دسته اول: آشناها، تعدادشون بین ۱۰۰ تا ۵۰۰ نفره و صرفا همدیگرو می بینین و چهره همدیگرو میشناسین و فقط ارتباط‌تون در حد سلام و احوال پرسیه.

دسته دوم: دوست های موقعیتی، بین ۲۰ تا ۵۰ نفر، مثل همکلاسی، همکار، هم باشگاهی، تا زمانی که شرایط‌تون یکیه، دوستی هم برقرار میمونه و با تغییر شرایط، دوستی کمرنگ میشه.

دسته سوم: دوست های معمولی، بین ۵ تا ۱۵ نفر، گاهی بیرون میرین، بعضی چیزای زندگیتون رو تعریف میکنین اما نه همه چیزو!

دسته چهارم: دوست صمیمی، بین ۲ تا ۵ نفر، عادت‌هات رو میشناسن، نقطه ضعفت رو میدونن، کنارشون لازم نیست نقش بازی کنی و خود واقعیت هستی.

دسته پنجم: بهترین دوست‌ها: بین ۰ تا ۲ نفر، بدترین روزهای زندگیت رو دیدن، تمام جزئیات و داستان زندگیت رو میدونن، اما بازم کنارت موندن و کمکت کردن.

فقط چند تا شرط داره، اینکه هیچ نوه پسری، غیر از شما نباید داشته باشن، یعنی پسرخاله، پسر عمو، پسر عمه، پسر دایی و برادر نداشته باشین.

هیچکدوم از فرزندای مادربزرگ/ پدربزرگت نباید زنده باشن! یعنی شما خاله، دایی، پدر، مادر و... نباید داشته باشین.

و در آخر مادربزرگتون نباید شوهر داشته باشه(پدربزرگتون فوت کرده یا طلاق گرفته باشه)