فرداش استعفا نامه نوشتم و رفتم دفتر مدیرعامل گذاشتم روی میز.

مدیرعامل‌مون برگه رو برداشت و بهم گفت: من با استعفات موافقت نمی کنم، درسته ۳۰۰ میلیون ضرر زدی، ولی بمون و جبران کن، من بهت ایمان دارم.

بغض کردم و ناخودآگاه مدیرعامل رو بغل کردم، برگشتم توی اتاق، سه سال مداوم کار کردم و در نهایت، ۵ میلیارد دیگه به شرکت ضرر زدم.

دوباره استعفانامه نوشتم و گذاشتم روی میز مدیرعامل و ایندفعه با یه "سیکتیر" منو بدرقه کرد.

اونا گفتن تنگه هرمز رو ببندیم و برای جهان مشکل ایجاد کنیم، اما برعکس! ما بزرگ‌ترین محاصره نظامی تاریخ رو آغار کردیم.

حدس بزنین چیشد؟‌ اونا دیگه پولی براشون نمونده و برای توافق به التماس افتادن چون تنگه رو بستن، منم گفتم حالا که اینطوریه مام محاصره میذاریم و بقیه کشورا میتونن رد بشن جز ایران!

الآنم به مذاکرات «بیلاخ» میدم و دیگه دیر شده.