⚡️B-FARS

♦️آنها که می گویند جمعیت اندک است، در انقلاب 1357 حضور نداشتند

✍احمد فعال

با گذشت 24 روز از ناآرامی‌ها در کشور عده‌ای از حکمرانان هم به جهت فریب خود و هم به جهت فریب نسل وفاداری که در انقلاب حضور نداشت، جار می‌زنند که جمعیت تظاهرکنندگان اندک است. این اظهارنظر افشاگر دو امر مهم است. نخست اینکه گوینده در انقلاب 1357 حضور نداشته است. دوم اینکه، اگر قصد فریب در کار نبود، می‌توانست از آنها که در انقلاب 1357 حضور داشتند بپرسد. اکنون مطالبی را که بارها توضیح داده‌ام از باب فایده تکرار می‌کنم:
1- در انقلاب 1357 تا زمانی که تظاهرات در تمام شهرها به صورت جنگ و گریز بود، جمعیت شرکت کننده که عمدتاً جوانان انقلابی بودند و یا دوستانی که تحت تأثیر این جوانان بودند، در بهترین وضعیت در کلان شهر تهران، بیش از 5 هزار نفر نبودند.
2- وقتی خطر درگیری و جنگ و گریز از میان رفت، برای اولین بار در راهپیمایی عید فطر 1357، توده‌های مردم به صفوف انقلابیون پیوستند.
3- موضوع دیگر حجم مقاومت و سرکوب توسط رژیم شاه در دوران انقلاب بود. در تمام تظاهراتی که اینجانب در لحظه به لحظه انقلاب حضور داشتم، با تعدادی معدودی به اندازه انگشتان دو دست، پاسبان‌های "پیزوری" و در بعضی از جاها سربازانی بودند که از گروهان‌های مختلف ارتش به خیابان گسیل شده بودند. چند تا تیر و طرقه مشقی و گاز اشک آور و باتون، این همه ابزارهای سرکوب رژیم شاه بود.
4- در اعتراضات 1388 نگارنده این یادداشت دستکم به خاطر مطالعات خود، در اغلب روزها لحظه به لحظه در خیابان حضور داشت. تخمین اینجانب و بعضی از دوستان و همکارانی که در محدوده خیابان فردوسی تا انقلاب، از جمهوری تا ولیعصر حضور داشتند، جمعیت به چند ده هزار نفر می‌رسید. در همان زمان وزیر کشور گفت تعداد جمعیت تظاهرکننده در سراسر کشور 41 هزار نفر و روزنامه کیهان نوشت، جمعیت تظاهر کننده در تهران 6000 نفر بیشتر نیستند. اما آن روزنامه و وزیر کشور فراموش کرده‌اند بدانند، جمعیت راهپیمایی‌هایی که در کمال امنیت و آسایش بیرون می‌آیند، با جمعیتی که در جنگ و گریزهایی خیابانی و مردمی که جان خود را در کف دست گرفته‌اند، به دلایل زیر زمین تا آسمان تفاوت دارند:
5- در حرکت اعتراضی سال 88 حجم نیروهای پلیس که شهر را به کنترل خود در آوردند، و از آن زمان تا کنون هرگاه با جنبش اجتماعی مواجه می‌شویم، از صدها موتور سوار، از نیروها و یگان‌های ویژه ارتش گرفته تا نیروهای سپاه و بسیج، از نیروهای و یژه کماندویی نیروی انتظامی‌ گرفته تا لباس شخصی‌ها، از نحوه و تنوع مسلح شدن آنها، با کلاه کاسکت، بدون کلاه کاسکت، با جلیقه و بدون جلیقه، با لباس شخصی، با باتون‌های برقی، با شوکر، با زنجیرهایی که توسط لباس شخصی‌ها حمل می‌شود، با گاز فلفل (که در یکجا در سال 88 برای پادرمیانی، توی صورت من و همسرم پاشیدند)، از تعداد ماشین‌هایی که فقط هیبت آنان ترسناک هستند، از دالان‌های عریض و طویلی که نیروهای کماندو در مراکز شهر ایجاد می‌کنند، که گاه برای عبور باید از این دالانها رد شد، همه و همه در اندازه‌ای هستند که بدون خوردن چند قرص آرامش بخش محال است نزدیک تراکم این نیروها شد (که در یک مورد در سال 88 شاهد بودم، چگونه یک دختر خانم وقتی با یک فاصله دور از نیروهای نظامی می‌خواست به منزل خود که در همان حوالی بود بازگردد، داشت از فرط ترس سکته می‌کرد). بعد می‌گوئید چندهزار نفر بیشتر نبودند؟ اصلا این چه هنری است که ادعا شود به تظاهرات خاتمه دادیم و یا چند صدنفر بیشتر نبودند؟ اگر هنر است و می‌خواهید هنر بیشتر به خرج دهید، خوب است با فانتوم و اف 15 و با تجهیزات زرهی و خمپاره‌اندازه و تیربارهایی که روی پشت بام‌ها نصب می‌کنید، شهر را به تصرف در بیاورید و بعد بگوئید، تعداد تظاهرکنندگان و مخالفان نظام چهار نفر بیشتر نبود. لابد آن چهار نفر هم دیوانه بودند. حالا این حجم از کنترل و سرکوب را مقایسه کنید با چند پاسبان پیزوری دوران شاه که برای سرکوب و کنترل تظاهرات راهی خیابان‌ها می‌شدند.
https://t.me/bayane_azadi
📚@nasiri42

بیان آزادی

❇️ بیان آزادی
✍🏻 درس‌گفتارها و مباحثات احمد فعال و فضایی برای طرح تحلیل‌های نظری در فلسفه سیاسی و جامعه‌شناسی

آی آدم‌ها که بر ساحل نشسته، شاد و‌ خندانید! یک نفر در آب دارد می‌سپارد جان! (نیما یوشیج)

تماس با ادمین کانال:
@ahmadfaal

👍21👏1🤬1

1.68K views0⟠ FUNDA, 17:23