علی اقبالی در آبان 1359 تو یه ماموریت برون مرزی به عنوان سرگروه، با هدفِ بمباران یکی از سایت های رادار شهر موصلِ‌ عراق اعزام شد. پس از بمباران این پادگان و در راه برگشت، هواپیمایِ علی اقبالی مورد اصابت موشک قرار گرفت و در نزدیکی عراق سقوط کرد.

بعد از سقوط هواپیما و دستگیریِ علی، به دستور صدام بخاطر ضربات مرگباری که این خلبان به نیروهای عراقی وارد کرده بود، با طناب به دو ماشین بسته شد و انقد کشیدن تا بدنش به دو نیم تقسیم شد💔

سپس نیمی از آن را در نینوا و نیمی دیگرو در شهر موصل به خاک سپردن.

بعد از 22 سال و با پیگیری کمیته جستجوی اُسرا و مفقودین در سال 1381 پیکر شهید علی اقبالی به ایران برگشت❤🕊

@BadCandom

جورج فورمن قهرمان سابق سنگین وزن جهان بوکس یه داستان جالب داره:
وقتی جوان بودم، تمام مسابقاتم رو یکی بعد از دیگری برنده میشدم.
میگفتن ضربه‌های بوکسم گاو رو میکُشه!
اینقدر مغرور بودم که هیچکس رو در حد خودم نمیدیدم!
همه میگفتن از «جو فریزر» افسانه‌ای شکست میخورم ولی اونم زدم!

معروف و پولدار شدم.

وقتی با محمدعلی کلی روبرو شدم، مطمئن بودم که اونم داغون میکنم، ولی تو راند ۸ مسابقه با یه ضربه نقش زمین شدم...
باورم نمیشد!
تمام دنیام نابود شد!
شب‌ها نمیتونستم بخوابم و به اون شکست فکر میکردم.
و همون شکست منو به یه آدم دیگه تبدیل کرد!
دیگه غرور نداشتم و عاطفه تو وجودم ریشه کرد.

لحظه‌ی شکست خوردنم از محمدعلی رو قاب کردم و گذاشتم تو محل کارم تا غرور رو فراری بدم و خِرد به‌همراه مهربانی رو جایگزینش کنم.
تو تنهایی ساعتها به اون عکس نگاه میکردم.
من غرور رو از وجودم بیرون کردم همونی که منو از خودم و خانواده‌م جدا کرد.

بله گاهی شکست از ما انسانهای بهتری میسازه.
من یک مدت طولانی از دنیای بوکس دور بودم ولی دوباره شروع کردم.
دوباره قهرمان شدم.
ولی این بار بدون غرور.
بیشتر ما از جایی ضربه میخوریم که بهش مغروریم!

@BadCandom