داستان چیه؟ ترسمون ریخته؟ به جنگ عادت کردیم؟

هیچ کدوم! فقط خسته ایم، حوصله نداریم
همگی به مرحله‌ی، هر چی میخواد بشه بشه رسیدیم.

اشکال نداره زیرساخت مارو بزنن، مام زیرساخت اونا رو می‌زنیم.

بچه‌های فلسطینی چی بگن، ۸ ساله دارن میجنگن، مگه خون ما رنگی تر از اوناست؟

اگه تو این جنگ نابود هم بشیم اشکال نداره، لااقل ایستاده مردیم.

شما باید سعی کنین که به کمک همدیگه، به ۱۰۰ برسین!

ممکنه شما یه روز خسته باشین، حالتون خوب نباشه یا به هر دلیلی فقط ۲۰ درصد توانتون رو بذارین، پارتنر یا رفیقتون باید اون روز ۸۰ درصد باقی مونده رو پر کنه!

یا ممکنه برین بیرون و جیب یکیتون خالی باشه، این دفعه رو تو حساب میکنی، ولی دفعه بعد اونم جبران میکنه برات.

خلاصه اینکه باید کمک همدیگه کنین، تا از لحظات لذت ببرین، نه اینکه همش دنبال این باشین که من فلان کارو کردم تو ام باید فلان کنی و...

کاظمی محصل را به ره دید و گریبانش گرفت/ محصل گفت: کاظمی این پیراهن است افسار نیست.

گفت: درس نخواندی زان سبب خواهان تعویق گشته‌ای/ گفت: جُرم درس خواندن نیست، شرایط هموار نیست.

گفت: من نمیدانم تو باید امتحانت را دهی/ گفت: ولکن کاظمی جنگ است موقع آزمون نیست.

گفت: نزدیک است حوزه بیا به آنجا رویم/ گفت: از کجا معلوم حوزه اکنون مقصد موشک نیست.

گفت: جایگاهت را تغییر میدهم به مسجد برو/ گفت: مسجد جایگاه کنکوری بدبخت نیست.

گفت: امتحانت را بده پنهان و خود را وارهان/ گفت: صحبت از جان است بحث درس و آزمون نیست...

ایرانیا واقعا منو سرویس کردن! هر موقع میرم بیرون، تا یه نفر منو می بینه میگه شما سیاها نیم متر دودول دارین!

یه پسره به رفیقش گفت ببین این سیاهه چقدر هیکلش خوبه، اونم برگشت گفت آره تازه شومبول درازیم داره.