اونم برای اینکه شوهر دختره نبینتش این شکلی از ساختمون آویزون شد، اما در نهایت دستاش خسته شد و سقوط کرد!

⚠️ حاوی صحنه دلخراش! صدای زمین خوردنش وحشتناکه!

+ انقد سامانه دفاعی ای نمونده، دیگه همه جرعت حمله به ایران رو پیدا کردن!

و حالا 18 تیر ماه، مردم به سمت نیروهای امنیتی تیراندازی کردن و اونا کشته شدن.

بعد از شوهرش میپرسه آیا وقتی 70 سالم بشه بازم دوسم داری؟ آقای دامادم یه نگاهی میندازه میگه نه و میره. :))

باید بری تو یه جمعی که به زور راهت میدن، سعی کن پول جور کنی یه استخر لول بالا، یه باشگاه لول بالا، یه مهمونی لول بالا بری.

اینطوریه که پیشرفت میکنی، ولی اگه با فقیر تر از خودت رفت و آمد کنی، فقط باعث میشه ضعیف تر بشی!

توی این مکان ها انواع و اقسام ماشین قرار داره و با پارتنرتون میتونین برین داخلشون و سکس کنین.

حتی اگه وسایل پیشگیری نداشتین، میتونین از ماشین بغلی قرض بگیرین!

یکی از این پارکینگ‌ها توی فرانسه‌اس که رکورد دارش، یه پسر ایرانیه که ۱۰ ساله هر شب و مرتب میره اونجا!

امروز، نونزدهِ تیر، زمین دوباره سنگین بود، و آسمان نام‌هایی را آرام آرام بر شانه‌های باد می‌خواند.

ما گردِ خاطره‌ها ایستادیم، نه برای گریه‌ی تنها، نه برای خاموش ماندن، بلکه برای آنکه بگوییم:هیچ خونی در تقویم گم نمی‌شود.

آنان که رفتند، چراغ‌های خاموش‌شده نبودند؛ ستاره‌هایی بودند که از دل تاریکی راه را نشان دادند.

نامشان بر دیوارهای شهر ماند، در بغض مادران، در سکوت پدران، در چشم‌های نسلی که فراموشی را نپذیرفت.

نونزده تیر، فقط یک روز نیست؛ زخمی است که هنوز نفس می‌کشد، یادی است که هنوز می‌ایستد، صدایی است که می‌گوید: ما زنده‌ایم تا نام شما زنده بماند.

درود بر جان‌باختگان، بر آنان که بی‌صدا رفتند اما صدایشان از هزار فریاد بلندتر شد.