به نام جوانی که در خاک افتاد
به نام دلی که ز غم پاک افتاد

سحرگاه اگر دار برپا شود
صدای وطن باز پیدا شود

نه خونِ جوان می‌رود بی‌نشان
نه آهِ مادر بماند نهان

ز دیوار زندان تا قلب شهر
بپیچد فریادِ این داغ و قهر

اگر شب بماند اگر ظلم ماند
تاریخ نامِ ستمگر نخواند

که ایران ز خونِ جوانان خویش
بسازد دوباره شکوهِ خویش

نه تیغ و طناب و بیدادِ شب
نمی‌کُشد این شعله را در طلب

قسم بر تمامِ گل‌های پرپر شده
که دادِ دل‌ها مکرر شده

ز خاکِ جاویدنامان صدایی رسد
که آزادی به زودی به مردم رسد

به به این نماز صبح خوندن داره

قوه قضاییه تشکر، شادمون کردی!