احمد خاتمی، امام جمعه #تهران:

خداوند صرفه‌جویی رو دوست داره و اسراف رو نمی‌پسنده. لذا ضرورتی به روشن نگه داشتن چراغ‌های اضافی نیست. ما میتونیم با کمترین میزان آب وضو و غسل انجام بدیم و پرهیز در مصرف منابع از اوجب واجباته

دوچرخه در سراشیبی

این وضعیت امروز رژیم شبیه دوچرخه‌سواری در مسیر سراشیبی است. تا وقتی رکاب می‌زنی، تعادل ظاهری حفظ می‌شود. اما اگر توقف کنی، نیروی جاذبه کار خودش را می‌کند و دوچرخه واژگون می‌شود.
برای رژیم، رکاب‌زدن یعنی تولید مداوم بحران. و جاذبه، همان واقعیت‌های داخلی است: خشم مردم، فقر، فساد، سرکوب، بی‌آیندگی و مطالبات انباشته‌شده.
به همین دلیل است که رژیم از بحران‌ها مثل چشم خود مراقبت می‌کند. چون می‌داند اگر آتش بیرونی خاموش شود، آتش فروخورده داخل سر برمی‌آورد.

بازی با آتش

اما بحران همیشه قابل کنترل نیست. آتشی که برای ترساندن مردم، پرت‌کردن حواس جامعه و توجیه سرکوب روشن می‌شود، ممکن است روزی از کنترل خارج شود.
یک اشتباه محاسباتی، یک واکنش پیش‌بینی‌نشده، یک جرقه کوچک یا یک تغییر ناگهانی در منطقه می‌تواند همان آتشی را که رژیم بیرون از مرزها روشن کرده، به داخل خانه برگرداند.
اینجا مرز خطرناک ماجراست: مرز میان کنترل بحران و بلعیده‌شدن توسط بحران. رژیمی که بقای خود را به آتش گره می‌زند، همیشه در خطر سوختن در همان آتش است.

جمع‌بندی

مسئله این نیست که رژیم گاهی ناخواسته وارد بحران می‌شود. مسئله این است که بحران، بخشی از منطق بقای آن است.
رژیم ولایت‌فقیه از آرامش می‌ترسد، چون آرامش مردم را به سؤال‌های اصلی برمی‌گرداند.
از صلح واقعی می‌ترسد، چون صلح بهانه امنیتی را از دستش می‌گیرد.
از پایان تنش می‌ترسد، چون تنش برایش مثل سیمان پایه‌های لرزان قدرت عمل می‌کند.
از تمرکز جامعه بر داخل می‌ترسد، چون مسئله اصلی در داخل است: مردم، آزادی، فقر، سرکوب و حق حاکمیت.
پس هر بار که بحران تازه‌ای در منطقه یا جهان می‌بینیم، باید فقط به ظاهر ماجرا نگاه نکنیم. باید بپرسیم: این بحران چه کارکردی برای داخل دارد؟ چه صدایی را خاموش می‌کند؟ چه مطالبه‌ای را عقب می‌زند؟ چه سرکوبی را توجیه می‌کند؟ و چه کسی از ادامه آن سود می‌برد؟

کلام آخر برای مخاطب جوان

مخاطب جوان امروز نباید فقط مصرف‌کننده خبر باشد. باید پشت خبر را ببیند. باید بفهمد که گاهی بحران، نه برای دفاع از مردم، بلکه برای ترساندن مردم ساخته می‌شود.
هر جا آتش بحران تازه‌ای روشن شد، فقط نپرسیم در بیرون چه اتفاقی افتاد؛ بپرسیم در داخل چه چیزی را می‌خواهند پنهان کنند.
پاسخ واقعی نه ترس است، نه فرسودگی، نه انتظار.
پاسخ واقعی، آگاهی، پیوند، سازمان‌یافتگی و مقاومت در برابر منطق بحران‌سازی است.
رهایی از دل بحران‌های ساختگی بیرون نمی‌آید.
رهایی از مردمی می‌آید که می‌فهمند بحران چرا ساخته می‌شود، چه چیزی را پنهان می‌کند، و چگونه می‌توان این چرخه را شکست.

#ارسالی
در دوره‌ای که جهان با سرعتِ هوش مصنوعی، اینترنت ماهواره‌ای و اقتصاد دیجیتال جلو می‌رود، ما هنوز با «قطع اینترنت» مدیریت می‌شویم.
جهان دارد آینده را برنامه‌نویسی می‌کند، اینجا اما هنوز ساده‌ترین حقِ ارتباط، با یک دکمه خاموش می‌شود.
وقتی اینترنت قطع می‌شود فقط چند اپلیکیشن از کار نمی‌افتد؛
کسب‌وکار می‌خوابد، آموزش متوقف می‌شود، صدای مردم خفه می‌شود و هزاران نفر از نان خوردن می‌افتند.
در عصر AI، کشوری که مردمش را از اینترنت محروم کند، فقط ارتباط را قطع نکرده؛
مردمش را از آینده جدا کرده است.
تاریکیِ امروز فقط خاموشیِ اینترنت نیست؛
خاموش کردنِ فرصت، آگاهی و پیشرفت است.
جهان با هوش مصنوعی مرزهای جدید می‌سازد،
ما هنوز دنبال وصل شدن به اینترنتیم.

پارلمان سوئد با تصویب قانونی تازه، ازدواج میان فرزندان عمو، دایی، عمه و خاله و همچنین برخی دیگر از بستگان نزدیک را ممنوع کرد.
هدف از این تصمیم، مقابله با فشارهای خانوادگی، ازدواج‌های اجباری، خشونت‌های ناموسی و شکل‌های دیگر کنترل و سرکوب درون‌خانوادگی اعلام شده است.

حمید(مهران) زارع ۳۲ ساله پدر یک فرزند ۵ ساله قهرمان وزنه برداری اصابت دو گلوله جنگی ۱۹ دی - #مرودشت
#حمید_زارع

نسترن زارع منش ۴۰ ساله مادر دو نوجوان ۱۰ و ۱۵ ساله اصابت دو گلوله به ناحیه گردن و قلب جان‌فدا در آغوش فرزندش ۱۸ دی #تهران

#نسترن_زارع‌منش