هدف آدم ها متفاوته
یکی درآمد براش مهمه
یکی شهرت
تحصیلی
خونه، ماشین
یه هنر
ورزش
تناسب اندام
آرامش و...
مهم اینه قدم های کوچیک برداریم
برای منظم شدن
تا برسیم به هدف اصلیه.

رفتم دانشگاه فرم تداخل ترم آخر پرکردم
یه واحد آزمایشگاه از ترم۳برام مونده
گفتم طاهری ارائه بده
خداکنه سره قولش بمونه:)
وگرنه بیچاره میشم
حالا تا لیست دروس رو بدن سکته قراره کنم🫠

ترم ۲بخاطر اینکه برای کنکور بخونم جای مرخصی واحد کم برداشتم
بعد پشیمون شدم چون دیدم که کنکور مسیر من نیست
اگه ترم ۲رو همون ۲۰واحد برمیداشتم الان۷ترمه تموم بودم:)
چرخه کنکور یه سیکل معیوب بود تو زندگیه من...همه چیو خراب کرد

دلم میخواست طاهری روخفه کنم
لنتی من استرس دارم
توانقدر راحت میگی ببینم چی میشه!
یه ترم الکیه مگه
میگی خب تابستون بردار!

حس کسی رو دارم که زندگی پاش رو گذاشته روی گلوش و نمیزاره نفس بکشه...
مدام اتفاقات جدید تلخ...

از حال بد دراومدن برای من:
هیشکی خونه نیست،
خونه رو تمیزکردم و دوتا پیتزا خانواده هم درست کردم🙂‍↔️
بیان خونه بو بهشت میده😂
روحم آروم شد
یه چی درست میکنم وهمه جاتمیزه آروم میشم

از حجم کارهام نمیدونم واقعا چیکارکنم
دوتا فاکتور باهم
کلی کار از قبل نیمه مونده
باید نیرو باز بگیرم ولی از ریسک کردنش میترسم خراب بشه
خودم باید زودتر بیدارشم...
میشه یه هفته ای همش تموم بشه و بگم آخیش فاکتور ها رفت

فردا انتخاب واحده
هنوز فایل روندادن
کد و روزهای دروس رو ننوشتم
استرس داره پاره پاره میکنه مغزمو
روزه تعطیله نیرو هم که گرفتم مرخصی گرفته برن فرش بشورن
باید تا شب تنهایی ۲۴۰تا کار رو جمع کنم🙃
فرداهم که انتخاب واحده تاظهر نمیتونم بیام و باید پنجشنبه ۱۰۰۰تا کار رو باهم تحویل بدم ببرن بازار!

قبول مسئولیت وریسک کردن وکاربیشترقبول کردن برای درآمد چندبرابری این پاره شدن هاروهم داره اینارو نباید یادم بره.

بهمن کی تموم میشههههههه
چرا تازه نهم بهمنیم

ودر ضمن فردا تولد خواهرمم هست و هییییچ برنامه ای هم ندارم براش

از فشاری که این چندوقت رومه خود به خود گریه ام میگیره
منی که اصلا اهل گریه نیستم
دارم کم میارم واقعا
چراباید یه درسی که ده ترمه بایه استاد دیگه ارائه میدن
این ترم که من بردارم فقططط با استادیکه باهمه دعوا داره ومیندازه یه دور ارائه بدن
بهش میگن اسدی سرطان
چراواقعا
من کل ۴ماه رو بشینم مهندسی ژنتیک بخونم باز بیاد بندازه منو
خود ژنتیک رو با محمدی برداشته بودم شانس آوردم،
بیشتریا مجبورشدن بااسدی بردارن و همه رو انداخت بجز دوسه نفر

همه چی باهم بهم فشارآورده
میشه یه روز بخندم به این حجم از استرس؟

استرس این اسدی که بندازه تابستون باز بردارم،
استرس یه واحد آزمایشگاهم که ارائه بدن،
استرس حجم کاری که فردا باید هم خودم بکوب کارکنم هم بقیه نیروها،
استرس اینکه من بایدشرایط بقیه رودرک کنم که خونه تکونی و...دارن اونا شرایط فشرده کاری رونمیبینن،
استرس اینکه کارتم خالیه خالی شده تا برم وقت کنم چک رو بخوابونم،
کلی کارعقب افتاده دارم،
سه روز برای جشن فارغ التحصیلی باید برم دانشگاه،
استرس خونه تکونی،
استرس همه زندگی...
ببخشید غر میزنم
بمونه از روزای سگی که نمیدونم اون روز خوب میاد یانه
فردا تولد خواهره
عذاب وجدان دارم
صبح هم انتخاب واحده
و هنوز چارت ننوشتم تازه دادن فایلو:)

کی جوونی میکنیم واقعا؟

خب لیست رو نوشتم لااقل یه بار برداشته شد✅

خب تایم کلاسام زیباست
اتمام انتخاب واحد ترم ۸✅
۱۴واحد فقط یه آزمایشگاه انقدرشد زوره،
ورودی جدیدها ۱۲میدن😬

دیدید گاهی اوقات به این فکرمیکنید به یه مکان، یه جمع، یه گفتگو و...تعلق ندارید؟
کلا سبک دغدغه روهم نمیشه درک کرد؟

:من دائما درکنارفامیل🤡
اینکه فلانی لباسش چرا توجمع خانومانه بازبوده بتوچه آخه زن
زهر میکنی از اول تاآخر رو
مغزم رد داد

آخه یه هفته تنها موضوع حرف زدنت همینه؟
دودقیقه تنفس کن لااقل

من امشب از پهلو درد تاصبح نمیرم دیگه باقیش تمومه.

اولین چیزی که با اولین حقوق زندگیتون خریدین چی بوده؟
هنوز داریدش؟

من یادم نمیاد اولی رو
اولین بار که شروع کردم کارکنم ۱۴سالم بود
با پولش قرعه گذاشتم یه پلاک وگوشواره کوچولوAگرفتم
بعدا که رفتم سره کار جدید اونارودوس نداشتم عوض کردم اینو گرفتم
الانم که الانه دوسش دارم🥹

انقدر کاردارم نمیتونم برم بیرون،
سریع یه اسلایسی با گاناش توی تابه تونستم درست کنم🥲
سردبشه ببرم پایین براشون،
بعدش پیش به سوی کار+فیلم💪🏻