان پودر #شنبلیله را با کمی آب مخلوط کنید تا حالت خمیری به خود بگیرد. این خمیر را روی #سینه قرار دهید و به آرامی ماساژ دهید. آن را روی سینه گذاشته و ده دقیقه بنشینید و بعد با آب بشویید. این درمان را دوبار در روز تکرار کنید تا بهترین نتیجه ممکن را بگیرید. برای درست کردن پودر شنبلیله ، تخم آن را تفت داده و بعد آسیاب کنید.




°Join: @Balgami
t.me/Balgami

خوشبو کردن بدن بصورت طبیعی 👌

تخمه شنبلیله نوعی آنتی اکسیدان است نه تنها سموم بدن را از بین می برد بلکه از عفونت هایی که منجر به بوی بد میشود نیز جلوگیری میکند !

یک قاشق چای خوری تخمه شنبلیله را دم کنید و بعد از 6 الی 8 ساعت بنوشید. تخمه شنبلیله را در چای هم میتوانید اضافه کنید.

°Join: @Balgami