درود بر آزادی؛ این چند خط را با آرامش می‌نویسم بدون ترس.

اگر فردا یا هر روز دیگری، سرجلسه امتحان نهایی [در محله سورو در شهر بندرعباس] که در مجاورت مکان نظامی قرار دارد، حادثه ناگواری رخ دهد؛

مسئول مرگ من نه آمریکا و نه کشور دیگری است، بلکه مسئول مرگ من جهموری اسلامی است.

آنها ما را مجبور به حضور در مجاورت مکان های نظامی میکنند، از اجبار می‌گویم نه اختیار!

به خانواده‌ام اجبار میکنم که از هر گونه دادخواهی کوتاه نیان، به عنوان نماینده‌ای از جوانان جنگ زده.

حملات تا زمانی که تنگه هرمز رو به طور کامل از کنترل ایران خارج و خودمون در دست بگیریم، ادامه داره.

ترو خدا به مردم بگو حلالم کنن، دولت اصلا به ما حقوق نمیده!

من یه دوس دختر داشتم، کوچولو و قدش کوتاه بود، طوری که به آفتابگیر سقفی ماشین قدش نمی‌رسید.

برای اینکه اذیت نشه، با یه دست رانندگی میکردم، با یه دست جلو آفتاب رو می‌گرفتم که اذیت نشه.

اما آخرش بهم گفت تو هیچ کاری برام نکردی و رفت با یه آدم پولدار تر...